نماز مدرسه ۲
البته! متن شما را بدون خلاصه‌نویسی ویرایش می‌کنم:
---
داخل آن خانه تفتیش می‌کنند، اما در جامعه اجبار وجود دارد. قوانین اجتماعی اجبار دارند، اما نماز به عنوان قانونی که خدا مقرر کرده، یک قانون فردی است. بله، گفته شده که نماز جماعت مستحب است، اما رسانه‌ها حتی کسی را به نماز جماعت هم مجبور نکرده‌اند. پس چرا ما این کار را انجام دهیم؟
نکته بعدی این است که نمازی که شخص می‌خواهد بخواند، اگر با اجبار باشد، باعث می‌شود که او با ترس و اضطراب نماز را بخواند. مثلاً ممکن است کسی بگوید دو رکعت نماز صبح می‌خوانم تا از نیشگون‌های مادر و لگدهای پدرم فرار کنم. آیا این نماز برای قربت الی الله است یا برای ترس از خانم مدیر؟ این خیلی خوب نیست. به ما گفته‌اند که نماز خوب است و باید عاشقانه خوانده شود. پیامبر به ما فرمودند: «افضل الناس من عشق العباد»؛ برترین انسان‌ها کسانی هستند که نماز را با عشق بخوانند و در قلبشان دوست داشته باشند.
نکته دیگر این است که اگر حرمت مدیر از بین برود، دستورات بعدی او ممکن است مورد قبول قرار نگیرد. امیرالمؤمنین در نهج البلاغه فرمودند: «لا امر علم لوت»؛ یعنی اگر کسی دستوری بدهد و زیر دستش آن دستور را قبول نکند، بهتر است که اصلاً دستور ندهد. در آموزش، پدر و مادرها دستورات می‌دهند، اما اگر خودشان آن را قبول نکنند، خود را سبک نکنند.
حالا ما چه کار کنیم؟ بالاخره مسئولیت داریم. بله، ما باید راهکارهایی برای دعوت به نماز پیدا کنیم. به جای اجبار، پیامبر فرمودند: «من امر به معروف، امر هلک به معروف»؛ اگر کسی می‌خواهد کسی را به کار خوب دعوت کند، باید با شیوه خوب این کار را انجام دهد و اجبار شیوه خوبی نیست. من در سیره اهل بیت ندیدم که هیچ‌گاه امام یا معصومه‌ای کسی را مجبور کرده باشد.
امام جواد (ع) فرمودند: «من غیر کان مفسد اکرام مایوس»؛ اگر کسی با علم و آگاهی کاری انجام دهد، بیشتر خراب می‌کند. ما تعدادی از دانش‌آموزان را داریم که به خاطر اجبار پدر و مادرشان لجبازی کرده و نماز نمی‌خوانند.
حالا نظر شما چیست؟ چه کار باید انجام دهیم؟ من چند راهکار خدمتتان عرض می‌کنم.
اولین راهکار این است که ما سه نوع شیوه در دعوت به نماز داریم:
1. شیوه سخت‌گیرانه و اجبار.
2. شیوه نیمه نرم که شامل تشویق و تنبیه است.
3. شیوه نرم که قرآن آن را هدایت نامیده است. اگر از طرف خدا باشد، هدایت است و اگر از طرف شیطان باشد، اسمش اغوا و گمراهی است.
راهکار اول این است که استدلال قوی بیاوریم. دلایل قوی و معنوی باید ارائه دهیم. اجبار و تحمیل ملال می‌آورد، اما تفهیم و تحلیل حال می‌دهد. اجبار مخالف استقلال نوجوان است، اما تفهیم موافق استقبال نوجوانانه است.
سوال من این است که چند جلسه پرسش و پاسخ قوی در موضوع نماز برگزار کرده‌ایم؟ از ستاد اقامه نماز شهرتان بخواهید که سخنران قوی در موضوع نماز معرفی کند.
بسیار مهم است که چرایی نماز را با استدلال قوی بیان کنیم. مثلاً یک نفر گفت: «پدر و مادر ما ما را مجبور کردند نماز بخوانیم، اما حالا بچه‌ها نمی‌خوانند.» این به خاطر شبهات است. ما باید به سوالات و شبهات پاسخ دهیم.
مرکز تخصصی نماز قم هم اساتیدی را اعزام می‌کند. می‌توانید با آن‌ها تماس بگیرید و از مسئولین بخواهید که مبلغ خوبی برای شما بفرستند. اگر در یک شهر هستید، دو یا سه تا از مدارس با هم می‌توانند از ستاد اقامه نماز درخواست کنند.
یکی از دوستان من در مرکز تخصصی نماز گفت که یک سخنرانی یک ساعت و نیم در موضوع نماز برگزار کرده و مدیر محترم خیلی تشکر کرده است. با یک جلسه نمی‌شود، باید چندین جلسه برگزار شود تا مدیر و معاون محترم به سوالات پاسخ دهند.
من یک کانالی دارم که به 73 سوال پرتکرار دانش‌آموزی و 23 سوال پرتکرار معلمانی که سطحش بالاتر است، پاسخ داده‌ام.
---
اگر نیاز به تغییرات بیشتری دارید، خوشحال می‌شوم کمک کنم!