معاویه و شهادت امام مجتبی علیه السلام

وقتی امام مجتبی علیه السلام به شهادت رسیدند معاویه خیلی شادی کرد. خیلی خوشحال شد و از خبر شهادت امام مجتبی علیه السلام سجده شکر به جا آورد.

ابن عباس آن ایام در شام بود. جلسه ای با معاویه داشت. ابن عباس صحابی پیامبر صلی اللّه علیه و آله و سلم و امیر مؤمنان علیه السلام بود و بسیار صحابی شایسته ای بود. اواخر عمر او بود و نابینا شده بود کسی دست او را می‌گرفت و به کمک راهنما حرکت می‌کرد.

وقتی خواست وارد بر معاویه شود، به راهنمایش گفت دست مرا رها کن. گفت: نمی بینی. گفت: باشد به هر زحمتی است خودم می‌روم. گفت: چرا؟ گفت: چون معاویه مرا سرزنش و شماتت می‌کند یعنی همین حرف‌هایی که امروز می‌گویند که تو که مریض هستی، حتماً چوب خدا است. الآن معاویه می‌گوید این چوب خداست. سرزنش می‌کند.

صبر بر از دست دادن همسر

[داستان های سمت خدا - مرحوم آیت اللّه خوانساری در دوران بیماری - جلد ۱، صفحه ۲۰۲]