#قصه_آموزنده ۳؛ صدقه سه حبه انگور
#قصه_آموزنده ۳؛ صدقه سه حبه انگور
بسم الله الرحمن الرحیم
آقا امام صادق (علیهالسلام) در ایام حج در منا نشسته بودند. در مقابل ایشان یک طبقه انگور قرار داشت. فقیرى نزد حضرت آمد و درخواست کمک کرد. حضرت یک خوشه انگور به او داد. او گفت:
«من پول میخواهم، انگور نمیخواهم.»
حضرت فرمودند:
« يَسَعُ اللَّهُ عَلَيْك ، خدا به تو وسعت بدهد.»
فقیر رفت و برگشت و گفت:
«پشیمان شدم، همان یک خوشه انگور را به من بده.»
حضرت فرمودند: «دیگر تمام شد، يَسَعُ اللَّهُ عَلَيْك ، خدا به تو بدهد.»
چون در مقابل نعمت، ولو نعمت کم، ناسپاسی کرد و حضرت دیگر از او دریغ داشتند.
فقیر دومی آمد و حضرت سه حبه انگور به او داد. او گفت:
«الحمدُ لِلَّهِ رَبِّ العَالَمِينَ، خدا را شکر میکنم که به من این نعمت را داده است.»
حضرت دست خود را باز کردند و دو کف انگور به او دادند. دوباره فقیر گفت:
«الحمدُ لِلَّهِ، خدا را شکر میکنم.»
حضرت فرمودند:
«ای خادم، چقدر پول همراه خود داری؟»
او پاسخ داد:
«بیست درهم بیشتر ندارم.»
حضرت فرمودند:
«این را به فقیر بده.»
باز هم فقیر گفت:
«الحمدُ لِلَّهِ، شکر و سپاس خداوند، نعمتهایت را از جانب تو میدانم.»
حضرت فرمودند:
«صبر کن.»
پیراهن خود را درآوردند و به فقیر دادند. در این حالت فقیر گفت:
«الحمدُ لِلَّهِ الَّذِي کَسَانِي، شکر و سپاس خداوندی که من را پوشاند.»
و از حضرت تشکر کرد. در این حالت حضرت چیزی نگفتند. حاضران میگفتند که ما فکر کردیم که اگر این شکر و سپاس از خداوند ادامه پیدا میکرد، حضرت به او بیشتر میدادند و وقتی از خود حضرت شروع به تشکر کردند حضرت نعمت را متوقف کردند. [1]
آیات قرآن میفرماید:
«لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ» [2]
اگر شکر و سپاس بگذارید، من بر نعمتهایتان میافزایم. این به این معناست که کسی که شکر میکند از صاحب نعمت، یعنی میگوید: «من ادب دارم، لیاقت دارم که نعمتهایی را که به من دادهای ادامه بدهی و بیشتر کنی.»
ما در نماز هنگامی که رکوع و سجده میکنیم، حمد الهی را به جا میآوریم:
«سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى وَ بِحَمْدِهِ»
خدایا سپاسگزاریم برای همه نعمتهایی که به من دادهای، آنچه میشناسم و آنچه نمیشناسم. خداوند از روحیه شکرگزاری خوشحال میشود و نعمتهایش را در دنیا و آخرت بر ما بیشتر میکند.
[1] الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 49.
[2] سوره ابراهیم ، آیه 7.