#همنشین_خدا 92 ؛ ذکر سخت ، ذکر آسان

یا اَنیسَ الذّاکِرین

به نام خدایی که همنشین کسی می‌شود که ذکرش را بگوید.

سلام به شما معلم عزیز. دعا می‌کنم زبان من و شما همیشه به یاد خداوند باشد.

طبق روایات ما وقتی کسی به زبان ، نام خداوند را می‌برد ، شیطان عصبانی می‌شود و با ناراحتی فرار می‌کند. [1]

و برای اینکه کسی نام خداوند را نبرد یک نقشه می‌کشد ، می‌گوید : به زبان ذکر نگو ، ریا می‌شود ! به زبان هم نگفتی ، نگفتی. مهم این است که آدم در قلبش یاد خداوند باشد. تو در قلبت یاد خداوند باش !

خداوند هم با واجبات و مستحباتی که در نماز قرار داده است این نقشه شیطان را نابود می‌کند ، از بین می‌برد.

اول اینکه ذکر زبانی را در نماز واجب کرد. « افتَرَضَ مِن ألسِنَتِکمُ الذِّکرَ » [2]

یعنی اگر جملات نماز را از قلبت بگذرانی کافی نیست ، حتماً باید بر زبانت هم جاری کنی.

دوم اینکه تشویق کرده تا اذان که یک ذکر زبانی است با صدای بلند گفته شود. [3]

سوم اینکه همه ما می‌دانیم ذکر قلبی هم سخت است هم اینکه نیاز به تمرین زیادی دارد به همین خاطر خداوند ، ذکر زبانی که آسان‌تر است قرار داد ، تا هم تمرین باشد هم تلقینِ به قلب که منِ زبان دارم ذکر خداوند می‌گویم ، تو هم در قلب هم به یاد خداوند باش.

پس ذکرِ زبانی مقدمه‌ای و تمرینی برای ذکرِ قلبی محسوب می‌شود.

چهارم اینکه خداوند ذکر زبانی را در نماز قرار داد و ما روزانه پنج بار ذکر زبانی را تمرین می‌کنیم تا در غیراز نماز هم این ذکر زبانی را داشته باشیم.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله دخترش حضرت زهراء علیهما السلام را این گونه توصیف می‌کنند که دخترم گهواره فرزندش را می‌جنباند ، غذا می‌پزد ، خانه را جارو می‌کند ، گندم را آرد می‌کند ، آرد را خمیر می‌کند ، با خمیر نان می‌پزد و مدام ذکر زبانی می‌گوید.

« لَمْ تَفْتُرْ عَنْ ذِکرِ اللَّه‏ » زبانش از یاد خداوند نمی‌ایستد. [4]

ما هم بیاییم مانند حضرت زهراء علیها السلام در ساعات شبانه روز ذکر زبانی داشته باشیم و با این کار شیطان را از خود دور کنیم.

موفق باشید.

[1] امیرالمؤمنین : ذِکرُ اللَّهِ مَطْرَدَةُ الشَّیطَان‏. ( تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، ص 188)

[2] یاد کردن [از خود] را بر زبان‏هایتان واجب ساخته است‏. (نهج البلاغه ، خطبه 183)

[3] پیامبر اکرم به بلال حبشی فرمودند : یا بِلالُ، اعلُ فَوقَ الجِدارِ وَارفَع صَوتَک بِالأَذان‏. ( بحارالأنوار: ج 84 ص 148)

[4] لِأَنَّ فَاطِمَةَ لَمْ تَفْتُرْ عَنْ ذِکرِ اللَّه‏. ( بحار الأنوار ، ج‏37، ص 98)