#بهای_بهشت ۵۳ ؛ پانصد نخل خرما

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم

می خواهم چند تا ویژگی نماز امیرالمؤمنین علیه السلام را بیان کنم

یک. هنگام شروع نماز از درک عظمت خدا رنگ صورت حضرت تغییر می‌کرد. [1]

دو. رکوع را آن قدر طول می‌داد تا عرق از صورت و ساق پای حضرت جاری می‌شد. [2]

سه. برخی از شبانه روز هزار رکعت نماز می‌خواند ؛ پانصد نخل خرما داشت که کنار هر نخل خرما دو رکعت نماز می‌خواند « کانَت لَهُ خَمسُمِئَةِ نَخلَةٍ ، وکانَ یصَلّی عِندَ کلِّ نَخلَةٍ رَکعَتَین‏ ». [3]

چهار. در صد در صد لحظاتِ همه نمازهایش ـ از تکبیرة الاحرام تا سلام نماز ـ حضور قلب داشت.

با این نماز زیاد و زیبایی که می‌خواند بعد از نماز در تعقیبات می‌گفت : « إِلَهِی هَذِهِ صَلاَتِی صَلَّیتُهَا لاَ لِحَاجَةٍ مِنْک إِلَیهَا وَ لاَ رَغْبَةٍ مِنْک فِیهَا » [4] خدایا می‌دانم که تو به نماز علی هیچ نیازی نداری و من هستم به تویی که « صَمد » هستی و بی‌نیازی نیازمندم و به خاطر این نیازی که در خودم به معبودِ بزرگ احساس می‌کنم با تو گفتگو می‌کنم.

[1] امام صادق علیه السلام : كانَ عَلِيٌّ عليه السلام إذا قامَ إلَى الصَّلاةِ فَقالَ : «وَجَّهتُ وَجهِيَ لِلَّذي فَطَرَ السَّماواتِ وَالأَرضَ» تَغَيَّرَ لَونُهُ حَتّى‏ يُعرَفَ ذلِكَ في وَجه. (شناخت نامه نماز ، ج‏2 ، ص 674)

[2] الإمام الصادق عليه السلام : كانَ عَلِيٌّ عليه السلام يَركَعُ فَيَسيلُ عَرَقُهُ حَتّى‏ يَطَأَ في عَرَقِهِ مِن طولِ قِيامِه‏. (شناخت نامه نماز ، ج‏2 ، ص 674)

[3] شناخت نامه نماز ، ج‏2 ، ص 688.

[4] بحار الأنوار ، ج‏83 ، ص 38.