گلچین کتاب شریف کامل الزیارات 16
قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ 7 اتَّخَذَ اللَّهُ أَرْضَ كَرْبَلَاءَ حَرَماً آمِناً مُبَارَكاً قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ اللَّهُ أَرْضَ الْكَعْبَةِ وَ يَتَّخِذَهَا حَرَماً بِأَرْبَعَةٍ وَ عِشْرِينَ أَلْفَ عَامٍ وَ أَنَّهُ إِذَا زَلْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى الْأَرْضَ وَ سَيَّرَهَا رُفِعَتْ كَمَا هِيَ بِتُرْبَتِهَا نُورَانِيَّةً صَافِيَةً فَجُعِلَتْ فِي أَفْضَلِ رَوْضَةٍ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ وَ أَفْضَلِ مَسْكَنٍ فِي الْجَنَّةِ لَا يَسْكُنُهَا إِلَّا النَّبِيُّونَ وَ الْمُرْسَلُونَ أَوْ قَالَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ إِنَّهَا لَتَزْهَرُ بَيْنَ رِيَاضِ الْجَنَّةِ كَمَا يَزْهَرُ الْكَوْكَبُ الدُّرِّيُّ بَيْنَ الْكَوَاكِبِ لِأَهْلِ الْأَرْضِ يَغْشَى نُورُهَا أَبْصَارَ أَهْلِ الْجَنَّةِ جَمِيعاً وَ هِيَ تُنَادِي أَنَا أَرْضُ اللَّهِ الْمُقَدَّسَةُ الطَّيِّبَةُ الْمُبَارَكَةُ الَّتِي تَضَمَّنَتْ سَيِّدَ الشُّهَدَاءِ وَ سَيِّدَ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ. [1]
امام سجاد 7 فرمودند:
خداوند متعال بيست و چهار هزار سال قبل از اينكه زمين كعبه را خلق كند و آن را حرم قرار دهد زمين كربلاء را آفريد و آن را حرم امن و مبارك گرداند، و هر گاه حق تعالى بخواهد كره زمين را لرزانده و حركتش دهد (شايد كنايه از قيامت باشد) زمين كربلاء را همراه تربتش در حالى كه نورانى و شفّاف هست بالا برده و آن را در برترين باغهاى بهشت قرار داده و بهترين مکان در آنجا مىگرداند و ساكن نمىشود در آن مگر انبياء و مرسلين (يا بجاى اين فقره فرمودند: و ساكن نمىشود در آن مگر رسولان اولو العزم) اين زمين بين باغهاى بهشت مىدرخشد همان طورى كه ستاره درخشنده بين ستارگان نورفشانى مى نمايد، نور اين زمين چشمهاى اهل بهشت را تار مى كند و با صدائى بلند مى گويد: من زمين مقدّس و طيّب و پاكيزه و مباركى هستم كه سيد الشهداء و سرور جوانان اهل بهشت را در خود دارم.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَضَّلَ الْأَرَضِينَ وَ الْمِيَاهَ بَعْضَهَا عَلَى بَعْضٍ فَمِنْهَا مَا تَفَاخَرَتْ وَ مِنْهَا مَا بَغَتْ فَمَا مِنْ مَاءٍ وَ لَا أَرْضٍ إِلَّا عُوقِبَتْ لِتَرْكِهَا التَّوَاضُعَ لِلَّهِ حَتَّى سَلَّطَ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ عَلَى الْكَعْبَةِ وَ أَرْسَلَ إِلَى زَمْزَمَ مَاءً مَالِحاً حَتَّى أَفْسَدَ طَعْمَهُ وَ إِنَّ أَرْضَ كَرْبَلَاءَ وَ مَاءَ الْفُرَاتِ أَوَّلُ أَرْضٍ وَ أَوَّلُ مَاءٍ قَدَّسَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَبَارَكَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا- فَقَالَ لَهَا تَكَلَّمِي بِمَا فَضَّلَكِ اللَّهُ تَعَالَى فَقَدْ تَفَاخَرَتِ الْأَرَضُونَ وَ الْمِيَاهُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْضٍ قَالَتْ أَنَا أَرْضُ اللَّهِ الْمُقَدَّسَةُ الْمُبَارَكَةُ الشِّفَاءُ فِي تُرْبَتِي وَ مَائِي وَ لَا فَخْرَ بَلْ خَاضِعَةٌ ذَلِيلَةٌ لِمَنْ فَعَلَ بِي ذَلِكَ وَ لَا فَخْرَ عَلَى مَنْ دُونِي بَلْ شُكْراً لِلَّهِ فَأَكْرَمَهَا وَ زَادَ فِي تَوَاضُعِهَا [وَ زَادَهَا لِتَوَاضُعِهَا] وَ شَكَرَهَا اللَّهُ بِالْحُسَيْنِ 7 وَ أَصْحَابِهِ- ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ 7 مَنْ تَوَاضَعَ لِلَّهِ رَفَعَهُ اللَّهُ وَ مَنْ تَكَبَّرَ وَضَعَهُ اللَّهُ تَعَالَى. [2]
امام صادق 7 فرمودند: خداوند تبارك و تعالى برخى از زمين، و آبها را بر بعضى ديگر برترى داد، پارهاى تفاخر و تكبّر نموده و تعدادى از آنها ستم و ظلم نمودند از اين رو آب و زمين نماند مگر آنكه مورد عقاب الهى قرار گرفت زيرا تواضع و فروتنى در مقابل خدا را ترك كردند حتّى خداوند متعال مشركين را بر كعبه مسلّط كرد و به زمزم آبى شور وارد نمود تا طعمش فاسد گرديد.
ولى زمين كربلاء و آب فرات اولين زمين و اولين آبى هستند كه خداوند متعال مقدّس و پاكيزهشان نمود و بركت به آنها داد و سپس به آن زمين فرمود: سخن گو به آنچه خدا تو را به آن فضيلت داده مگر نبوده كه زمينها و آبها بعضى بر برخى ديگر تفاخر و تكبّر نمودند؟!
زمين كربلاء عرضه داشت: من زمين خدا بوده كه من را مقدّس و مبارك آفريد، شفاء را در تربت و آب من قرار داد، هيچ فخرى نكرده بلكه در مقابل آن كس كه اين فضيلت را به من داده فروتن و ذليل مىباشم، چنانچه بر زمينهاى دون خود نيز فخر نمىكنم بلكه خدا را شكر و سپاس مىكنم پس خداوند متعال بواسطه حسين 7 و اصحابش آن سرزمين را مورد اكرام قرار داد و در تواضع و فروتنى و شكرش افزود.
سپس امام صادق 7 فرمودند: كسى كه براى خدا تواضع و فروتنى كند حق تعالى او را بلند كند و كسى كه تكبّر نمايد وى را پست و ذليل خواهد نمود.
فضیلت حائر حسینی
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: حُرْمَةُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ فَرْسَخٌ فِي فَرْسَخٍ مِنْ أَرْبَعَةِ جَوَانِبِهِ. [3]
امام صادق 7 فرمودند: حرم قبر حسين 7 يك فرسخ در يك فرسخ از چهار طرف مى باشد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: حَرَمُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 خَمْسُ فَرَاسِخَ مِنْ أَرْبَعَةِ جَوَانِبِ الْقَبْرِ. [4]
امام صادق 7 فرمودند: حريم قبر حسين 7 پنج فرسخ از چهار جانب قبر مى باشد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: قَبْرُ الْحُسَيْنِ 7 عِشْرُونَ ذِرَاعاً فِي عِشْرِينَ ذِرَاعاً مُكَسَّراً رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ. [5]
امام صادق 7 فرمودند: قبر حسين 7 به مساحت بيست ذراع در بيست ذراع باغى است از باغهاى بهشت.
حَدَّثَنِي أَبُو هَاشِمٍ الْجَعْفَرِيُّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أَبِي الْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ 7 وَ هُوَ مَحْمُومٌ عَلِيلٌ فَقَالَ لِي يَا أَبَا هَاشِمٍ ابْعَثْ رَجُلًا مِنْ مَوَالِينَا إِلَى الْحَائِرِ يَدْعُو اللَّهَ لِي فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهِ فَاسْتَقْبَلَنِي عَلِيُّ بْنُ بِلَالٍ فَأَعْلَمْتُهُ مَا قَالَ لِي وَ سَأَلْتُهُ أَنْ يَكُونَ الرَّجُلَ الَّذِي يَخْرُجُ فَقَالَ السَّمْعَ وَ الطَّاعَةَ وَ لَكِنَّنِي أَقُولُ- إِنَّهُ أَفْضَلُ مِنَ الْحَائِرِ إِذْ كَانَ بِمَنْزِلَةِ مَنْ فِي الْحَائِرِ وَ دُعَاؤُهُ لِنَفْسِهِ أَفْضَلُ مِنْ دُعَائِي لَهُ بِالْحَائِرِ فَأَعْلَمْتُهُ 7 مَا قَالَ فَقَالَ لِي قُلْ لَهُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ 9 أَفْضَلَ مِنَ الْبَيْتِ وَ الْحَجَرِ وَ كَانَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَ يَسْتَلِمُ الْحَجَرَ وَ إِنَّ لِلَّهِ تَعَالَى بِقَاعاً يُحِبُّ أَنْ يُدْعَى فِيهَا فَيَسْتَجِيبَ لِمَنْ دَعَاهُ وَ الْحَائِرُ مِنْهَا. [6]
بر حضرت ابى الحسن على بن محمّد 8وارد شدم در حال كه حضرت تبدار و بيمار بودند به من فرمودند: اى ابا هاشم شخصى از دوستان ما را به حائر (کنار قبر امام حسین) بفرست تا برايم دعا كند، از نزد آن حضرت بيرون آمدم و با على بن بلال مواجه شدم، سخن حضرت را برايش بازگو نموده و از وى شخصى را كه به حائر بروند خواستم.
على بن بلال گوید: شنيدم و اطاعت مىكنم ولى مىگويم: حضرت خودشان از حائر افضل و برتر هستند زيرا ايشان به منزله كسى است كه در حائر مى باشد (يعنى حضرت سيد الشهداء) و دعا آن جناب براى خودشان برتر است از دعای من براى ايشان در حائر.
من محضر امام مشرف شده و سخن على بن بلال را خدمتش عرض كردم، حضرت فرمودند: به او بگو: رسول خدا از کعبه و حجر الاسود افضل بودند ولى در عين حال دور بيت طواف مىكرده و به حجر الاسود دست می کشید، خداوند متعال بقاع و مواضعى دارد كه مىخواهد در آن جاها خوانده شود تا دعای دعاكننده را مستجاب فرمايد و حائر از جمله اين مواضع مى باشد.
فضیلت تربت
عَنِ ابْنِ أَبِي يَعْفُورٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 يَأْخُذُ الْإِنْسَانُ مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 فَيَنْتَفِعُ بِهِ وَ يَأْخُذُ غَيْرُهُ فَلَا يَنْتَفِعُ بِهِ فَقَالَ لَا وَ اللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ مَا يَأْخُذُهُ أَحَدٌ وَ هُوَ يَرَى أَنَّ اللَّهَ يَنْفَعُهُ بِهِ إِلَّا نَفَعَهُ اللَّهُ بِهِ. [7]
ابن ابى يعفور به امام صادق 7 عرضه داشت: آيا اين طور است كه انسان از خاک قبر امام حسين 7 را نفع برد ولى از خاک های دیگر نفعی نبرد؟
حضرت فرمودند: نه اين طور نيست كه برداشتن خاک اين اثر را داشته باشد، به خدائى كه معبودى غير از او وجود ندارد احدى خاک قبر آن حضرت را در حالى كه معتقد است خداوند با آن نفع به او مىرساند بر نمی دارد مگر آنكه حتما از آن بهره و فایده مىبرد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: مَنْ أَصَابَتْهُ عِلَّةٌ فَبَدَأَ بِطِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 شَفَاهُ اللَّهُ مِنْ تِلْكَ الْعِلَّةِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ عِلَّةَ السَّامِ. [8]
امام صادق 7 فرمودند: كسى كه مرض و بيمارى بر او عارض شده اگر قبل از خوردن هر داروئى تربت قبر امام حسين 7 را بخورد خداوند منّان او را از آن مرض شفا مىدهد مگر از مرگ.
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ لِی أَبُو جَعْفَرٍ: هَلْ تَأْتِي قَبْرَ الْحُسَيْنِ 7 قُلْتُ نَعَمْ عَلَى خَوْفٍ وَ وَجَلٍ فَقَالَ مَا كَانَ فِي هَذَا أَشَدَّ فَالثَّوَابُ فِيهِ عَلَى قَدْرِ الْخَوْفِ وَ مَنْ خَافَ فِي إِتْيَانِهِ آمَنَ اللَّهُ رَوْعَتَهُ- يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ....
فَقَالَ يَأْخُذُهُ (مِنْ طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 ) الرَّجُلُ فَيُخْرِجُهُ مِنَ الْحَائِرِ وَ قَدْ أَظْهَرَهُ فَلَا يَمُرُّ بِأَحَدٍ مِنَ الْجِنِّ بِهِ عَاهَةٌ وَ لَا دَابَّةٍ- وَ لَا شَيْءٍ فِيهِ آفَةٌ إِلَّا شَمَّهُ فَتَذْهَبُ بَرَكَتُهُ فَيَصِيرُ بَرَكَتُهُ لِغَيْرِهِ وَ هَذَا الَّذِي يُتَعَالَجُ بِهِ لَيْسَ هَكَذَا وَ لَوْ لَا مَا ذَكَرْتُ لَكَ مَا يُمْسَحُ بِهِ شَيْءٌ- وَ لَا شَرِبَ مِنْهُ شَيْءٌ إِلَّا أَفَاقَ مِنْ سَاعَتِهِ وَ مَا هُوَ إِلَّا كَحَجَرِ الْأَسْوَدِ أَتَاهُ صَاحِبُ الْعَاهَاتِ وَ الْكُفْرِ وَ الْجَاهِلِيَّةِ وَ كَانَ لَا يَتَمَسَّحَ بِهِ أَحَدٌ إِلَّا أَفَاقَ وَ كَانَ كَأَبْيَضِ يَاقُوتَةٍ فَاسْوَدَّ حَتَّى صَارَ إِلَى مَا رَأَيْتَ. [9]
محمد بن مسلم حضرت به من فرمودند: آيا به زيارت قبر حسين 7 مىروى؟ عرض كردم: بله، ولی با ترس و هراس. حضرت فرمودند: هر چه در اين زيارت شدت و سختى ببينى و ترس و هراس تو بيشتر باشد، ثواب و اجرت به همان مقدار افزون مى گردد، و كسى كه در زيارت آن حضرت ترس داشته و با اين حال آن جناب را زيارت كند حق تعالى او را از وحشت روزى كه مردم براى حساب در مقابل پروردگار عالميان مىايستند (يعنى روز قيامت) در امان نگه مىدارد...
حضرت فرمودند: بسا شخصى تربت امام حسین را برداشته و با خود از حائر بيرون مىبرد و بر ديگران اظهار نموده و مخفى نمى كند پس به جنّى بر می خورد كه در او مرض و بيمارى بوده يا به حيوان و موجودى كه داراى آفت است، پس آن را مىبويند و بركتش زائل گشته و بدين ترتيب بركت آن براى غير مصرف مىشود امّا تربتى را كه ما با آن دردها را معالجه مىكنيم اين طور نيست، و اگر طبق گفته من انجام دهی به یقین با هيچ چیز تماس پيدا نكرده و هيچ كسى از آن تناول ننموده مگر در همان ساعت از مرض و بيمارى بهبودی می یابد، و سرگذشت اين تربت نظير سرگذشت حجر الاسود است كه صاحب آفات و امراض و كفر و جاهليّت با آن تماس پيدا مىكردند و پس از تماس مرض و عيب و نقصى كه داشتند برطرف مىشد.
اين سنگ در ابتدا همچون ياقوت سفيد و شفافى بود كه پس از تماس اين اشياء آلوده با آن رفته رفته رنگش تيره و سياه شد و به اين صورتى كه اكنون مىبينى درآمد.
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ رَجُلٍ قَالَ: بَعَثَ إِلَيَّ أَبُو الْحَسَنِ الرِّضَا 7 مِنْ خُرَاسَانَ ثِيَابَ رِزَمٍ وَ كَانَ بَيْنَ ذَلِكَ طِينٌ فَقُلْتُ لِلرَّسُولِ مَا هَذَا قَالَ طِينُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 مَا كَانَ يُوَجِّهُ شَيْئاً مِنَ الثِّيَابِ وَ لَا غَيْرِهِ إِلَّا وَ يَجْعَلُ فِيهِ الطِّينَ وَ كَانَ يَقُولُ هُوَ أَمَانٌ بِإِذْنِ اللَّهِ. [10]
محمد بن عیسی می گوید: حضرت ابو الحسن الرضا 7 از خراسان بقچهاى برايم فرستادند كه در بين آن تربتى بود، به آورنده گفتم اين تربت چيست؟
گفت: تربت قبر امام حسين 7 است، امام رضا 7 جامه يا غير آن را وقتى به جايى مىفرستند حتما همراه آن تربت سيّد الشهداء را قرار داده و مىفرمايند: اين تربت به اجازه خدا امان و موجب حفظ مال مى باشد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: حَنِّكُوا أَوْلَادَكُمْ بِتُرْبَةِ الْحُسَيْنِ 7 فَإِنَّهُ أَمَانٌ. [11]
امام صادق 7 فرمودند: فرزندانتان را با تربت حسين 7 تحنيك كنيد (يعنى تربت را به سقف دهانشان بماليد) زيرا تربت موجب امان و حفظ آنها است.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: لَوْ أَنَّ مَرِيضاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ يَعْرِفُ حَقَّ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ وَ حُرْمَتَهُ وَ وَلَايَتَهُ أُخِذَ لَهُ مِنْ طِينِ قَبْرِهِ عَلَى رَأْسِ مِيلٍ كَانَ لَهُ دَوَاءً وَ شِفَاءً. [12]
امام صادق 7 فرمودند: اگر مريضى از اهل ايمان كه به حق امام حسین 7 عارف و آگاه بوده و با حرمت و ولايتش آشنا است. از تربت قبر حضرتش به مقدار سر ميل (ميل كحّالى يا ميل جرّاحى) بردارد و همان برايش دواء و شفاء مى باشد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: إِنَّ عِنْدَ رَأْسِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ 7 لَتُرْبَةً حَمْرَاءَ فِيهَا شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلَّا السَّامَ. [13]
امام صادق 7 فرمودند: نزد سر مبارك حسين بن على 8 تربت قرمزى است كه در آن شفاء هر دردى غير از مرگ مى باشد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: الْخَتْمُ عَلَى طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 أَنْ يُقْرَأَ عَلَيْهِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ. [14]
امام صادق 7 فرمودند: ختم بر تربت قبر حسين 7 اين است كه سوره إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ را بر آن خوانده و به آن بدمند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: حَرِيمُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 فَرْسَخٌ فِي فَرْسَخٍ فِي فَرْسَخٍ فِي فَرْسَخٍ. [15]
امام صادق 7 فرمودند: حريم قبر حسين 7 از چهار جانب محوطهاى است به مساحت يك فرسخ در يك فرسخ يعنى مربعى كه هر ضلعش يك فرسخ مى باشد. ( یک فرسخ حدود پنج و نیم کیلومتر می باشد)
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: طِينُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ إِذَا أَكَلْتَهُ فَقُلْ بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ رِزْقاً وَاسِعاً وَ عِلْماً نَافِعاً وَ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. [16]
امام صادق 7 فرمودند: تربت قبر حسين 7 شفاء هر دردى است و هر گاه آن را تناول مى كنى بگو: به نام خدا و به كمك او، خدايا آن را روزى فراخ و شاخصى نافع و شفاء هر دردى قرار بده همانا تو بر هر چيزى قادر و توانا هستى.
عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ 7 عَنِ الطِّينِ- قَالَ فَقَالَ أَكْلُ الطِّينِ حَرَامٌ مِثْلُ الْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ وَ لَحْمِ الْخِنْزِيرِ إِلَّا طِينَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمْناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ. [17]
سعد ابن سعد گوید: از امام رضا 7 راجع به خوردن تربت پرسيدم؟ حضرت فرمودند: خوردن تربت حرام است همان طورى كه خوردن ميته و خون و گوشت خوك حرام است مگر تربت قبر امام حسين 7 زيرا در آن شفاء از هر دردى و امان از هر خوف و هراسى است.
[1]ـ باب 88؛ حدیث 5.
[2]ـ باب 88؛ حدیث 15.
[3]ـ باب 89؛ حدیث 2.
[4]ـ باب 89؛ حدیث 3.
[5]ـ باب 89؛ حدیث 5.
[6]ـ باب 90؛ حدیث 3.
[7]ـ باب 91؛ حدیث 1.
[8]ـ باب 91؛ حدیث 6.
[9]ـ باب 91؛ حدیث 7.
[10]ـ باب 92؛ حدیث 1.
[11]ـ باب 92؛ حدیث 2.
[12]ـ باب 92؛ حدیث 6.
[13]ـ باب 93؛ حدیث 1.
[14]ـ باب 93؛ حدیث 7.
[15]ـ باب 93؛ حدیث 9.
[16]ـ باب 94؛ حدیث 1.
[17]ـ باب 95؛ حدیث 2.