#قصه_بندگی 19

بِسمِ اللّهِ الرّحمنِ الرّحیم

سلام به شما دانش آموزان عزیز .

دانش آموزانِ پُر تلاش و درس خوان .

روزی که مدیر مدرسه کارنامه را می‌دهد ؛ شمایی که قبول شدی شاد و خوشحال می‌شوی و دوست داری در حیاط مدرسه دورِ افتخار بزنی و کارنامه‌اَت را به همه نشان بدهی .

اون‌هایی که رفوزه می‌شوند چه حالی دارند؟ بله ‌‌ ! ناراحت‌‌ ، غمگین‌‌ ، افسرده و اوقاتِ‌‌شان تلخ هست .

روز قیامت وقتی کارنامه آدم‌ها را می‌دهند ، آنهایی که قبول می‌شوند می‌روند به بهشت . خوشحال و خندان می‌شوند و لباس‌های ابریشمی می‌پوشند . با چهره‌های شاداب‌‌ ، زیر درخت‌های بهشتی بر روی تختها می‌نشینند و خوراکی‌های خوشمزه می‌خورند و گُل می‌گویند و گُل می‌شنوند .

اما رفوزه‌‌ها را کجا می‌برند؟بله ‌‌ ! جهنم .

سیاه و سوخته می‌شوند‌‌ ، بوی تعفن می‌دهند . آه و ناله و فریاد‌‌شان بلند می‌شود ‌‌ !

بهشتی‌‌ها به جهنمی‌‌ها توجه می‌کنند و همان جوری که‌ آن بالا هستند با آنها صحبت می‌کنند و می‌پرسند « مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَر؟ » چی شد شما بی‌ارزش شُدید؟ رفوزه شُدید؟ سوختنی شُدید؟

جهنّمی‌‌ها چهار تا پاسخ می‌دهند :

یک . ما نماز نمی‌خواندیم . می‌گفتیم خدا که به نماز ما نیاز ندارد ، ما هم به نماز نیاز نداریم‌‌ ، پس نمی‌خوانیم ‌‌ !

حالا آمدیم این دنیا متوجه شدیم برگه‌ی عبور از پُل صراط‌‌ ، نماز هست که ما نداریم ‌‌ ! کلیدِ ورود به بهشت‌‌ ، نماز هست که ما نخواندیم ‌‌ !

دو . به فُقرا کمک نمی‌کردیم . به گرسنه‌‌ها غذا نمی‌دادیم . می‌گفتیم خَلایق هر چه لایق‌‌ ! ‌‌ ! اگه لایق بودن خدا به آنها می‌داد ‌‌ !

سه . در مهمانی‌های گناه شرکت می‌کردیم‌‌ ، در مجلسِ شراب و رقصِ محرم و نامحرم .

موسیقی‌های حرام گوش می‌کردیم و می‌گفتیم یک شب هزار شب نمی‌شود ‌‌ ! ‌‌ ! [البته شب‌های زیادی این کار را می‌کردیم ‌‌ ! ]

چهار . می‌گفتیم کس که مُرده‌ دیگر زنده نمی‌شود . ما هم وقتی بمیریم‌ دیگر زنده نمی‌شویم . جهنّم‌‌ ، قیامت و بهشت اصلاً وجود ندارد‌‌ ، همه دروغ هست‌‌ ، همه کشک هست ‌‌ !

حالا آمدیم در این دنیا می‌بینیم همه‌ آن چه خدا در قرآن فرموده بود واقعیت داشته است . [1]

دانش آموزان عزیز ‌‌ ! ما باید دقت کنیم این چهار اشتباهی که رفوزه‌های عالم انجام دادند ما انجام ندهیم تا ما هم قبولی‌های خدا باشیم و وارد بهشت بشیم .

[1] أَصْحابَ الْيَمِينِ. فِي جَنَّاتٍ يَتَساءَلُونَ عَنِ الْمُجْرِمِينَ. ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ. وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ. وَ كُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ. وَ كُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ حَتَّى أَتانَا الْيَقِين‏. (سوره مدثر ، آیه 39 تا 46)