#پرسمان_خداشناسی جلسه 25

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما دانش آموز عزیز

می خواهم به یک سؤال پاسخ بدهم.

خدا به پولدارها هم دنیا داده هم آخرت، بهترین غذا، بهترین لباس، بهترین ماشین و بهترین خانه را دارند. مدام در مسافرتند. کربلا می‌روند، حج می‌روند، به فقرا کمک می‌کنند، مدرسه و بیمارستان می‌سازند، جهیزیه دختر می‌دهند، هم در دنیا خوشند هم در آخرت می‌روند بالای بهشت!

فقرا دنیا که ندارند. غذای خوب که نمی‌خورند، لباس خوب نمی‌پوشند، ماشین خوب ندارند، خانه اصلاً ندارند و مستاجرند، نمی‌توانند مسافرت هم بروند، کربلا بروند، حج بروند، به فقرا هم نمی‌توانند کمک کنند پس دنیا ندارند، در آخرت هم می‌آیند طبقات پایین بهشت. آیا این عدالت خداست؟

جواب: آن فقرایی که تنبل هستند و تن پرورند، نه درس می‌خوانند، نه دنبال یادگیری کار و حرفه می‌روند، کار هم انجام نمی‌دهند، توی خانه‌شان نشستند منتظرند خدا ثروت را برایشان بباراند، آنها تقصیر خودشان است ربطی به عدالتِ خدا ندارد.

ولی برای فقرایی که هر چه کار و تلاش می‌کنند باز هم ثروتمند نمی‌شوند می خواهم پنج تا نکته را یادآوری کنم:

۱ ـ خداوند به اندازه ثروت و توانایی که به هر کس داده روز قیامت ازش توقع دارد « لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا » این یک آیه قرآن است.

پیامبر عزیزمان صلی الله علیه و آله در مسجد اعلام کرد که به صدقه نیاز داریم. شخصی گفت من ده درهم دارم یک درهمش را صدقه می‌دهم. نفر دوم گفت من صد درهم دارم ده درهمش را می‌دهم. نفر سوم گفت دارایی من هزار درهم است صد درهمش را می‌دهم.

پیامبر عزیزمان فرمودند: هر یک از شما یک دهم اموالش را در راه خدا دادید. پس شما سه نفر در پاداش نزد خداوند تبارک و تعالی مساوی هستید.

۲ ـ امام صادق علیه السلام فرمودند مؤمن فقیری به درگاه خدا عرضه می‌دارد: « يَا رَبِّ اُرْزُقْنِي حَتَّى أَفْعَلَ كَذَا وَ كَذَا » ، خدایا به من مال و ثروت بده مثلاً صد تا جهیزیه دختر بدم، مدرسه بیمارستان و مسجد بسازم. خداوند به قلب او نگاه می‌کند، اگر صادقانه این حرف را زده باشد می‌فرماید: در نامه عمل او همین‌هایی را که نیت کرده بنویسید، تا من پاداشش را بدهم، یعنی به نیت مؤمن هم پاداش می‌دهد حتی اگر آن کار را انجام نداده باشد

۳ ـ خداوند در روز قیامت از ثروتمندان امت طلبکار است. آنها باید بایستند و پاسخ بدهند که ثروتشان را چه کردند.

ولیکن خداوند خودش را به فقرای امت بدهکار می‌داند می‌گوید من صلاح ندانستم در دنیا به شما ثروت بدهم، در اینجا می خواهم جبران کنم. آن چنان به آنها می‌بخشد که آنها خوشحال و شاد می‌شوند و از اینکه خداوند در دنیا به آنها ثروت نداده اظهار خوشحالی می‌کنند.

۴ ـ بسیاری از ثواب‌ها و پاداش‌های خدا ربطی به پول ندارد. رفتن به جنگ، به عیادت مریض، به تشییع جنازه، لبخند زدن به روی یک یتیم، خواندن قرآن، احترام به پدر و مادر، یاد دادن درس به دوستان مان در مدرسه که آنها بلد نیستند، نیاز به ثروت ندارد ولی پاداش زیادی دارد.

۵ ـ این جوری نیست که همه پولدارها دنیای خوشی هم داشته باشند. بعضی از پولدارها همسر نامهربان دارند یا فرزند بیمار دارند یا مشکلات روحی دارند یا اینکه بین مردم آن احترامی را که باید داشته باشند ندارند یا زیبایی مطلوبی ندارند.

این جوری نیست که خداوند همه نعمت‌هایش را به یک نفر داده باشد و بسیاری از پولدارها هستند که گاهی اوقات در دلشان آرزو می‌کنند ای کاش به جای فلان فقیر بودم ولی فرزند من فرزند خوب و با ادبی بود و زندگی خوشی داشتم.