#همنشین_خدا 9 ؛ انقطاع الی الله
#همنشین_خدا 9 ؛ انقطاع الی الله
بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم
سلام به شما معلم عزیز
همه میدانیم که هنگامِ مرگ ، روح از بدن ما خارج میشود.
این خروجِ روح برای بعضی ها مثلِ بوییدن گلِ خوشبو ، شیرین و آسان است و برای بعضی ها ـ طبقِ روایات ما ـ مثل کندنِ پوستِ گوسفندِ زنده سخت و دردناک است.
حالا یک سؤال بپرسم : « قبضِ روح من و شما چه جوری است؟ »
جواب : چسب را اگر کف دست بچسبانیم ، هنگام کندن راحت جدا میشود. اگر پشتِ دست باشد هنگام کَندن چون به مویِ دست دلبستگی پیدا کرده جزّ و وِلزش بلند میشود.
من و شما هم اگر به دارایی خود مثل مقام ، همسر فرزند و ثروت دلبسته باشیم قبض روح ما سخت میشود.
امام خمینی رضوان الله علیه در ابتدای تدریسِ شان همیشه این دعا را میفرمودند : « إِلَهِی هَبْ لِی کمَالَ الِانْقِطَاعِ إِلَیک »[1] خدایا من را از هر چه غیر از خودت هست قطع کن و بِبُر.
دارایی دنیا داشته باشم ولی دلبستهاش نباشم.
خدا دوست داشت ما دلبستگی نداشته باشیم و « اِنقطاع اِلی الله » داشته باشیم. به همین خاطر یک تمرینی را روزانه پنج بار برای « اِنقطاع اِلی الله » برای ما در نظر گرفت به نامِ نماز.
در نماز، ما هم انقطاعِ جسمی داریم ، هم انقطاع روحیِ و قلبی.
مثلاً تا صدایِ اذان را شنیدی از دارایی ات دل بِکَن ، ارتباطت را با آن ها قطع کن و به سمت نماز برو.
« تَکبیرةُ الإحرام » که میگوییم دست ها را میبریم بالا ، عرفا فرمودند : معنای بالا بردن دست ها این است که هر چه دارایی دارم هر چه توجه دارم پشت سر میاندازم ارتباطم را با آنها قطع میکنم و به خداوند متصل میشوم. [2]
چرا در روایت فرمودند هنگام نماز سر خود را این طرف و آن طرف نگردانید؟ [3] چرا گفتند با دیگری سخن نگویید؟ شاید به خاطر اینه که ما داریم تمرین « انقطاع الی الله » میکنیم.
چرا فرمودند وقتی ایستادید حتی مردمک چشمتان را این طرف و آن طرف نیندازید؟ چون انقطاعِ ما را کمرنگ میکند.
از ما خواستن که نماز ما با « حضور قلب » باشد.
« حضور قلب » یعنی انقطاعِ قلب از غیر خداوند و اتّصالش به خدا. هر چه حضور قلب در نماز ما بیشتر باشد ، این تمرینِ انقطاعِ قلبی بیشتر و بهتر انجام میشود.
امام خمینی رضوان الله علیه سالهای سال نمازِ خوب خواندند و این تمرین را انجام دادند ، در آخرِ عُمرشان که نوه ها یشان بیشتر شده بود ـ که به ظاهر دلبستگی بیشتر میشود ـ مقام شان بالاتر رفته بود و قوه قضاییه و مقننه و مجریّه زیر دستشان بود و ثروت ایران به ظاهر زیر دست ایشان بود ؛ با این حال در وصیت نامهشان نوشتند : « با دلی آرام و روحی شاد و ضمیری امیدوار از خدمتِ شما مرخّص میشوم »[4]
یعنی این تمرین را بخوبی انجام دادند.
ما هم بیایم فرصتِ نمازها را قدر بدانیم و « انقطاع الی الله » را در نماز خود تمرین کنیم.
[1] قسمتی از مناجات شعبانیه
[2] شبیه این مطلب را هم میرزا جواد آقا ملکی اصفهانی فرمودند : مقصود از تکبیرة الاحرام ، بیزاری جستن از هر شرک و شریکی و از هر چه مشرکان قائل به آن هستند، است. (میرزا جواد ملکی تبریزی، سرّ الصلاة ، ص319)
[3] فِقهُ الرِّضا علیه السلام: إذا أرَدتَ أن تَقومَ إلَى الصَّلاةِ ... لا تَلتَفِت یمینًا و شِمالا. (لصلاة فی الکتاب و السنة، ص 102)
[4] مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی ؛ وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی رضوان الله علیه ، ص 91.