ارزش تربت فرزند

در خاطرات امام خمینی رحمه اللّه علیه می‌خواندم که گاهی دختران و عروس‌های ایشان به خدمت شان می‌رفتند، ولی فرزندان خرد سال خود را همراه نمی بردند. امام علاقۀ خاصی به بچه‌ها داشتند و این اخلاق همه مؤمنین و اولیای خدا است.

ایشان سراغ می‌گرفتند که چرا این بچه‌های خرد سال را نمی آورید که من

ببینم. آن‌ها هم توجیه می‌کردند و می‌گفتند: برای این که وقتی می‌آیند، زندگی شما را به هم می‌ریزند. کتاب‌های شما را به هم می‌زنند و شما را اذیت می‌کنند. امام در جواب می‌فرمودند: اگر شما حاضر هستید، من حاضرم که تمام عبادات خود را با آن اجر و پاداشی که خدا به شما مادر‌ها می‌دهد،

عوض کنم؛ پاداش سختی‌هایی که به خاطر تربیت و ادارۀ زندگی با فرزند خرد سال متحمل می‌شوید. من حاضرم ثواب همۀ عبادات خود را به شما بدهم و شما آن ثوابی که خدا به خاطر اداره خانه و تربیت فرزندان نصیب تان کرده، به من بدهید.

[داستان های سمت خدا - عقوبت گناه - جلد ۱، صفحه ۸۶]