فضیلت و فواید آب فرات

عَنْ عَلِيٍّ 7 قَالَ: الْمَاءُ سَيِّدُ شَرَابِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ- وَ أَرْبَعَةُ أَنْهَارٍ فِي الدُّنْيَا مِنَ الْجَنَّةِ الْفُرَاتُ وَ النِّيلُ وَ سَيْحَانُ وَ جَيْحَانُ الْفُرَاتُ الْمَاءُ وَ النِّيلُ الْعَسَلُ وَ سَيْحَانُ الْخَمْرُ وَ جَيْحَانُ اللَّبَنُ. [1]

حضرت على 7 فرمودند: آب سرور مايعات دنيا و آخرت مى‏باشد و چهار نهر در دنيا هستند كه از بهشت مى‏باشند و آنها عبارتند از: فرات، نيل، سيحان و جيحان. فرات آب بوده و نيل عسل و سيحان خمر و جيحان شير مى‏باشند.


عَنْ عَلِيٍّ 7 قَالَ: الْفُرَاتُ سَيِّدُ الْمِيَاهِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ. [2]

حضرت على 7 فرمودند: فرات در دنيا و آخرت سرور آب‏ها است.


عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: نَهَرُ مَاءٍ مَا أَعْظَمَ بَرَكَتَهُ أَمَا إِنَّهُ يَسْقُطُ فِيهِ كُلَّ يَوْمٍ سَبْعُ قَطَرَاتٍ مِنَ الْجَنَّةِ أَمَا لَوْ عَلِمَ النَّاسُ مَا فِيهِ مِنَ الْبَرَكَةِ لَضَرَبُوا الْأَخْبِيَةَ عَلَى حَافَتَيْهِ أَمَا لَوْ لَا مَا يَدْخُلُهُ مِنَ الْخَاطِئِينَ مَا اغْتَمَسَ فِيهِ ذُو عَاهَةٍ إِلَّا بَرَأَ. [3]

امام صادق 7 فرمودند: فرات نهر آبى است و چقدر بركتش زياد مى‏باشد در اين آب هر روز هفت قطره از بهشت مى‏ريزد و اگر مردم بركت اين آب را می دانستند مسلّما در اطراف آن خيمه مى‏زدند و از آن توشه برمى‏داشتند. اگر گناه‏كاران در آن داخل نشده بودند به طور قطع و جزم هر مريض و آفت‏ زده‏اى كه داخلش مى‏شد و در آن فرو مى‏رفت مرضش بهبود مى‏يافت و آفتش برطرف مى‏گشت.


عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: مَا أَظُنُ‏ أَحَداً يُحَنَّكُ‏ بِمَاءِ الْفُرَاتِ‏ إِلَّا كَانَ لَنَا شِيعَةً. [4]

امام صادق 7 فرمودند: گمان نمى‏كنم کام کسی (نوزادی) از آب فرات برداشته شود مگر آنكه شيعه و تابع ما خواهد شد.


عَنْ عُقْبَةَ بْنِ خَالِدٍ قَالَ: ذَكَرَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ 7 الْفُرَاتَ قَالَ أَمَا إِنَّهُ مِنْ شِيعَةِ عَلِيٍّ 7 وَ مَا حُنِّكَ بِهِ أَحَدٌ إِلَّا أَحَبَّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ. [5]

امام صادق 7 نامی از فرات بردند و فرمودند: فرات در گروه شيعيان على 7 بوده و کام کسی (نوزادی) از آن برداشته نشود، مگر آنكه ما اهل بيت را دوست دارد.


عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: نَهْرَانِ مُؤْمِنَانِ وَ نَهْرَانِ كَافِرَانِ- نَهْرَانِ كَافِرَانِ نَهَرُ بَلْخٍ وَ دِجْلَةُ وَ الْمُؤْمِنَانِ نِيلُ مِصْرَ وَ الْفُرَاتُ فَحَنِّكُوا أَوْلَادَكُمْ بِمَاءِ الْفُرَاتِ. [6]

امام صادق 7 فرمودند: دو نهر مؤمن و دو نهر كافر مى‏باشند. دو نهر كافر عبارتند از: نهر بلخ و نهر دجله. دو نهر مؤمن عبارتند از: رود نيل و رود فرات. پس فرزندانتان را، با آب فرات تحنيك نمائيد. (کام نوزادان خود را با آب فرات بر دارید)

پاداش نوشیدن آب به یاد امام حسین

عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّيِّ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 إِذَا اسْتَسْقَى الْمَاءَ فَلَمَّا شَرِبَهُ رَأَيْتُهُ قَدِ اسْتَعْبَرَ وَ اغْرَوْرَقَتْ عَيْنَاهُ بِدُمُوعِهِ ثُمَّ قَالَ لِي يَا دَاوُدُ لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَ الْحُسَيْنِ 7 فَمَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ الْمَاءَ فَذَكَرَ الْحُسَيْنَ 7 وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ حَطَّ عَنْهُ مِائَةَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ دَرَجَةٍ وَ كَأَنَّمَا أَعْتَقَ مِائَةَ أَلْفِ نَسَمَةٍ وَ حَشَرَهُ اللَّهُ‏ تَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثَلِجَ الْفُؤَادِ. [7]

داود رقّى گويد: در محضر مبارك امام صادق 7 بودم، حضرت آب طلبيدند و زمانى كه آب را نوشيدند ديدم در حضرت حالت گريه پيدا شد و دو چشم آن حضرت غرق اشك شد سپس به من فرمودند:

اى داود خدا قاتل حسين 7 را لعنت كند، بنده‏اى نيست كه آب نوشيده و حسين 7 را ياد نموده و كشنده‏اش را لعنت كند مگر آنكه خداوند منّان صد هزار حسنه براى او منظور مى ‏كند و صد هزار گناه از او محو كرده و صد هزار درجه مقامش را بالا برده و گويا صد هزار بنده آزاد كرده و روز قيامت حق تعالى او را با قلبى آرام و مطمئن محشورش مى ‏كند.

پاداش زیارت امام کاظم علیه السلام

عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْوَشَّاءِ قَالَ: قُلْتُ لِلرِّضَا 7 مَا لِمَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِيكَ أَبِي الْحَسَنِ 7 فَقَالَ زُرْهُ قَالَ فَقُلْتُ فَأَيُّ شَيْ‏ءٍ فِيهِ مِنَ الْفَضْلِ قَالَ لَهُ مِثْلُ مَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَيْنِ 7. [8]

از حسن بن على الوشاء نقل كرده، وى گوید: محضر مبارك امام رضا 7 عرض كردم:

ثواب كسى كه قبر پدر بزرگوارتان حضرت ابى الحسن 7 را زيارت كند چيست؟ حضرت فرمودند: آن را زيارت كن.

عرض كردم: فضيلت آن چه قدر است؟

حضرت فرمودند: ثواب و فضيلت كسى كه او را زيارت كند مثل ثواب كسى است كه قبر حسين 7 را زيارت نمايد.


عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا 7 قَالَ:‏ مَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِي بِبَغْدَادَ كَانَ كَمَنْ زَارَ رَسُولَ اللَّهِ 9‏ وَ قَبْرَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ إِلَّا أَنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ وَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ فَضْلَهُمَا. [9]

امام رضا 7 به من فرمودند: كسى كه قبر پدرم را در بغداد زيارت كند مثل كسى است كه رسول خدا 9 و قبر امير المؤمنين 7 را زيارت كرده، البته زيارت رسول خدا و امير المؤمنين‏ 8افضل مى‏باشند.


عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نَجْرَانَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ 7 عَمَّنْ زَارَ رَسُولَ اللَّهِ 9‏ قَاصِداً قَالَ لَهُ الْجَنَّةُ وَ مَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِي الْحَسَنِ 7 فَلَهُ الْجَنَّةُ. [10]

عبد الرّحمن بن ابى نجران گوید: از امام جواد 7 راجع به كسى كه رسول خدا را زيارت كند پرسيدم؟ حضرت فرمودند: بهشت براى او است و كسى كه قبر امام كاظم 7 را زيارت كند بهشت براى او مى ‏باشد.

پاداش زیارت امام رضا علیه السلام

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الثَّانِي 7 قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ‏ مَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِي فَلَهُ الْجَنَّةُ. [11]

داود الصّرمىّ، از امام جواد 7 شنيدم كه مى‏فرمود: كسى كه قبر پدرم را زيارت كند بهشت از آن او است.


عَنْ حَمْدَانَ الدسواي [الدَّسْتُوَائِيِ‏] قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ الثَّانِي 7 فَقُلْتُ مَا لِمَنْ زَارَ أَبَاكَ بِطُوسَ فَقَالَ 7 مَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِي بِطُوسَ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ. [12]

حمدان ديوانى نقل نموده گوید: داخل شدم بر امام جواد 7 عرض كردم: اجر كسى كه پدر شما را در طوس زيارت كند چيست؟

حضرت فرمودند: كسى كه قبر پدرم را در طوس زيارت كند خداوند گناهان سابق و لاحقش را بيامرزد.


عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا 7 قَالَ:‏ مَنْ زَارَنِي عَلَى بُعْدِ دَارِي وَ شُطُونِ مَزَارِي أَتَيْتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي ثَلَاثِ مَوَاطِنَ حَتَّى أُخَلِّصَهُ مِنْ أَهْوَالِهَا إِذَا تَطَايَرَتِ الْكُتُبُ يَمِيناً وَ شِمَالًا وَ عِنْدَ الصِّرَاطِ وَ عِنْدَ الْمِيزَانِ. [13]

امام رضا 7 فرمودند: كسى كه من را زيارت كند در حالى كه خانه‏ام دور و مزارم بعيد است من روز قيامت در سه جا به نزدش آمده تا او را از ترس‏ها و هولهاى قيامت برهانم:

الف: هنگامى كه كتاب‏ها (نامه‏هاى اعمال) به دست‏هاى راست و چپ داده مى‏شوند.

ب: در هنگام عبور از صراط.

ج: در وقت نهادن اعمال را در ميزان.


عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسَى 7 قَالَ: مَرَّ بِهِ ابْنُهُ وَ هُوَ شَابٌّ حَدَثٌ وَ بَنُوهُ مُجْتَمِعُونَ عِنْدَهُ فَقَالَ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَمُوتُ فِي أَرْضِ غُرْبَةٍ فَمَنْ زَارَهُ مُسَلِّماً لِأَمْرِهِ‏ عَارِفاً بِحَقِّهِ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كَشُهَدَاءِ بَدْرٍ. [14]

فرزند امام کاظم 7 در حالى كه جوان و كم سن بود نزد آن حضرت رسید كرد و تمام فرزندانش نزدش جمع بودند، آن حضرت فرمودند: اين پسرم (يعنى امام رضا) 7 در سرزمينى به حالت غربت از دنيا مى‏رود پس كسى كه او را زيارت كند و تسليم امرش بوده و به حقّش عارف و آگاه باشد نزد خدا مقامش همچون مقام شهداء بدر باشد.


[1]ـ باب 13؛ حدیث 1.

[2]ـ باب 13؛ حدیث 6.

[3]ـ باب 13؛ حدیث 9.

[4]ـ باب 13؛ حدیث 13.

[5]ـ باب 13؛ حدیث 14.

[6]ـ باب 13؛ حدیث 16.

[7]ـ باب 34؛ حدیث 1.

[8]ـ ا بن قولویه؛ کامل الزیارات؛ باب 99؛ حدیث 3.

[9]ـ باب 99؛ حدیث 6.

[10]ـ باب 99؛ حدیث 7.

[11]ـ باب 101؛ حدیث 2.

[12]ـ باب 101؛ حدیث 3.

[13]ـ باب 101؛ حدیث 4.

[14]ـ باب 101؛ حدیث 5.