تشرّف به محضر امام عصر ـ ارواحنا فداه ـ

اوايل سال ۱۳۷۱ شمسي شنيدم آية الله بهاء الديني رضوان الله علیه بيمار است. ضمناً خبرهايي داشتم مبني بر تشرّف ايشان خدمت امام عصر ـ ارواحنا فداه ـ .

موضوع را با مرحوم آية الله مشكيني مطرح كردم. قرار شد همراه ايشان به عيادت آية الله بهاءالديني برويم تا ضمن احوال پرسي اين خبر را نيز از خودشان سؤال كنيم. شب جمعه ۲۷/۱/۱۳۷۱ (۱۲ شوال ۱۴۱۲) خدمت ايشان رسيديم. پس از سلام و احوال پرسي، و پيش از آن كه سؤالي را درباره تشرّف ايشان مطرح كنيم، فرمود: چند شب قبل، آقا امام زمان عجل الله تعالي فرجه از همين در (اشاره به سمت چپ اتاقي كه در آن بوديم) آمدند و سلام پرمحتوايي كردند؛ سلامي كه تاكنون با اين محتوا نشنيده بودم، و از آن در (اشاره به در ديگر اطاق) رفتند و من چيزي نفهميدم. سپس به دو نكته اشاره كردند: من شصت سال است در انتظار اين معنا بودم. احوالات كساني كه به محضر امام عصر عجل الله تعالي فرجه تشرف يافته اند را از كتاب بحارالأنوار مي‌خواندم، ديدم هر كسي كه آن حضرت را ديده، در ارتباط با مسائل مادي بوده. متوجه شدم كه مردم ما هنوز لياقت حكومت امام زمان عجل الله تعالي فرجه را ندارند.

[گلچین کتاب خاطرات آموزنده ؛ محمدی ری شهری ، صفحه۳۱۶]

سلام به امام رضا و جواب ایشان

رفتار حضرت آية الله بهاءالديني رضوان الله علیه بيش از گفتارش آموزنده بود؛ حُسن معاشرت، ساده زيستي، بي اعتنايي به دنيا و رعايت نهايت ادب در برخوردهاي ايشان كاملاً مشهود بود.

آية الله علي اكبر مسعودي گفت: شنيدم كه آية الله بهاءالديني براي زيارت امام رضا عليه السلام به مشهد مشرف شده و از طرف مسجد گوهرشاد تا نزديك در حرم مطهر رفته و پس از عرض سلام از همان جا برگشته، بدون آن كه داخل حرم شود. از ايشان پرسيدم: چرا داخل حرم نشديد؟ فرمود: مي‌رويم دَمِ در، سلام مي‌كنيم، جواب مي‌دهند، برمي گرديم!

[گلچین کتاب خاطرات آموزنده ؛ محمدی ری شهری ، صفحه۳۱۶ و ۳۱۷]

نظر آية الله بهاءالديني درباره مسجد جمكران

آیت الله بهاء الدینی رضوان الله علیه در پاسخ اين جانب (محمدی ری شهری) كه پرسیدم نظر شما درباره مسجد جمكران چيست، فرمود: چيزي كه من خود ديده‌ام اين است كه قريب ده بار در مُحاذات [رو به رو] آن، حال من تغيير كرده و ناراحتي‌ها برطرف شده است.

[گلچین کتاب خاطرات آموزنده ؛ محمدی ری شهری ، صفحه۳۲۰]