#تاریخچه_نماز جلسه 5 ؛ نماز پیامبران 4

در جلسات قبل نماز پنج تن از پیامبران الهی را مرور کردیم. پیامبر ششم حضرت یوسف علیه السلام است که به علت تهمتِ بی عفتی که به ایشان زدند ، بیش از هفت سال به زندان افتاد.

در زندان آب ، غذا و نور مناسب و کافی وجود نداشت ؛ در جای تاریک و نموری بودند.

ایشون به فراقِ پدر هم مبتلا بودند و در زندان در فراق پدر اشک می ریختند.

جبرئیل نازل شد و گفت : ای یوسف دعایی به تو می‌آموزم ، بعد از نماز‌هایت بخوان تا برای تو گشایشی ایجاد شود.

و آن دعا این است : « اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِی مِنْ أَمْرِی فَرَجاً وَ مَخْرَجاً وَ ارْزُقْنِی مِنْ حَیْثُ أَحْتَسِبُ وَ مِنْ حَیْثُ لَا أَحْتَسِب‏ » [1]

«خدایا راه نجات و برون رفتی برای من قرار بده و از آنجایی که فکرش را نمی کنم و از جایی که فکرش را می‌کنم به من رزق و روزی بده»

بعد از مدتی که حضرت بر خواندن این دعا مداومت کرد خداوند اسباب نجات او از زندان و مقدماتِ وصال او بر پدرش را فراهم نمود.

خوب است ما هم این دعا ها را یاد بگیریم و بعد از نمازمان بخوانیم.

پس حضرت یوسف بر نماز و دعای بعد از نماز مداومت داشت.

پیغمبرِ هفتم حضرت شعیب علیه السلام هست که امت خودش را به دو چیز دعوت می‌کرد. اول اینکه خدا را بپرستید و دوم اینکه به گناهِ کم فروشی مبتلا نشوید. [2]

امت حضرت شعیب به او گفتند : « قَالُوا يَا شُعَيْبُ أَصَلَاتُكَ تَأْمُرُكَ أَنْ نَتْرُكَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِي أَمْوَالِنَا مَا نَشَاءُ » [3]

آیا نمازِ تو به تو می گوید که ما خدا را بپرستیم و آنچه پدران مان پرستیدند را رها کنیم یا اجازه نداریم در اموالمان آن طور که دلِ مان می‌خواهید تصرف کنیم ؟

پس حضرت شعیب هم اهل نماز بود که این طور او را سرزنش کردند.

دقت داشته باشیم که نماز هم امر می کند و هم نهی می‌کند. یعنی نماز موجود زنده است و کسی که نماز را اقامه می‌کند ، هر چه نمازش را بهتر و زیباتر بخواند ، قدرتِ نمازش بیشتر خواهد شد و بهتر او را به خوبی ها امر و از بدی ها نهی می‌کند که « إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ » [4]

پیغمبر هشتم حضرت «اسماعیلِ صادقُ الوعد» هست که در سوره ی مریم آیه ی ۵۵ آمده « وَ كَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ كَانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا » ایشون خانواده اش را دستور به اقامه نماز و پرداخت زکات می داد و خدا از دستور او و رفتار او خشنود بود.

در این آیه آمده یکی از اسباب خوشنودی خدا این است که انسان ها خانواده و بستگانشان را به خواندن نماز امر کنند.

در جلسات بعد نماز پیامبران دیگر را بیان می کنم.

[1] من لا يحضره الفقيه ، ج‏ 1 ، ص 324.

[2] قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُ وَلَا تَنقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ. ( سوره هود ، آیه 84 )

[3] سوره هود ، آیه 87.

[4] سوره عنکبوت ، آیه 45.