63 ـ پسری 8 ساله دارم که بسیار سر به هوا و به سخنان من بی‏توجه است. آیا این حالت، به او لطمه می‏زند؟

بی‏توجهی و سر به هوایی کودک در حد معمول، طبیعی است و اگر از حد معمول بگذرد، ممکن است به او لطمه‏هایی وارد سازد و این لطمه‏ها، اعتماد به نفس او را بگیرد.

برای تخفیف این رفتار، ریشه‏ها را بیابید و آن‏ها را از بین ببرید:

1. مشکلات روحی ـ روانی: یکی از علل سر به هوایی کودک شما، مشکلات روحی ـ روانی است. مشکلات او ممکن است مربوط به خانه یا مدرسه باشد که می‏توانید با گفت و گو یا ایجاد ارتباط با مدرسه، منشأ آن‏ها را بیابید و از بین ببرید.

2. مشغولیت فکری: اموری از قبیل اردو، مسابقه، امتحان، قرار با دوستان و... فکر او را مشغول می‏کند و سر به هوا می‏شود. بی‏توجهی و سر به هوایی کودک در این حالت طبیعی است و باید با آن مدارا کنید. این مشکل در بزرگسالان هم فراوان دیده می‏شود.

3. گریز از کار: امر و نهی فراوان والدین، کودک را خسته می‏کند و این خستگی سبب می‏شود به سخنان شما توجه نکند؛ پس امر و نهی‏ها را متعادل کنید.

4. غرق شدن در کار: گاهی کودک، چنان در فعالیتی (تماشای تلویزیون، بازی با رایانه، بازی با همسالان و...) غرق می‏شود که به واقع، صدای شما را نمی‏شنود. در این موارد، از بی‏توجهی او چشم بپوشید.

چـنـد توصیـه

أ. روشن بودن پرسش و دستور: وقتی از او چیزی می‏پرسید یا به او دستوری می‏دهید، پرسش و دستورتان روشن باشد و فرمان‏های خود را تغییر ندهید.

ب. نگاه مستقیم کودک به شما: هنگام سخن گفتن با او یا درخواست چیزی، برقراری تماس چشمی لازم است.

ج. آموزش تسلط بر خود: به او بیاموزید که با گفتار شفاهی، رفتار خود را کنترل کند. بگوید: باید حواسم را به کارم جمع کنم. نباید اجازه دهم حواسم پرت شود.

د. پرهیز از به کارگیری القاب ناپسند: برخی والدین به کودکان سر به هوای خود، القاب ناپسندی چون چلفتی، چل من، کور، گیج و منگ و... می‏دهند که درست نیست. از تأثیر تلقینی این القاب غافل نشوید.