یاد خدا و نماز

در حالات امام سجاد علیه السلام آمده است که «شبی حضرت به نماز مشغول بودند که یکی از فرزندانشان از بلندی می‌افتد و دستش می‌شکند. فریاد اهل خانه بر می‌خیزد و به شیون و زاری

می پردازند. همسایه‌ها می‌آیند و شکسته بندی را خبر می‌کنند و او دست بچه را جا می‌اندازد. با این حال، هنوز بچه ناله و زاری می‌کرد؛ اما هیچ یک از این سر و صداها را امام نشنیدند. » [۱] وقتی صبح شد و حضرت دست بچه را دیدند گفتند: «ما هذا؟ فأخبروه؛ چه خبر است؟ آن گاه ماجرای دیشب را به حضرت گفتند. »

----------

[۱]: و سقط بعض ولده فی بعض الليالی فانكسرت يده فصاح أهل الدارو أتاهم الجيران وجیء با لمجبِّر و جَبَر الصبى، و هو يصيح من الألم و كلّذلک لا يسمعه. ر. ک: ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج ۴، ص ۱۵۰.

[داستان های سمت خدا - تمرکز فوق العاده در نماز - جلد ۲، صفحه ۴۳]