فرار از غیبت

در خاطرات مرحوم آیت اللّه حق شناس رحمه اللّه علیه آمده است که شخص بد دهنی حرف بدی به ایشان زد و رفت کسی که کنار ایشان بود، می‌گوید: من به آقای حق شناس گفتم: آقا دیدی عجب آدم... تا آمدم بگویم دیدی آدم... ایشان فرمود: داداش جان، حرفش را نزن گرفتار غیبت می‌شویم.

آن شخص می‌خواست بگوید: او به ما دشنام داد و رفت. آیا این واقعاً مصداق غیبت است؟ ولی ایشان در همین هم احتیاط می‌کرد که حرف آن را نزن گرفتار غیبت می‌شویم.

[داستان های سمت خدا - توجه به نماز اول وقت - جلد ۱، صفحه ۲۲]