#در_محضر_بهجت 12 ؛ مهمتر از دعای فرج

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما معلمان عزیز

نکاتی از گفتار و رفتار آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه را تقدیم‌تان می‌‌کردم.

وقتی حضرت نوح علیه السلام به پیامبری رسید تعدادی از مردم به او ایمان آوردند ولی خداوند امتحانات مختلفی را از آنها گرفت تا کسانی سوار کشتی حضرت نوح شوند که واقعاً به پیامبری او ایمان آورده باشند.

به همین خاطر تعداد زیادی از کسانی که به زبان گفتند ما به حضرت نوح ایمان آوردیم در امتحانات رُفوزه شدند.

آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه ‌می‌فرمودند که قبل از ظهور امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف اتفاق وحشتناکی می‌‌افتد، آن هم این است که حضرت ظهور نخواهد کرد مگر « بَعْدَ ارْتِدَادِ أَکثَرِ الْقَائِلِینَ بِإِمَامَتِه‏ » بعد از اینکه بیشتر کسانی که به امامت امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف اعتقاد دارند از این اعتقاد برمی‌گردند. یعنی حدیث امام جواد علیه السلام را ایشان می‌‌خواندند و خیلی ناراحت بودند. [1]

باز ‌می‌فرمودند : برای ظهورِ امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف دعا کنید تا ایمان در ما استقرار پیدا کند. ‌می‌فرمودند : مهمتر از دعا برای تعجیل در فرج، دعا برای ثباتِ ایمان است در قلب ما، تا ما دیندار بمانیم. [2]

و زیاد سفارش می‌‌کردند که این دعا را بخوانید [3] :

« یا اللّه یا رَحْمانُ یا رَحِیمُ! یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ، ثَبِّتْ قَلْبِی عَلی دِینِک » [4] ‌‌‌‌ای خدایی که قلب‌ها در دست توست قلب من را بر دینت پابرجا قرار بده.

ان شاءالله این دعا را در قنوت نمازمان، در سجده آخر و در تعقیبات داشته باشیم.

خدا را قسم می‌‌دهیم که تا آخر عُمر ما را جزء دوستداران امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف قرار بدهد.


[1] فَقُلْتُ [ ابن اَبی دُلَف‏ ] لَهُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ وَ لِمَ سُمِّيَ الْقَائِمَ قَالَ لِأَنَّهُ يَقُومُ بَعْدَ مَوْتِ ذِكْرِهِ وَ ارْتِدَادِ أَكْثَرِ الْقَائِلِينَ بِإِمَامَتِه‏ . شخصی از امام رضا علیه السلام پرسید چرا به منجی ، قائم می گویند؟ حضرت فرمودند چون بعد از اینکه یادش در بین مردم مرد و بیشتر معتقدین به امامتش از این اعتقاد برگشتند قیام می کند. ( كفاية الأثر في النص على الأئمة الإثني عشر، ص 283 )

[2] آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه : مهم‌تر از دعا برای تعجیل فرج حضرت مهدی عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف ، دعا برای بقای ایمان و ثبات قدم در عقیده و عدم انکار آن حضرت تا ظهور او می‌باشد؛ زیرا مردن، تنها قطع حیاتِ دنیای چند روزه فانی است، اما بیرون رفتن از عقیده صحیح، موجب هلاکت ابدی از حیات جاوید آخرت و خلود در جهنم است. ( در محضر بهجت، ج ۲، ص ۱۰۱ )

[3] در محضر بهجت، ج ۲، ص ۱۰۱.

[4] این دعای غریق است که امام صادق سفارش به خواندن آن در آخرالزمان برای حفظ ایمان نموده است. ( بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۴۸ )