#دعوت_به_بهشت 17 ؛ شیوه آسان سازی 3

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما والدین و معلمان عزیز

در جلسه قبل درباره‌ی اجرای شیوه‌ی آسان سازی و آسان گیری، پنج نکته خدمت شما عرض کردیم، در این جلسه هم پنج نکته دیگر بیان می‌کنیم.

شش. آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند : در واجبات، کوتاهی نباید؛ در مستحبات، سخت گیری نشاید![1]

هفت. این شیوه به ما می‌گوید: اگر فرزند و نوجوان ما مستحبات را انجام نداد، به او گیر ندهید که چرا قنوت نمی‌گیری!؟ چرا تعقیبات نمی‌خوانی؟!

اگر مکروهات را انجام می‌دهد مثلاً رو به روی عکس یا آینه ایستاده، یا جلویِ بخاری ـ که آتشِ آن روشن هست ـ ایستاده است، بلندش نکنیم که برود جای دیگری نمازش را بخواند.

اگر در بین نماز سرش را می‌خاراند، انگشت هایش را می‌شکند، ندیده بگیریم و خودمان را بی‌خیالی کنیم.

یه نوجوانی را با لطایف الحیلی، تشویق به مسجد کردم، یک بار آمد و دیگر نیامد!

مادرش می‌گفت: نوجوانِ من وقتی وارد مسجد شده بود، یک نمازگزار به او گیر داد عکس در لباست هست! (روی لباسش عکس یک شهید بود) پس نماز تو باطل است! پس برو خانه و لباست را عوض کن و بعد بیا!

در حالی که نماز با چنین لباسی مکروه بود و با این گیر دادن آن شخص سبب شده بود که نوجوان از مسجد زده بشود.

در چنین مواردی با محبت و صمیمیت یک تذکر کوتاه بدهیم که چنین کاری مکروه است یعنی ثواب نماز را کم می‌کند. اگر دفعه بعد این کار را ترک کنی خدا را بیشتر از خودت خشنود کردی و پاداش بیشتری می‌بری.

هشت. اگر در خانه، امام جماعتِ کودک شدیم، بدون اذان و اقامه و دیگر مستحبات نماز را بخوانیم؛ حتّی بین دو نماز، تسبیحات حضرت زهرا علیها السلام را هم نگوییم؛ آسان بگیریم تا مشتری بشوند!

نُه. مدیر محترم مدرسه از امام جماعتِ مدرسه درخواست کنند که همیشه ده دقیقه قبل از نماز، در نمازخانه حاضر باشند.

اگر نوجوان بیاید، ببیند امام جماعت چندین بار دیر به نمازخانه می‌آید، یا نمازش را فُرادی می‌خواند یا می‌رود در خانه نماز می‌خواند.

اگر امام جماعتی نمازش طولانی است به او این حدیث پیامبر را یادآوری کنیم که حضرت به امیر الموئمنین فرمودند: مانند ضعیف‌‌ترین و ناتوان‌‌ترین و کم حوصله‌‌ترین مردم، نماز بخوان. [2]

در نماز جماعت فقط واجبات را بخوانیم و بین دو نماز، سخنرانی نباشد؛ حتی دعای سلامتی امام زمان را هم نخوانیم؛ [3]

آیه إِنَّ اللهَ وَ مَلائِکَتَهُ... [4] را بخوانیم و بعد، نماز بعدی را شروع بکنیم.

چون بعضی از کودکان نمی‌توانند وضوی خود را نگه دارند، اگر قرار است سخنرانی کوتاه داشته باشیم، زمان آن بعد از نماز دوم باشد.

ده. به فرزند خود بگوییم: برای اینکه نمازت آسان بشود، یک کار یادت می‌دهم:

ذکر «سُبحانَ اللهِ َو الحَمدُ لِلهِ وَ لا اِلهَ اِلا اللهُ وَ اللهُ اَکبَرُ» را در رکعت سوم و چهارم نمازت، یک بار بگو. [5]

در عوض، ذکر رکوع و سجده‌ات را، در حال حرکت نخوان؛ که اگر در حال حرکت بخوانی نمازت باطل می‌شود.

[1] لا رُخصَةَ فی فَرضٍ، وَ لا شِدَّهَ فی نافِلَةٍ. (میزان الحكمة، ج‏ 12، ص: 406)

[2] وقد سَألتُ رسولَ اللَّهِ صلى الله علیه و آله حینَ وَجَّهَنی إلى الیمَنِ: كیفَ اصَلِّی بِهِم؟ فقالَ: صَلِّ بهم كَصلاةِ أضعَفِهِم وَ كُن بِالمُؤمِنِینَ رَحیما. (نهج البلاغه، نامه 53)

[3] اَللهمَّ کُن لولیَّک الحُجةِ بنِ الحَسَنِ ...

[4] (سوره احزاب : آیه 56)

[5] همه مراجع می فرمایند : ذكر تسبیحات اربعه یك مرتبه كافى است، ولى بهتر است سه بار بگوید، فقط آیت الله فاضل می فرمایند احتیاط واجب آن است كه تسبیحات اربعه را سه بار بگوید. (چون احتیاط واجب است می توان در این مسأله به مراجع دیگر مراجعه کرد. (رساله دانشجویى، ص: 112)