مناجات التائبین

  1. اِلهى‏ اَلْبَسَتْنِى الْخَطايا ثَوْبَ مَذَلَّتى‏، وَ جَلَّلَنِى التَّباعُدُ مِنْک لِباسَ‏ مَسْکنَتى‏، وَ اَماتَ قَلْبى‏ عَظِيمُ جِنايَتى‏، فَاحْيِهِ بِتَوْبَةٍ مِنْک يا اَمَلى‏ وَ بُغْيَتى‏!

اى معبود من! گناهان لباس خوارى بر تنم کرده و دورى از تو لباس بيچارگى‏ بر من پوشانده و گناهان بزرگم، دلم را ميرانده، پس با پذيرش توبه‏ام آن را زنده کن اى آرزو و مطلوب من‏!

  1. اَسْئَلُک‏ يا غافِرَ الذَّنْبِ الْکبيرِ، وَ يا جابِرَ الْعَظْمِ الْکسيرِ، اَنْ‏ تَهَبَ لِى‏ مُوبِقاتِ الْجَرآئِرِ، وَ تَسْتُرَ عَلَىَّ فاضِحاتِ السَّرآئِرِ، وَ لا تُخْلِنى‏ فى‏ مَشْهَدِ الْقِيامَةِ مِنْ بَرْدِ عَفْوِک وَ غَفْرِک.

اى آمرزنده گناه بزرگ و اى پيوند دهنده استخوان شکسته، از تو مى‏خواهم که‏ جنايات آزاردهنده‏ام را ببخشى، و اسرار رسوا کننده‏ام را بپوشانى، و در روز قيامت‏ مرا از لذّت گذشت و آمرزشت محروم نگردانى.

  1. اِلهى‏‏ اِنْ کانَ النَّدَمُ عَلَى الذَّنْبِ تَوْبَةً فَاِنّى‏ وَ عِزَّتِک‏ مِنَ النَّادِمينَ، وَ اِنْ کانَ الْإِسْتِغْفارُ مِنَ الْخَطيئَةِ حِطَّةً فَاِنّى‏ لَک مِنَ‏ الْمُسْتَغْفِرينَ، لَک الْعُتْبى‏ حَتّى‏ تَرْضى‏.

اى معبود من! اگر پشيمانى از گناه توبه است، پس به عزتت سوگند من از پشيمانانم، و اگر طلب آمرزش از گناه، ریزش گناه است، پس من از آمرزش خواهان‏ درگاه توام، از آن توست بازخواست تا خشنود شوى.

  1. اِلهى‏ اِنْ کانَ قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ‏ عَبْدِک فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِک.

اى معبود من! اگر گناه از جانب بنده‏ات‏ زشت است پس گذشت از جانب تو نيکو مى‏باشد.