همین یک جمله کافی است!

برنامه میرزای شیرازی رحمه اللّه علیه این بوده که وقتی می‌خواستند درس بگویند، یکی از شاگردان ایشان اوّل درس یک روضه ای می‌خواند.

یکی از روضه خوان‌های درس میرزای شیرازی، مرحوم آیت اللّه العظمی حائرى مؤسّس حوزۀ علمیه قم بود. روزی که نوبت ایشان می‌شود، در حضور میرزای شیرازی مصیبت ورود بی بی زینب علیها السلام به مجلس ابن زیاد را می‌خواند:

فَدَخَلَتْ زَيْنَبُ أُخْتُ الْحُسَيْنِ عَلَى ابْنِ زِيَادٍ وَ عَلَيْهَا أَرْذَلُ ثِيَابِهَا [۱]

بی بی زینب علیها السلام بر ابن زیاد وارد شد، در حالی که کهنه ترین لباس هایش را بر تن داشت.

می گویند: میرزای شیرازی آن قدر گریه کرده بود که آن روز نتوانسته بود درس بگوید. فرموده بود: همین یک جمله کافی است ما حق این یک جمله را ادا کنیم، بعد به سراغ بقیۀ روضه برویم.

تربت شفا بخش

یکی از اصحاب بسیار نزدیک و مقرب امام صادق علیه السلام محمد بن مسلم نام دارد. ایشان در سند شش هزار حدیث از روایات امام صادق و امام باقر علیهما السلام حضور دارد. از کوفه به مدینه برای دیدن امام رفته بود که بیمار شد و نتوانست خدمت آقا برسد.

حضرت شربتی برای او فرستادند و به او پیغام دادند: زمانی که این شربت را نوشیدی به دیدن من بیا.

امام صادق علیه السلام برای شفای صحابی جلیل القدر خود محمد بن مسلم یک مقدار از تربت امام حسین علیه السلام را در آن شربت ریخته بودند. او می‌گوید: من فکر می‌کردم به این زودی‌ها از جا بلند نمی شوم. ولی به محض این که شربت را نوش جان کرد، از جا بلند شد مثل این که هیچ بیماری نداشته و خدمت امام صادق علیه السلام رفت. [۱]

----------

[۱]: الارشاد، ج ۲، ص ۱۱۵؛ بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۱۱۷

[۱]: همان، ص ۲۷۵

[داستان های سمت خدا - داغ جوان - جلد ۱، صفحه ۶۹]