#همنشین_خدا 19 ؛ کوه دماوند

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

از خداوند می‌خواهم بهترین پاداش ها را برای زحمتی که برای تعلیم تربیت دانش آموزان‌‌ می‌کشید به شما عطا کند.

می‌خواهم برای بهتر فهمیدن یک حدیث از پیامبر صلی الله علیه و آله یک مثال بزنم :

احمد و محمد هر دو معلم هستند یک درس را در یک زنگ تدریس می‌کنند. آموزش و پرورش به احمد در مقابل تدریسش یک کیلو طلا می‌دهد، او خیلی خوشحال می‌شود. وقتی می‌بیند آموزش و پرورش به محمد به اندازه کوهِ دماوند طلا داده است ، بُهت زده نگاه می‌کند ! این همه تفاوت پاداش برای یک کارِ مساوی؟ ! !

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند : دو نفر از امت من نماز می‌خوانند و رکوع و سجده آنها مثل هم هست یعنی ظاهر نمازشان مثل هم است ، تفاوت پاداش این‌ها مانند تفاوتِ زمین با آسمان می‌ماند ! [1]

چه چیزی باعث می‌شود این قدر تفاوتِ در پاداشِ عملی که به ظاهر مثل هم است صورت بگیرد؟

دو علتش را بیان‌‌ می‌کنم :

یک. احمد نماز فُرادا می‌خواند ، محمد در نماز جماعتی شرکت می‌کند که تعداد نفراتش بیشتر از ده نفرند. جبرئیل به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله عرض کردند : « چنین نماز جماعتی آن قدر ثواب دارد که اگر تمام دریاها را مرکّب کنند تمام درخت‌ها را قلم ، جن و انس و فرشتگان هم نویسنده بشوند ؛ پاداشِ یک رکعتش را هم نمی‌توانند بنویسند ! »[2]

از امام صادق علیه السلام پرسیدند : مسجدِ محل ما نماز جماعتش مختصر است ـ مثلاً فقط واجبات را می‌خوانند ـ ولی من در خانه نماز مفصل می‌خوانم مثلاً بعد از حمد یک سوره بلند می‌خوانم ، قنوتم بسیار طولانی است ، ـ مثلاً دعای کمیل را در قنوتم می‌خوانم ! ـ ذکر رکوع و سجده را هفت بار‌‌ می‌گویم. حالا به نظر شما کدام نماز را انتخاب کنم بهتر است؟ حضرت فرمودند : در نماز جماعت مسجدتان شرکت کنید. این مختصری است که از مفصّلِ تو پاداشش بیشتر است. [3]

دو. احمد در صفِ دوم نماز جماعت می‌ایستد و محمد در صف اول.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند : فضیلت صف اول بر صف دوم نماز جماعت مانند برتریِ من است بر امتم. [4]

خُب مشخص است که پیامبر اکرم مثل کوه دماوند است که پُر از طلا باشد ، همه امّت با هم به اندازه یک کیلو طلا نمی‌شویم !

حضرت فرمودند : اگر مردم پاداشِ صفِ اول نماز جماعت را می‌دانستند همه هجوم می‌آوردند ؛ چون مؤمنین با هم دعوا نمی‌کنند و حاضر هم نبودند از این پاداش بگذرند کار را به قرعه کشی واگذار می‌کردند. [5]

پیشنهاد می‌کنم روایات نماز را مطالعه کنیم و آن کارهایی که پاداش نماز را بالاتر می‌برد یاد بگیریم و انجام دهیم.

[1] قَالَ النَّبِی :‏ إِنَّ الرَّجُلَینِ مِنْ أُمَّتِی یقُومَانِ فِی الصَّلَاةِ وَ رُکوعُهُمَا وَ سُجُودُهُمَا وَاحِدٌ وَ إِنَّ مَا بَینَ صَلَاتَیهِمَا مِثْلُ مَا بَینَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ. (بحار الأنوار ؛ ج‏81 ، ص 249)

[2] فَإِنْ زَادُوا عَلَى الْعَشَرَةِ فَلَوْ صَارَتِ السَّمَاوَاتُ کلُّهَا مِدَاداً وَ الْأَشْجَارُ أَقْلَاماً وَ الثَّقَلَانِ مَعَ الْمَلَائِکةِ کتَّاباً لَمْ‏ یقْدِرُوا أَنْ‏ یکتُبُوا ثَوَابَ‏ رَکعَةٍ وَاحِدَةٍ. (بحار الأنوار ؛ ج‏85 ، ص 15)

[3] سَأَلَهُ رَجُلٌ فَقَالَ: إِنَّ لِی مَسْجِداً عَلَى بَابِ دَارِی فَأَیهُمَا أَفْضَلُ أُصَلِّی فِی مَنْزِلِی فَأُطِیلُ الصَّلَاةَ أَوْ أُصَلِّی بِهِمْ وَ أُخَفِّفُ فَکتَبَ صَلِ‏ بِهِمْ‏ وَ أَحْسِنِ‏ الصَّلَاةَ وَ لَا تُثَقِّلْ. (وسائل الشیعة ، ج ‏8 ، ص 430)

[4] فَضْلُ الصَّفِّ الْأَوَّلِ عَلَى الثَّانِی کفَضْلِی‏ عَلَى‏ أُمَّتِی‏. (مستدرک الوسائل ، ج ‏6 ، ص 461 )

[5] لَوْ یعْلَمُ النَّاسُ مَا فِی‏ الصَّفِ‏ الْأَوَّلِ‏ لَمْ یصِلْ إِلَیهِ أَحَدٌ إِلَّا بِاسْتِهَامٍ. (بحار الأنوار ؛ ج‏ 85 ، ص 18)