#در_محضر_بهجت 20 ؛ نگاه به صورت عالم

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما معلمان عزیز

نکاتی را از گفتار و رفتار آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه را تقدیم‌تان می‌‌کردم.

مردم در مسجد آیت‌الله بهجت حاضر می‌‌شدند و قبل و بعد از نماز چهره نورانی ایشان را می‌‌دیدند و وقتی ایشان به حرم حضرت معصومه سلام اللّه علیها تشریف می‌‌بردند یا در کوچه‌ها راه می‌‌رفتند، مردم به چهره‌ی مبارک ایشان نگاه می‌کردند.

از ایشان سؤال پرسیدند چرا در روایت آمده که نگاه کردنِ با محبت به چهره‌ی عالم عبادت است « النَّظَرُ إِلَى وَجْهِ الْعَالِمِ عِبَادَة » ؟ [1]

ایشان فرمودند به خاطر این حدیث شریف است که از حضرت عیسی علیه السلام سؤال شد : « مَنْ نُجَالِسُ » با چه کسی همنشین شویم؟ حضرت عیسی فرمودند : با کسی که سه تا ویژگی داشته باشد :

یک. « مَنْ یذَکرُکمُ اللّه رُؤْیتُه‏ » کسی که دیدن او شما رو به یاد خدا بیندازد.

دو. گفتارش علم شما را افزایش بدهد.

سه. رفتارش شما را به آخرت ترغیب و تشویق کند و علاقه به آخرت را در شما زیاد کند. [2]

یعنی نگاه کردن به عالم یک عبادتِ مقدمی هست برای سه تا فایده دیگر.

وقتی انسانی کنار عالمی قرار می‌گیرد و به صورت او نگاه می‌کند اولاً یاد خدا در او زنده می‌شود که خودش یک عبادت است.

ثانیاً با همنشینی با او علمش زیاد می‌شود.

و ثالثاً انگیزه پیدا می‌کند رفتار‌‌‌‌هایی انجام دهد که در روز قیامت رو سفید و سرفراز باشد.

ما هم با علمایی که در شهر یا روستای ما هستند ارتباط داشته باشیم تا از ثوابِ نگاه کردن به علما بهره‌مند شویم.

[1] حدیث ارز پیامبر اکرم صلی اللّه علیه و آله نقل شده است. ( عوالي اللئالي ، ج ‏4، ص 73 )

[2] پیامبر اکرم صلی اللّه علیه و آله فرمودند از حضرت عیسی علیه السلام سؤال شده : يَا رُوحَ اللَّهِ مَنْ نُجَالِسُ قَالَ مَنْ يُذَكِّرُكُمُ اللَّهَ رُؤْيَتُهُ وَ يَزِيدُ فِي عِلْمِكُمْ مَنْطِقُهُ وَ يُرَغِّبُكُمْ فِي الْآخِرَةِ عَمَلُهُ. ( الكافي ، ج ‏1، ص 39 )