اهميت و آثار سجدة شكر

امام صادق: "سجدۀ شكر بعد از نماز، سبب كامل شدن نماز و خشنودى خدا و خوش‌ آمدن و اعجاب فرشتگان است. خداوند از آنان مى‌پرسد: پاداش اين بندۀ شاكر چيست؟ مى­گويند: رحمت تو، بهشت تو، حلّ مشكل او،… خداوند مى­فرمايد: همان­گونه كه او از من تشكّر كرد، من هم از او سپاسگزارم. اين جمله مى­فهماند كه رضايت و سپاس الهى از همه نعمت‌ها برتر است".[1]

تشکر از خداوند برای هر نعمتی موجب افزونی آن نعمت می­گردد. حضرت موسیبه قوم خود فرمود: "خداوند این چنین مقرر نموده است که اگر شکر کنید نعمتم را بر شما زیاد می­کنم و اگر کفر بورزید عذاب من شدید است".[2]و چه توفیق و نعمتی از این بالاتر که خداوند به انسان لیاقت داده است که او را یاد نماید. پس هر کس به حقیقت نماز و اینکه بزرگ­ترین توفیق است واقف گردد، اهمیت و بایستگی سجدۀ شکر را بیشتر احساس می­کند.

ذكر سجدة شكر

حداقل سه مرتبه "شكراً لله" است؛ ولي هر چه طولاني‌تر باشد، بهتر است. از حضرت رضادر سجده بعد از نماز، تا پانصد "سبحان‌الله" هم شنيده شده.[3]و مكرر اتفاق افتاده كه موسي­بن­جعفربعد از نماز به سجده رفته‌اند و تا بالا آمدن روز همچنان در سجده بوده‌اند.[4]

امام صادق فرمودند: "حضرت ابراهیم به سبب زیاد سجده نمودن بر زمین به مقام خلیل اللهی رسید".[5]


[1]. حر عاملی، وسائل‏الشيعة، ج 7، ص6.

[2]. ابراهیم: 7.

[3]. همان، ج‏7، ص12ٍ.

[4]. همان.

[5]. شیخ صدوق، علل الشرائع، ج‏1، ص 35.