فداییان امام هادی علیه السلام

#پرسمان_خداشناسی جلسه 1

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما دانش آموز عزیز

می خواهم به یک سؤال پاسخ بدهم

بعضی ها می‌گویند: ما تا چیزی را با چشممان نبینیم باور نمی‌کنیم. خدا را به ما نشان بده تا قبول کنیم خدایی وجود دارد!

سه تا پاسخ می خواهم در رابطه با این سؤال خدمتتان عرض کنم

۱ ـ راه شناخت فقط چشم نیست.

ما بودنِ صدا را قبول داریم، با چه درک می‌کنیم؟ با گوش؛ نه چشم!

ما بودنِ اکسیژن را قبول داریم، با چه درک می‌کنیم؟ با بینیِ مان که اگر نباشد خفه می‌شویم، نه با چشممان!

ما نرمی و زبریِ چوب را می‌توانیم درک کنیم و قبول داریم اما با چه درک می‌کنیم؟ با دستمان نه با چشمِ مان.

پس ندیدنِ چیزی دلیل بر نبودنِ آن چیز نیست.

۲ ـ ما یک چشم سر داریم، چشم ظاهری ما است که چیزهایی را می‌تواند ببیند که دو تا ویژگی داشته باشد: یکی اینکه جسم باشد، دوم نور به آن بخورد و بازتاب نور به چشم ما برسد.

پس اگر تاریکی مطلق باشد حتی اگر جسمی وجود داشته باشد چشم ما نمی‌بیند. اگر چیزی باشد ولی جسم نباشد باز هم نمی‌توانیم ببینیمش مثلِ امواج الکترومغناطیس که داخل سیم برق است، مثل نیروی جاذبه زمین، اینها را از آثار و نشانه‌هایشان می‌شناسیم.

مثلاً وقتی لامپی روشن می‌شود می‌فهمیم داخلِ این سیم الکتریسیته وجود دارد و وقتی سیبی از درخت به زمین بیفتد می‌فهمیم جاذبه‌ای وجود دارد.

۳ ـ همان طور که ما چشمِ و گوشِ ظاهری داریم چشمِ دل هم داریم، گوشِ دل هم داریم، یعنی ابزار باطنی شناخت. خداوند تبارک و تعالی می‌فرماید: « لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ » با این چشم ظاهری شما نمی‌توانید خدا را ببینید بلکه باید با چشم دلتان ببینید.

آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند من خدا را با چشم دل دیدم یعنی از آثار و نشانه‌های خدا به او پی بردم. همان طور که از آثار و نشانه‌های الکتریسیته داخل سیم و آثار و نشانه‌های جاذبه زمین به وجودِ آنها پی بردم.

یوری گا گارین اولین شخصی است که به فضا رفت وقتی برگشت گفت: « من نه خدایی دیدم نه فرشته‌ای این‌ها دروغه و وجود ندارند »

یک شاعری هم خیلی زیبا پاسخش را داد:

دیدم که یکی فضانوردی

برگشت ز جوّ لاجوردی

می‌گفت در این فضا خدا نیست

ردّ قدم فرشته‌ها نیست

رفتم به فضا خدا ندیدم

آثار فرشته‌ها ندیدم

از من ببرید یک سلامی

آقای فضانورد نامی

با یک دو قدم فضا پریدن

نتوان مَلک و خدای دیدن

دیدار خدا شود میسّر

با دیده دل، نه دیده ی سر

ما می‌توانیم خدا را ببینیم از آثار و نشانه‌هایی که در جهان خلقت وجود دارد

به دریا بنگرم دریا تَ بینم

به صحرا بنگرم صحرا تَ بینم

به هر جا بنگرم کوه و در و دشت

نشان از قامتِ رعنا تَ بینم