#دعوت_به_بهشت 30 ؛ شیوه نماد سازی

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما والدین و معلمان عزیز

درباره شیوه دعوت به نماز گفتگو می‌کردیم.

شیوه‌ای که امروز بررسی می‌کنیم، شیوه نماد سازی و گسترش نماد ها هست.

در قرآن به آن می‌گویند: «شَعائِرَ الله»

«وَ مَنْ یعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوب‏»[1] هر كس نماد‌‌های خدا را گرامى بدارد، پس این از تقواى دل‏هاست.

«نماد ها» یعنی نشانه‌‌هایی که انسان را یاد خدا و عبادت او می‌اندازد. ما باید از آن نماد‌ها استفاده کنیم و آنها را در جامعه گسترش بدهیم.

«صَلیب» نماد مسیحیتِ تحریف شده است که به دروغ می‌گویند حضرت عیسی علیه السلام به «صَلیب» کشیده شده است.

مراجع، استفاده از «صَلیب» را حرام می‌دانند [2] چون می‌فرمایند که خدا در روز قیامت تنبیه می‌کند، کسانی که نماد‌‌های طاغوت و نماد‌‌های ادیان تحریف شده را استفاده کرده باشند، چون گسترش یک نماد سبب گسترش تفکرات آن نماد می‌شود؛ مثلِ ستاره‌ی نحس داوود که مروّج تفکر صهیونیست‌ها است.

« تَسبیح» نماد ذکر خداست که اولین بار حضرت زهرا علیه السلام این نماد را ساخت[3].

امام کاظم علیه السلام به ما سفارش کرده که همیشه تسبیح همراه خود داشته باشیم. [4]

انگشترِ عقیق، زمرد، زبرجد، فیروزه و یاقوت نماد‌‌های مذهبی مسلمانان است؛ خوب است به دست داشته باشیم.

«چفیه» نماد دفاع مقدس است.

حاج قاسم سلیمانی خیلی توجه داشتن که نماد‌‌های اسلامی گسترش پیدا کند، به همین خاطر «انگشتر» و «تسبیح» هدیه می‌دادند.

«سجاده»، «صلوات شمار» و «تسبیح» نماد‌‌های عبادت هستند. خوب است که معلمی که مشهد می‌رود، اگر می‌خواهد برای دانش آموزانش هدیه و سوغاتی بیاورد، مثلاً «صلوات شمار» بیاورد.

اگرخواستیم به دانش‌آموزان خود جایزه‌ای بدهیم، سجاده‌ی مرغوب و با کیفیت هدیه بدهیم.

«پرچم‌» و «کتیبه‌»، نمادِ عزاداری امام حسین است.

در ایام محرم جلوی خانه مان نصب کنیم، در سالن مدرسه و نمازخانه مدرسه ‌حتماً این کتیبه‌ها را نصب کنیم.

«شال سبز» نماد فرزندان رسول الله ـ یعنی سادات است.

‌حتماً ‌حتماً پدر، مادر و معلم‌‌های سید، این شال را بیندازند. همیشه‌ی سال هم بیندازند؛ نه فقط ایام عید!

و اگر دیگران به ایشان گفتند: شما می‌خواهید ریا بکنید، به آنها بگویند: که ما الان در جنگ نماد‌ها قرار داریم و من این «شال سبز» را انداختم تا یادِ پیامبر زنده بماند. [5]

شیوه‌ی نماد سازی به ما می‌گوید: گسترش نماد‌‌های معنوی و مذهبی، رفتارهای معنوی و مذهبی، مثل نماز را گسترش می‌دهد.

[1] سوره حج : آیه 32.

[2] خرید و فروش صلیب حرام است و بر مؤمنین لازم است از امورى كه موجب ترویج فرهنگ بیگانگان مى‏شود، اجتناب نمایند. (محسن محمودى، مسائل جدید، ج 4، ص: 171)

[3] امام صادق علیه السلام: تسبیح فاطمه، دختر پیامبر خدا، عبارت بود از یك نخ پشمى تاخته شده كه به تعداد تكبیرات، در آن، گِره خورده بود و با دست خود، آن را مى‏چرخانْد و تكبیر و تسبیح مى‏گفت.

تا آن كه حمزة بن عبد المطلّب، كشته شد و فاطمه علیها السلام از خاك مزار او برداشت و تسبیح‏هایى ساخت و مردم، آنها را مورد استفاده قرار دادند،

امّا پس از كشته شدن حسین كه درودهاى خدا بر او باد و دمادم بر قاتلانش عذاب باد، تربت او جایگزین شد و مردم از خاك مزار او تسبیح ساختند، زیرا تربت حسین علیه السلام را فضیلت و امتیاز است.

الإمام الصادق علیه السلام: إنَّ فاطِمَةَ بِنتَ رَسولِ اللّهِ صلى الله علیه و آله كانَت سُبحَتُها مِن خَیطِ صُوفٍ مُفَتَّلٍ مَعقودٍ، عَلَیهِ عَدَدُ التَّكبیراتِ، و كانَت علیها السلام تُدیرُها بِیدِها تُكَبِّرُ و تُسَبِّحُ، حَتّى قُتِلَ‏ حَمزَةُ بنُ عَبدِ المُطَّلِبِ رضى الله عنه، فَاستَعمَلَت تُربَتَهُ، و عَمِلَتِ التَّسابیحَ فَاستَعمَلَهَا النّاسُ. فَلَمّا قُتِلَ الحُسَینُ صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِ، و جَدَّدَ عَلى قاتِلِهِ العَذابَ عُدِلَ بِالأَمرِ إلَیهِ فَاستَعمَلوا تُربَتَهُ؛ لِما فیها مِنَ الفَضلِ وَ المَزِیة. (وسائل الشیعة، ج‏6، ص: 455)

[4] امام کاظم علیه السلام: لَا یخْلُو الْمُؤْمِنُ مِنْ خَمْسَةٍ سِوَاكٍ وَ مُشْطٍ وَ سَجَّادَةٍ وَ سُبْحَةٍ فِیهَا أَرْبَعٌ وَ ثَلَاثُونَ حَبَّةً وَ خَاتَمِ عَقِیقٍ. (وسائل الشیعة، ج 6، 456)

[5] به آنها بگوییم : «شال سبز انداختم تا یادم نرود فرزند پیامبر هستم، پس مواظب باشیم رفتاری نکنم تا ایشان از من دلخور شود».