#همنشین_خدا 54 ؛ تلخ و شیرین

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما معلم عزیز

امیدوارم نماز من و شما هر روز بهتر از دیروز باشد.

می‌خواهم یک سؤال بپرسم تا مقدمه‌ای شود که یک نکته‌ای ‌خدمت‌تان عرض کنم.

دو تا دانش آموز خط می‌نویسند ، زیبا مثل هم و یک معادله سخت ریاضی را حل می‌کنند در حالی که یکی معلم داشته و دیگری معلم نداشته. شما کدام را بیشتر تشویق می‌کنید و آفرین بهش می‌گید؟

بله ، دانش آموزی که معلم نداشته !

ما الان در دوران غیبت هستیم. امام زمان عجّل الله فرجه الشریف که معلم ماست ، بالای سر ما نیست. اگرنمازی بخوانیم ، عبادتی کنیم ، خداوند بیشتر از ما می‌خرد و بیشتر تشویق مان می‌کند تا کسانی که در دوران حکومت امام زمان باشند.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند : « اَفْضَلُ العِبادَةِ اَحْمَزُها » [1] برترین عبادت که خداوند پاداش بیشتری می‌دهد ، آن عبادتی است که با مشقت بیشتری همراه باشد.

ما الان در دوران سختی ظلم و ستم هستیم ، آنها در دورانِ خوشی عدالت.

ما در دورانی هستیم که اهل نماز اذیت می‌شوند ، تمسخر ، توهین و تحقیر می‌شوند ، اما در حکومت قدرتمند امام زمان کسی جرأت ندارد به اهل نماز بی‌ادبی کند. عزت و احترام آنها محفوظ است.

یکی از یاران امام صادق علیه السلام از حضرت پرسید : ارزشش عبادت این زمان بیشتر است یا در زمان حکومت امام زمان عجّل الله فرجه الشریف؟

حضرت فرمودند : این زمان ! به خاطر اینکه عبادت شما همراه با ترس است در دولت باطل اما عبادت آنها همراه با امنیت است در دولت حق. عبادت شما در دوران غربت شیعه است ، عبادت آنها در زمان شوکت و اقتدار شیعه.

حضرت فرمودند : « خداوند نماز شما را ۲۵ برابر نماز آنها می‌خرد .» [2]

من‌‌ می‌خواهم ‌خدمت‌تان عرض کنم که ما که در زمان غیبت هستیم عباداتِ ما حتی از یاران امام صادق هم بالاتر است ! چون آنها حداقل امام مظلومِ شان را می‌دیدند ، در فتنه‌ها به او مراجعه می‌کردند و نظرش را می‌پرسیدند. اما ما از نعمت دیدار امام زمان محروم هستیم و در فتنه‌ها خودمان باید حق را از باطل تشخیص بدهیم !

خدا خواسته تلخی ندیدنِ امام زمان عجّل الله فرجه الشریف را این گونه برای ما جبران کند ، که پاداش شیرینی ، به خاطر عبادت‌ها و نمازها به ما بدهد.

خدا گر ز حکمت ببندد دری * گشاید به فضل و کرم دیگری


[1] شرح نهج البلاغة لابن أبی الحدید، ج‏19، ص 83

[2] یا عَمَّارُ الصَّدَقَةُ فِی السِّرِّ وَ اللَّهِ أَفْضَلُ مِنَ الصَّدَقَةِ فِی الْعَلَانِیةِ وَ کذَلِک وَ اللَّهِ عِبَادَتُکمْ فِی السِّرِّ مَعَ إِمَامِکمُ‏ الْمُسْتَتِرِ فِی دَوْلَةِ الْبَاطِلِ وَ تَخَوُّفُکمْ مِنْ عَدُوِّکمْ فِی دَوْلَةِ الْبَاطِلِ وَ حَالِ الْهُدْنَةِ أَفْضَلُ مِمَّنْ یعْبُدُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ ذِکرُهُ فِی ظُهُورِ الْحَقِّ مَعَ إِمَامِ الْحَقِّ الظَّاهِرِ فِی دَوْلَةِ الْحَقِّ وَ لَیسَتِ الْعِبَادَةُ مَعَ الْخَوْفِ فِی دَوْلَةِ الْبَاطِلِ مِثْلَ الْعِبَادَةِ وَ الْأَمْنِ فِی دَوْلَةِ الْحَقِّ. ( الکافی ، ج‏1، ص 334)