تعقيبات نماز
تعقيبات نماز
1. اشتغال به دعا، ذکر، تلاوت قرآن يا افعال حسنه ديگر مانند تفکر در عظمت خدا.[1]
احکام دو دقيقه اى، ص: 40
2. معتبر است تعقيب نماز بدون فاصله باشد و کار ديگرى صورت نگيرد. آن هم رو به قبله و همراه با طهارت.
3. اولين تعقيب نماز، گفتن سه بار تکبير است (بهگونهاى که دستها تا جلوى گوش آورده شود) وسپس تسبيحات حضرتزهرا (س) و صلوات بر پيامبر و آلش و دعاهايى که در اين زمينه آمده است.[2]
انحراف از قبله پس از نماز
لازم نيست پس از پايان نماز صورت خود را به طرف راست و چپ بچرخانيم، زيرا پايان نماز به وسيله سلام است مثل: «السلام عليکم و رحمة الله و برکاته» ولى در چند مورد نبايد پس از سلام نماز، صورت را از قبله منحرف کنيم:
1. کسى که وظيفهاو سجده سهو است اين شخص بلافاصله بعد از سلام نماز بايد سجده سهو را بجا آورد.[3]
2. کسى که قضاى تشهد فراموش شده بر اوست، اين شخص بلافاصله بعد از سلام نماز، تشهد فراموش شده را قضا مىکند و پس از آن دو سجده سهو بجا مىآورد.
3. کسى که بايد نماز احتياط بخواند مثلًا در نماز، شک بين رکعت دو و چهار بنا را بر چهار مىگذارد و پس از سلام نماز بدون فاصله، يک رکعت نماز احتياط ايستاده يا دو رکعت نشسته مىخواند.[4]
احکام دو دقيقه اى، ص: 41
پنج نکته درباره نماز قضا
1. تمام نمازهاى خوانده نشده يا باطل خوانده شده، که وقت آن گذشته بايد قضا شوند.[5]
2. تمام نمازهاى قضا را مىتوان به جماعت خواند و لازم نيست که نماز امام با مأموم هماهنگ باشد يعنى نمازقضاى صبح را مىتوان به نماز اداى ظهر امام جماعت اقتدا کرد.[6]
3. نمازهاى قضا را در هروقت مىتوان خواند، مثلًا قضاى نماز مغرب و عشا را در روز هم مىتوان خواند.[7]
4. نماز قضا تابع اصل است مثلًا اگر نماز چهار رکعتى قضا شده بايد چهار رکعتى قضا شود و اگر جهرى بوده جهرى و اگر اخفاتى بوده، اخفاتى بايد قضا شود.
5. در سفرى که نماز شکسته است قضاى نمازهاى چهار رکعتى را بايد کامل به جا آورد.[8]
سه نکته درباره تسبيحات اربعه
1. بر مرد و زن واجب است تسبيحات اربعه را آهسته بخوانند.
2. به جاى تسبيحات اربعه مىتوان سوره حمد خواند.
3. نمازگزار در تنگى وقت بايد يک مرتبه تسبيحات اربعه بگويد.[9]
احکام دو دقيقه اى، ص: 42
[1] ( 5). عروة الوثقى، ج 1، ص 596.
[2] ( 1). عروة الوثقى، ج 1، ص 597 ..
[3] ( 2). توضيح المسائل محشى، ج 1، ص 674.
[4] ( 3). همان، ص 659.
[5] ( 1). تحريرالوسيله، ج 1، ص 223.
[6] ( 2). همان، ص 265، م 1.
[7] ( 3). همان، ص 224، م 7.
[8] ( 4). همان.
[9] ( 5). آموزش فقه، فلاح زاده، ص 154.