#قصه_بندگی 9
#قصه_بندگی 9
بِسمِ اللّهِ الرّحمنِ الرّحیم
سلام به شما نوجوان عزیز
میخواهم دو تا داستان برایت تعریف کنم .
دو تا داستان از دو درخواست که دو با پاسخ تلخ همراه است !
حضرت موسی علیه السلام با عصایش به دریا زد . آبها شکافته شد با یارانش به سرعت از آن عبور کردند . فرعون هم با لشکریانش آنها را در دریا تعقیب کردند . وقتی حضرت موسی و یارانش به خشکی رسیدند عصایش را دوباره به آبها زد و به امر خدا آبها به حالت اول برگشت ، در حالی که فرعون و لشکریانش هنوز داخل دریا بودند .
فرعون در حالِ غرق شدن ، شروع کرد به دست و پا زدن و گفت : «الان به خدایِ موسی ایمان آوردم »
جبرئیل علیه السلام یک مُشت گِل و لای به دهان او کوبید و گفت : «الان ! ؟ الان ، دیگر فایده نداره » [1]
از آقا امام رضا علیه السلام پرسیدند : چرا ایمان آوردنِ او فایده نداشت و خدا توبه اش را نپذیرفت؟
حضرت فرمودند : به خاطر این که پرده کنار رفته بود و او در لحظه آخر عُمرش ، عذاب آخرتش را دیده بود . در آن لحظه توبه دیگر فایده ندارد . [2]
در آیه صدِ سوره مؤمنون آمده ؛ گروهی هستند که وقتی میخواهند از این دنیا بروند ، در لحظهی آخر مَلکُ المَوت را که میبینند ، میگویند : «خدایا ما را به دنیا برگردان تا کارهایی که خوب انجام بدهیم . اما این پاسخ تلخ را میشنوند که هرگز ! ! » [3]
پیامبر عزیزمان صلی الله علیه و آله در تفسیر این آیه فرمودند : این گروه بینمازها هستند که درخواست میکنند به دنیا برگردند تا نماز بخوانند . [4]
[به قولِ من روزانه به جای هفده رکعت حاضرند صد و هفتاد رکعت نماز بخوانند]
ای که دستت میرسد کاری بکن * پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار
خدا به آنها میگوید من چه هیزم تری به شما فروخته بودم که هر چی صدا یتان زدم و گفتم : « حَیَّ عَلَی الصَّلاة * حَیَّ عَلَی الصَّلاة » ، بیاید با من گفتگو کنید ، رویتان را برگرداندید و با من قهر کردید .
اگر کسی صدای بنده را میشنود که تا حالا اهل نماز نبوده ، بداند هنوز هم دیر نشده و هنوز پرده کنار نرفته است .
برود وضو بگیرد و بیاید به درگاه خدا بایستد و بگوید : «خدایا ! من دیر آمدم اما آمدم »
من آمده ام گدایِ این در گردم * مشمولِ عطا و لطف داور گردم
با دستِ تهی آمدنم عیبی نیست * عیب است که با دستِ تهی برگردم
یادمان باشد خدا خیلی مهربان هست . مهربان تر از آن چیزی که فکرش را بکنیم . هیچگاه دستِ خالی را دستِ خالی بر نمیگرداند . هیچ گاه امیدواری را نا امید نمیکند .
[1] قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ* آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَ كُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِين. (سوره یونس ، آیه 90 و 91)
[2] قَالَ لِأَنَّهُ آمَنَ عِنْدَ رُؤْیَهًِْ الْبَأْسِ وَ الْإِیمَانُ عِنْدَ رُؤْیَهًِْ الْبَأْسِ غَیْرُ مَقْبُولٍ وَ ذَلِکَ حُکْمُ اللَّهِ تَعَالَی ذِکْرُهُ فِی السَّلَفِ وَ الْخَلَفِ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا قالُوا آمَنَّا بِاللهِ وَحْدَهُ وَ کَفَرْنا بِما کُنَّا بِهِ مُشْرِکِینَ فَلَمْ یَکُ یَنْفَعُهُمْ إِیمانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا. ( عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج2، ص: 77)
[3] حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ- قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ- كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُه.
[4] يَا عَلِيُّ تَارِكُ الصَّلَاةِ يَسْأَلُ الرَّجْعَةَ إِلَى الدُّنْيَا وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ. ( بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج74، ص: 58)