111
#بهای_بهشت ۴۶ ؛ عاشق نماز
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم
عصر تاسوعا امام حسین علیه السلام در جلوی خیمه‌ها به حالت نشسته خواب مختصری کردند ، که از صدای نیزه و شمشیر و شیهه‌ی اسبان سی هزار نفر از دشمن از خواب بیدار شدند.
به حضرت ابالفضل علیه السلام فرمودند : برو ببین چه خبر است؟ حضرت ابوالفضل علیه السلام برگشتند و گفتند : این‌ها آماده‌ی جنگ شدند.
امام حسین علیه السلام فرمودند : اگر می‌توانی آنها را منصرف کن امشب با ما نجنگند و فردا صبح جنگ را شروع کنند.
برای اینکه مردم خیال نکنند سیدالشهدایِ عاشق شهادت از جنگ ترسیده است فرمودند : خدا می‌داند که من عاشق نماز و قرآن خواندنم. « فَهُوَ یعْلَمُ أَنِّی قَدْ أُحِبُّ الصَّلَاةَ لَهُ وَ تِلَاوَةَ کتَابِهِ » ما فرصت بگیریم از دشمن تا یک شب دیگر هم به نماز بایستیم. [1]
امام حسین علیه السلام آنقدر عاشق نماز بود که حاضر بود به دشمن خودش برای یک شب بیشتر نماز خواندن رو بزند.
[1] فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تُؤَخِّرَهُمْ إِلَى الْغُدْوَةِ وَ تَدْفَعَهُمْ عَنَّا الْعَشِيَّةَ لَعَلَّنَا نُصَلِّي لِرَبِّنَا اللَّيْلَةَ وَ نَدْعُوهُ وَ نَسْتَغْفِرُهُ فَهُوَ يَعْلَمُ أَنِّي قَدْ أُحِبُّ الصَّلَاةَ لَهُ وَ تِلَاوَةَ كِتَابِهِ وَ الدُّعَاءَ وَ الِاسْتِغْفَارَ. (الإرشاد شیخ مفید ، ج 2 ، ص 91)