دوست داشتنی عمل نزد خدا

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: مِنْ أَحَبِّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى زِيَارَةُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 وَ أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ عِنْدَ اللَّهِ إِدْخَالُ السُّرُورِ عَلَى الْمُؤْمِنِ وَ أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى وَ هُوَ سَاجِدٌ بَاكٍ. [1]

امام صادق 7 فرمودند: محبوب‏ترين اعمال نزد حق تعالى زيارت قبر امام حسين 7 بوده و برترين اعمال نزد او شاد کردن مؤمن است و نزديك‏ترين بنده به خدا، بنده‏اى است كه در حال سجود بدرگاه الهى گريان باشد.

مانند زیارت خدا

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: يَا بَشِيرُ مَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَيْنِ 7 عَارِفاً بِحَقِّهِ كَانَ كَمَنْ زَارَ اللَّهَ فِي عَرْشِهِ. [2]

امام صادق 7 فرمودند: اى بشير كسى كه قبر حسين 7 را زيارت كند در حالى كه به حق آن حضرت عارف و آگاه باشد مانند كسى است كه خدا را در عرش زيارت نموده.

نشانه شیعه

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ 7 قَالَ: مُرُوا شِيعَتَنَا بِزِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 فَإِنَّ إِتْيَانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ- يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ 7 بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ. [3]

امام باقر 7 فرمودند: شيعيان ما را امر كنيد كه به زيارت قبر امام حسین 7 بروند زيرا زيارت آن حضرت بر هر مؤمنى كه اقرار به امامتش از جانب خداوند دارد، واجب مى ‏باشد. (البته برخی علما می فرمایند منظور از فرض در روایت نهایت استحباب است)


عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا 7 قَالَ: إِنَّ لِكُلِّ إِمَامٍ عَهْداً فِي عُنُقِ أَوْلِيَائِهِ وَ شِيعَتِهِ وَ إِنَّ مِنْ تَمَامِ الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَ حُسْنِ الْأَدَاءِ زِيَارَةَ قُبُورِهِمْ فَمَنْ زَارَهُمْ رَغْبَةً فِي زِيَارَتِهِمْ وَ تَصْدِيقاً لِمَا رَغِبُوا فِيهِ كَانَ أَئِمَّتُهُمْ شُفَعَاءَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَة. [4]

امام رضا 7 كه ‏فرمودند: هر امامى بر گردن دوستان و شيعيانش عهدى دارد و زيارت قبورشان از مصاديق وفاء به عهد و حسن اداء وظيفه محسوب مى‏شود، لذا كسى كه از روى رغبت و ميل به زيارتشان رود ايشان در روز قيامت شفيع او خواهند بود.

همراهی فرشتگان

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: مَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَيْنِ 7 وَ هُوَ يُرِيدُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ شَيَّعَهُ جَبْرَئِيلُ وَ مِيكَائِيلُ وَ إِسْرَافِيلُ حَتَّى يُرَدَّ إِلَى مَنْزِلِهِ. [5]

امام صادق 7 فرمودند: كسى كه امام حسين 7 را زيارت كرده و قصدش خداوند عزّ و جلّ باشد جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل او را همراهی نموده تا به خانه اش وارد گردد.


عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ 7 قَالَ: أَرْبَعَةُ آلَافِ مَلَكٍ شُعْثٌ غُبْرٌ يَبْكُونَ الْحُسَيْنَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا يَأْتِيهِ أَحَدٌ إِلَّا اسْتَقْبَلُوهُ وَ لَا يَمْرَضُ أَحَدٌ إِلَّا عَادُوهُ وَ لَا يَمُوتُ أَحَدٌ إِلَّا شَهِدُوهُ. [6]

امام باقر 7 فرمودند: چهار هزار فرشته كه جملگى ژوليده و غمگين و گرفته هستند براى امام حسين 7 تا روز قيامت مى‏گريند. پس احدى از مردم به زيارت آن حضرت نمى‏آيند مگر آنكه اين فرشتگان به استقبالش آمده و احدى از مردم مريض و بيمار نشده مگر كه ايشان به عيادتش رفته و كسى از مردم نيست كه بميرد مگر آنكه اين فرشتگان بالاى سرش حاضر مى‏شوند.


عواقب ترک زیارت امام حسین علیه السلام

عاق رسول خدا صلی الله علیه و آله

عَنِ الْحُسَيْنِ عَنِ الْحَلَبِيِّ قَالَ: قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ 7 لَمَّا قُتِلَ الْحُسَيْنُ 7 سَمِعَ أَهْلُنَا قَائِلًا يَقُولُ بِالْمَدِينَةِ الْيَوْمَ نَزَلَ الْبَلَاءُ عَلَى هَذِهِ الْأُمَّةِ فَلَا تَرَوْنَ فَرَحاً حَتَّى يَقُومَ قَائِمُكُمْ فَيَشْفِيَ صُدُورَكُمْ وَ يَقْتُلَ عَدُوَّكُمْ وَ يَنَالَ بِالْوَتْرِ أَوْتَاراً فَفَزِعُوا مِنْهُ وَ قَالُوا إِنَّ لِهَذَا الْقَوْلِ لَحَادِثاً قَدْ حَدَثَ مَا لَا نَعْرِفُهُ فَأَتَاهُمْ خَبَرُ قَتْلِ الْحُسَيْنِ 7 بَعْدَ ذَلِكَ فَحَسِبُوا ذَلِكَ فَإِذَا هِيَ تِلْكَ اللَّيْلَةُ الَّتِي تَكَلَّمَ فِيهَا الْمُتَكَلِّمُ... قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا تَقُولُ فِيمَنْ يَتْرُكُ زِيَارَتَهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى ذَلِكَ قَالَ إِنَّهُ قَدْ عَقَّ رَسُولَ اللَّهِ 9‏ وَ عَقَّنَا وَ اسْتَخَفَّ بِأَمْرٍ هُوَ لَهُ وَ مَنْ زَارَهُ كَانَ اللَّهُ لَهُ مِنْ وَرَاءِ حَوَائِجِهِ وَ كَفَاهُ مَا أَهَمَّهُ مِنْ أَمْرِ دُنْيَاهُ- وَ إِنَّهُ لَيَجْلِبُ الرِّزْقَ عَلَى الْعَبْدِ وَ يُخْلِفُ عَلَيْهِ مَا أَنْفَقَ وَ يَغْفِرُ لَهُ ذُنُوبَ خَمْسِينَ سَنَةً- وَ يَرْجِعُ إِلَى أَهْلِهِ وَ مَا عَلَيْهِ ذَنْبٌ وَ لَا خَطِيئَةٌ إِلَّا وَ قَدْ مُحِيَتْ مِنْ صَحِيفَتِهِ فَإِنْ هَلَكَ فِي سَفَرِهِ نَزَلَتِ الْمَلَائِكَةُ فَغَسَّلَتْهُ وَ فُتِحَ لَهُ بَابٌ إِلَى الْجَنَّةِ حَتَّى يَدْخُلَ عَلَيْهِ رَوْحُهَا حَتَّى يُنْشَرَ وَ إِنْ سَلِمَ فُتِحَ الْبَابُ الَّذِي يَنْزِلُ مِنْهُ رِزْقُهُ فَيُجْعَلُ لَهُ بِكُلِّ دِرْهَمٍ أَنْفَقَهُ عَشَرَةُ آلَافِ دِرْهَمٍ وَ ذُخِرَ ذَلِكَ لَهُ فَإِذَا حُشِرَ قِيلَ لَهُ بِكُلِّ دِرْهَمٍ عَشَرَةُ آلَافِ دِرْهَمٍ وَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى قَدْ ذَخَرَهَا لَكَ عِنْدَهُ. [7]

حلبى گوید امام صادق 7 به من فرمودند: هنگامى كه حسين 7 كشته شد اهل ما شنيدند گوینده ای در مدينه مى‏گفت: امروز بلاء بر اين امّت نازل شده ديگر سرور و شادى نخواهند ديد تا وقتى كه قائم شما قيام كند و سينه‏ها را با قيامش شفاء داده و دشمنانتان را بكشد، و در مقابل آن تنها مانده‏اى كه خونش قصاص نشد و به انتقام آن تنها مانده‏هائى را بكشد.

اهل ما از شنيدن اين صدا به ناله آمده و گفتند: گوينده اين صدا را ما نمى‏شناسيم كيست، پس بعدا كه خبر شهادت حسين 7 به ايشان رسيد حساب كردند دقيقا سخن و تكلّم آن متكلّم همان شبى بود كه روزش امام حسين 7 شهيد شدند.

عرض كردم: فدايت شوم، چه مى‏فرمائيد راجع به كسى كه بر زيارت آن حضرت قدرت دارد ولى مع ذلك آن را ترك مى ‏كند؟

حضرت فرمودند: وى عاق رسول خدا 9 و عاق ما بوده و دستور ما را سبک شمرده نموده و كسى كه آن حضرت را زيارت كند خداوند متعال نيازمندى‏هايش را بر آورده مى ‏كند و آنچه خواسته‏اش مى ‏باشد را كفايت مى ‏كند و نيز زيارت آن حضرت رزق را به بنده جلب كرده و آنچه را كه بايد وى خرج كند برايش باقى مى‏گذارد و گناهان پنجاه سال او را خدا مى‏آمرزد و پس از زيارت شخص به اهل خودش باز مى‏ گردد در حالى كه هيچ گناه و لغزشى بر او نيست مگر آنكه تمام از نامه عملش محو مى‏شود و اگر در راه فوت كند فرشتگان بر او نازل شده و غسلش مى‏دهند و درى برايش به طرف بهشت گشوده مى‏شود و روحش از آن داخل بهشت مى‏ گردد و اگر سالم ماند درى كه از آن روزى وى فرود مى‏آيد باز مى‏شود و به هر يك درهمى كه در اين سفر و زيارت صرف كرده ده هزار درهم برايش منظور شده و آنها را براى او ذخيره مى‏كنند و وقتى پس از مرگ محشور شد به او گفته مى‏شود: در مقابل هر يك درهم، ده هزار درهم دارى كه حق تعالى براى تو آنها را ذخيره كرده است.

جفا به امام حسین علیه السلام

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: عَجَباً لِأَقْوَامٍ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ شِيعَةٌ لَنَا وَ يُقَالُ إِنَّ أَحَدَهُمْ يَمُرُّ بِهِ دَهْرَهُ وَ لَا يَأْتِي قَبْرَ الْحُسَيْنِ 7 جَفَاءً مِنْهُ وَ [تَهَاوُناً وَ عَجْزاً وَ كَسَلًا] تَهَاوَنَ وَ عَجَزَ وَ كَسِلَ أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ يَعْلَمُ مَا فِيهِ مِنَ الْفَضْلِ مَا تَهَاوَنَ وَ لَا كَسِلَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا فِيهِ مِنَ الْفَضْلِ قَالَ فَضْلٌ وَ خَيْرٌ كَثِيرٌ أَمَا أَوَّلُ مَا يُصِيبُهُ أَنْ يُغْفَرَ لَهُ مَا مَضَى مِنْ ذُنُوبِهِ وَ يُقَالَ لَهُ اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ. [8]

امام صادق 7 ‏فرمودند: تعجّب است از گروهى كه مى‏پندارند شيعه هستند ولى روزگار بر ايشان مى‏گذرد و احدى از ايشان به زيارت قبر حسين 7 نمى‏روند، چه از روى جفا بوده و چه تنبلى و سستى كرده و چه عاجز و ناتوان باشند و چه كسلى و بى‏حالى منشأ آن باشند، به خدا سوگند اگر مى‏دانستند در زيارت آن حضرت چيست هرگز تنبلى و كسلى را به خود راه نمى‏دادند.

عرض كردم: فدايت شوم: چه فضيلتى در آن مى ‏باشد؟

حضرت فرمودند: فضل و خير بسيارى در آن مى ‏باشد، اولين خيرى كه به زائر مى‏رسد آن است كه گناهان گذشته‏اش را خداوند آمرزيده و به او خطاب مى‏شود: از ابتداء شروع به عمل بكن.


عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ 7 قَالَ: كَمْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 قَالَ قُلْتُ سِتَّةَ عَشَرَ فَرْسَخاً أَوْ سَبْعَةَ عَشَرَ فَرْسَخاً قَالَ مَا تَأْتُونَهُ قُلْتُ لَا قَالَ مَا أَجْفَاكُمْ. [9]

زراره گفت: امام باقر 7 پرسیدند: بين شما و بين قبر حسين 7 چه قدر مسافت است؟ عرض كردم: شانزده يا هفده فرسخ.

حضرت فرمودند: آيا به زيارتش مى‏روى؟ عرض كردم: خير. حضرت فرمودند: چه قدر جفا كار هستى.


[1]ـ باب 58؛ حدیث 4.

[2]ـ باب 59؛ حدیث 11.

[3]ـ باب 43؛ حدیث 1.

[4]ـ باب 43؛ حدیث 2.

[5]ـ باب ؛ حدیث .

[6]ـ باب 27؛ حدیث 10.

[7]ـ باب 108؛ حدیث 14.

[8]ـ باب 97؛ حدیق 8.

[9]ـ باب 97؛ حدیث 7.