فداکاری آیت اللّه مرعشی

در خاطرات مرحوم آیت اللّه العظمی گلپایگانی رحمه اللّه علیه می‌خواندم که شخصی ایشان سؤال کرده بود: آقا این قصه راست است که می‌گویند: آیت اللّه مرعشی بعضی از کتاب‌هایی که برای کتاب خانه خود خریده، پول نداشته، نماز و روزه استیجاری قبول می‌کرد، یعنی برای کسی که از دنیا رفته، نماز و روزه انجام می‌داد و پول آن را برای کتاب خانه کتاب می‌خریده است؟

ایشان فرمود: این که معلوم است که راست است. برای این که اگر به کتاب خانه ایشان بروید الآن پشت بعضی از کتاب‌ها نوشته شده که من این کتاب را خریدم. پول نداشتم، با یک سال نماز و روزۀ استیجاری این کتاب را خریدم.

این که چیزی نیست من می‌خواهم بالا تر از این را برای شما بگویم و آن این که آقایی نزد من آمد و یک نامه ای را از آیت اللّه مرعشی آورد. گفت: آقا ایشان مرا به شما معرفی کرده که شما یک سال نماز و روزه به من بدهید.

می دانید کسی که از دنیا می‌رود، اگر نتوانست در زمان حیات خود قضای نماز و روزه‌های خود را به جا آورد، باید وصیت کند که نماز و روزه او را به جا آورند. این آقا کاغذ از آیت اللّه مرعشی آورد که ایشان مرا به شما معرفی کرده یک سال نماز و روزه به من بدهید.

مرحوم آیت اللّه گلپایگانی فرمودند: من به این شخص اطمینان پیدا نکردم. یک شناختی روی او داشتم و مطمئن نبودم که او نماز را بخواند و روزه را

فرمودند: او اظهار می‌داشت که خیلی گرفتار است. خیلی هم اصرار داشت که نماز و روزه از من بگیرد. من هم مطمئن نبودم، به شما معرفی کردم، ولی از فردای آن روز خود من نماز و روزه آن میت را شروع کردم.

[داستان های سمت خدا - فداکاری آیت اللّه مرعشی - جلد ۱، صفحه ۱۴۴]