فداییان امام هادی علیه السلام

کلید واژه : صلوات ، جمعه ، امام زمان علیه السلام ، آیت الله میلانی ، عمر و حیات ، فرج و ظهور

بسم الله الرحمن الرحیم

              سخنران: حجت الاسلام و المسلمین فرح زاد (دامة برکاته)

                  موضوع سخن: امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

«السَّلام علیک یا اباعبدالله وعَلی الارواحِ التی حَلَّت بِفِنائِک عَلَیکَ مِنّی سَلامُ اللهِ ابداً ما بَقِيتُ وََبقیَ اللیلُ وَ النَّهار و لا جَعَلَهُ الله آخِرَ العَهدِ منی لِزیارَتکُم السَّلام علَى الحُسین و علی عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ [وَ عَلَى أَوْلادِ الْحُسَيْنِ‏] وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ »[1]

«قال مولانا حسن بن عسگری علیه السلام: وَ اللَّهِ لَيَغِيبَنَّ غَيْبَةً لَا يَنْجُو فِيهَا مِنَ التَّهْلُكَةِ إِلَّا مَنْ يُثْبِتُهُ اللَّهُ عَلَى الْقَوْلِ بِإِمَامَتِهِ وَ وَفَّقَهُ لِلدُّعَاءِ بِتَعْجِيلِ فَرَجِهِ» [2]

فضیلت صلوات

یکی از خاصیت‌های صلوات، خشنودی دل محمد(ص) و آل محمد است. همان طور که کسی به ما دعا کند؛ یاد ما باشد؛ هدیه‌ای بدهد؛ ما خوشحال می‌شویم. صلوات به پیامبر و آل پیامبر(ص) دسته گل دادن است. نزول لطف و برکات خدا را بر پیامبر و آلش در خواست می کنیم. استجابت این دعا هم حتمی است. یکی از خاصیت‌های صلوات تبدیل است. یعنی بدی‌ها را به خوبی تبدیل می‌کند. خارها را به گل تبدیل می‌کند. تاریکی‌ها را به نور تبدیل می‌کند.

بخشی از فضیلت روز جمعه

 روز جمعه، که سید ایام است.  متعلق به چکیده همه امام‌ها علیهم السلام و انبیا علیهم السلام و مولی و ولی نعمتمان امام زمان(عج) است. هم ولادت حضرت(عج) در نیمه شعبان در روز جمعه بوده، و هم مهمترین حادثه تاریخ  یعنی ظهور امام زمان(عج) در روز جمعه است. که باید زیاد منتظر بود؛ و زیاد دعا کرد.

توجه آیت الله میلانی به امام زمان علیه السلام

مرحوم، آیت الله میلانی(ره) از مراجع بزرگ در مشهد بودند مرحوم علامه طباطبایی معتقد بودند؛ که در آن زمان ایشان اعلم است. یکی از ویژگی‌های آیت الله میلانی این بود؛ که نسبت به امام زمان(عج) علاقه و ارادت خاص داشت. دراتاق ایشان نام زیبای امام زمان(عج) را بالا سر ایشان تابلو کرده؛ و نصب کرده بودند. زیر نام امام زمان می‌نشستند و زیر نام امام زمان هم فرموده بودند: این بیت را بنویسید. 

یکی از دوستان می‌فرمودند: که ما یک موقعی به محضر ایشان شرفیاب شدیم. از ایشان تقاضای موعظه و نصیحت نمودیم. مرحوم آیت الله میلانی فرموده بودند: که هر روز هزار و چهار صد و چهل، دقیقه است، فرموده بودند: هزار و چهار صد و سی و پنج دقیقه‌اش را مشغول کارهای دیگرتان باشید اما پنج دقیقه از عمرتان را هر روز وقف امام زمان بکنید. در این پنج دقیقه انسان می‌تواند دعا برای حضرت بخواند یا ذکر صلوات هدیه کند یا زیارت آل یاسین که از بهترین زیارت‌ها است را هدیه کند

سفارش به قرائت زیارت آل یاسین

یکی از بزرگان می‌فرمودند: اگر می توانید هر روز یک بار و اگر نمی‌توانید؛ هفته‌ای یک بار یا ماهی یک بار زیارت آل یاسین  را بخوانید در دل دوست به هر حیله رهی باید کرد.

ارزش عمر و باقیمانده حیات

گفت:

به قول حافظ می فرماید:

حیف که این گوهر پر قیمت مفت از دست ما می‌رود. امیر المومنین می‌فرماید:  «بقيّة العمرلا قيمة لها» [3] بقیه عمر که باقی مانده است قیمت ندارد. باید قدر بدانیم. عمر که گذشته، دیگر نمی‌توانی برگردانی. الان باید بقیه عمرت را دریابی. ما روایت داریم که اگر کسی بقیه عمرش را توبه کند و بندگی کند؛ خدا گناهان گذشته‌اش را عفو می‌کند. «لم یاخذه بما مضی من عمره» یعنی آنچه از عمرش گذشته خدا قلم عفو می‌کشد. اما اگر بقیه عمرش را هم به بطالت و گناه گذراند می‌فرماید: «اخذت بما مضی و بما یاتی» یعنی هم به گذشته و هم به آینده‌اش مآخذه می‌کند. لحظه‌ای که انسان به بندگی و اطاعت گذرانده است. اصلا نمی‌شود قیمت روش گذاشت. اما عمری که انسان به بطالت و گناه گذرانده است. چه قدر خسارت دیده است.

یکی از علل غیبت

احمد بن اسحاق قمی، نماینده امام حسن عسگری(ع)، در قم بود. که مسجد معروف امام حسن عسگری را به دستور حضرت در قم بنا نهاده است. امام یازدهم برای ایشان نظر ویژه‌ای داشته اند.  در یکی از سفرها، حضرت فرزندشان امام زمان (عج) را به ایشان نشان دادند. امام زمان در خطر بوده، به همین علت امام یازدهم فرزندشان را به خیلی‌ها نشان نمی‌دادند.

خلفای طاغوت روایات زیادی از پیامبر(ص) داشتند، که جانشین دوازدهم من طاغوت‌ها را از بین می‌برد، دنیا را پر از عدل و داد می‌کند. خیلی‌ها مخصوصاً خلفا با امام زمان(عج) دشمن بودند. برای همین تولد حضرت مخفیانه بوده است. حامله‌گی حضرت نرگس خاتون مثل مادر حضرت موسی(ع) آثارش خیلی معلوم نبود. مخفیانه بوده است .

راه نجات از هلاکت در زمان غیبت

امام حسن عسگری(ع)، به احمد بن اسحاق فرمود: «قال وَ اللَّهِ لَيَغِيبَنَّ غَيْبَةً لَا يَنْجُو مِنَ الْهَلْكَةِ فِيهَا إِلَّا مَنْ ثَبَّتَهُ اللَّهُ عَلَى الْقَوْلِ بِإِمَامَتِهِمْ وَ وَفَّقَهُ لِلدُّعَاءِ بِتَعْجِيلِ الْفَرَج» [4] خدا قسم این فرزندم غیبت طولانی خواهد داشت. و در زمان غایب بودن این آقا کسی از گمراهی و هلاکت نجات پیدا نمی‌کند مگر با دوشرط کسی که خدا دلش را دراعتقاد بر ولی نعمت زمان امام زمان علیه السلام ثابت نگه دارد و خدا توفیق بدهد که برای تعجیل در ظهورش دعا کند.

امام زمان علیه السلام واسطه فیض الهی

        امروز ما معتقدیم واسطه فیض عالم امام زمان است. «أين وجه اللّه الّذى إليه يتوجّه الاولياء؟ اين السّبب المتّصل بين الارض و السّماء» [5] یعنی کجاست اون آقایی که واسطه بین زمین و آسمان است امام زمان(عج) نماینده خداست. و تمام فیوضات از طریق امام زمان(عج) به خلق می‌رسد. که روایت داریم اگر امام نباشد زمین اهل خودش را فرو می‌برد. بلکه طومار نظام هستی پیچیده می‌شود.

لزوم شناخت امام زمان

پیامبر(ص) خدا فرمود: «مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً» [6] این روایت را در بیشتر از بیست و چهار منبع از منابع معتبر اهل سنت هم آورده‌اند. فرمود: اگر کسی بمیرد و امام زمانش را نشناسد؛ به مرگ جاهلیت قبل اسلام یعنی به مرگ کفر یا بت پرستی از دنیا رفته است. خدا نماینده دارد و باید نماینده‌اش را هم باید قبول داشت. روایت است که اگر کسی آخرین وصی پیامبر را انکار کند. مثل اینکه بقیه اوصیا را رد کرده است. «المنکر آخرنا کلمنکر اولنا».

استغاثه به امام زمان در سختی‌ها (خاطره)

یکی از علمای سید قم فرمودند: من یک شب خواب دیدم مکه رفته‌ام. دارم دور خانه خدا طواف می‌کنم. می فرماید: بعد از دیدن این خواب یک شوقی در من ایجاد شد که امسال مکه بروم. گفت: رفتم دنبال گذرنامه که گذرنامه بگیرم گفتند: آقا امسال پرونده حجاج بسته شده است. انشا الله سال دیگر، گفت رفتم تهران اداره مرکزی گذرنامه اونجا هم همین جواب را دادند. هر چی می‌آمدم می‌رفتم کارم درست نمی‌شد. گفت: سر پرست اداره گذرنامه تهران یک سرهنگی بود. یک مقدار تند و خشن بود. از بس که بنده رفته بودم اداره گذرنامه روز آخر عصبانی شد. گفت: آقا سید فردا اگر این جا پیدایت بشود؛ یک پرونده‌‌ای برایت درست می‌کنم تو زندان می‌اندازمت. برو پی کارت گذر نامه برای امثال تمام شده است. برو سال دیگر درست می‌کنیم. من هم برگشتم به قم مادر و برادرم هم آن سال عازم مکه بودند. گفتند: فلانی چکار کردی؟ گفتم این طوری شد. گفتند: چه اصراری داری باشد سال دیگر می‌روی. گفتم نه من باید امثال بروم.

گفت: خلاصه من آمدم آن شب با خدا خلوت کردم. گفتم: خدایا من امثال می‌خواهم مکه بروم. تو می‌توانی درست کنی خودت یک جوری درست کن. این گره کار ما را باز کن. گفت آن شب وضو گرفتم هر جور بلد بودم از خدا التماس کردم که کارم را راه بیندازد. روایت داریم خدا بنده سمج و گدای سمج در خانه‌اش را دوست دارد. پیش خلق دست دراز کردن؛ خوب نیست. خدا هیچ وقت اجازه نداده است. گفت:

«إِنَّ اللَّهَ كَرِهَ إِلْحَاحَ النَّاسِ بَعْضِهِمْ عَلَى بَعْضٍ فِي الْمَسْأَلَةِ وَ أَحَبَّ ذَلِكَ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ ذِكْرُهُ يُحِبُّ أَنْ يُسْأَلَ وَ يُطْلَبَ مَا عِنْدَهُ» [7] یعنی خدا دوست ندارد؛ که بندها در خانه‌ای بنده دیگر بروند. ولی دوست دارد؛ در خانه خودش بیایند. گفت فردا با کمال پر رویی سوار ماشین شدم. و به اداره گذرنامه تهران رفتم. گفت: در اداره که رسیدم نگهبان گفت: حاج آقا چاکرتم، نوکرتم کجا بودی؟ ما در به در دنبال شما بودیم. خدایا برخورد دیروزی چی بوده امروزی چی است؟ کار همیشه از بالا باید درست بشود. خدا را ببین، همه هستی در اختیارت است.

گفت: رفتیم اتاق رئیس بلند شد و گفت حاج آقا خوش آمدی ما هم به روی خودمان نمی‌آوردیم؛ که برخورد دیروزی چی بود امروزی چی است؟ گفت: حاج آقا عکس آوردی؟ گفتم نه گفت: بروید یک عکاس بیاورید. عکسی از ما گرفتند. نمی‌دانم چند دقیقه شد؛ گذرنامه مهر خورده آماده دو دستی تحویل ما دادند. گذرنامه را گرفتم و تو جیبم گذاشتم. و گفتم: می‌شود یک سئوال از شما بکنم؟ گفت: بفرمایید. گفتم چه طور شد اخلاقت امروز یک جور دیگر شده است؟ گفت: حالا که پرسیدی بگذار بگویم. راستش من دیشب رفتم بخوابم دلم درد گرفت. هی شدت پیدا کرد. گفت سه تا دکتر بالا سرم آوردند. از درد به خودم می‌یچیدم. (قرآن می گوید: «وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْديكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثيرٍ» [8] هر مشکلی که به تو می‌سد کار خودت است. مگر اولیای خدا که آنها برای ترفیع درجه مشکلی براشون پیش می‌آید. عموم خلق مشکلاتشان عکس العمل عمل خودشان است).

گفت: ازدل درد داشتم میمردم. گفت خانمم به من گفت سرهنگ ما هر کاری که از دست مان بر آمد از دکتر و درمان کردیم. شما نکند یک کاری ظلمی کردید؟ دلی را شکستید؟ می‌گفت: اول مغرور بودم گفتم: نه بعد یک مقدار فکر کردم یاد شما افتادم. گفتم: چرا امروز دل یک سیدی را خیلی رنجاندم. گفت: همین است می‌توانی کارش را راه بندازی؟ گفتم: بله اگر بخواهم می‌توانم. گفت: نیت کن کارش را راه بندازی. گفت: به محض این که نیت کردم کار شما را راه بندازم؛ آب روی آتش، دل دردم پرید. بلند شدم نشستم فهمیدم که آه تو من را گرفته است. گفت: امروز که آمدم هول من را گرفت؛ که چه جوری شما را پیدا کنم؟ اول صبح که آمدم از نگهبان تا بالا سپردم که اگر شما آمدید، با سلام و صلوات پیش من بیاورند. که من کار شما را راه بندازم.

 گفت: ما آمدیم با پروازهای آخر، برویم مکه، بلیط هوا پیما گرفتیم؛ آمدیم سوار هوا‌پیما بشویم. دیدم که مهندس‌ها ریخته‌اند با هوا‌پیما ور می‌روند. حس کردم که هواپیما ایراد فنی دارد. بعد از یکی دو ساعت گفتند: آقا متاسفانه هوا پیما مشکل دارد. فردا پرواز می شود. فردا آمدیم سوار شدیم. حدود یک ساعت پرواز کرده بودیم، دیدیم موتور هواپیما خاموش شد. همه را هول گرفته بود. اضطراب عجیبی همه را گرفته بود. گفت: چون من با لباس روحانی و سیدی بودم؛ لحظه‌های آخر همه به من هجوم آوردند. گفتند: آقا سید دیگر کار تمام است. چکار کنیم؟ گفت: من هم به قلبم الهام شد که الان وقت آن است که به امام زمان توسل بگیریم. شنیدن کی بود مانند دیدن. با اذن خدا همه هستی در اختیار امام زمان است. ملائکه در اختیار او هستند. همه یک صدا امام زمان را صدا زدیم. همه یک صدا از سوز دل گفتیم: یا صاحب الزمان ادرکنی صدا زدیم. گفت: هواپیما یکدفعه روشن شد. و در فرودگاه جده زمین نشستیم.

خلبان گفت: پیاده نشوید. رفت پایین و تکنسینها آمدن و بررسی کردند. خلبان برگشت. چون به زبان انگلیسی حرف می‌زد. یک دکتری همراه ما بود؛ انگلیسی می‌فهمید و ترجمه می کرد. گفت: این آقا خلبان است به مسافر‌ها می گوید: که من از شما یک خواهش دارم. اون هم این است که قطعا طبق روال عادی ما باید همه مان تکه تکه می شدیم. اما الان من می‌بینیم که لوازم یدکی نو در هواپیماست. اصلا رو هوا موتور عوض شده است. یک جور دیگر است. این دست غیبی که شما صدا زدید چی بود؟ من هم می‌خواهم مثل شماها بشوم. گفت: دیگر این جا من را بلند کردند رفتم فارسی می گفتم؛ اون دکتر هم ترجمه می کرد. که عقایدمان را گفتم که کسی که صدا زدیم؛ دوازدهمین جانشین پیامبر ما است. گفت من چکار کنم که مثل شما بشوم؟ گفتیم: که شهادتین را بگو شهادتین را گفت و شیعه شد. این قدر به ما علاقه پیدا کرده بود؛ تو اتاق ما آمد، همراه ما هم حج آمد. اعمال حج را به جا آورد. بر اثر دیدن این معجزه یک اعتقاد عجیبی پیدا کرده بود.

یکی از راههای شاد کردن امام زمان

امام یازدهم(ع) فرمودند: کسی در زمان غیبت نجات پیدا نمی‌کند مگر این که معتقد به امام زمان(عج) باشد. و دعا برای فرج و ظهورش کند. یکی از کارهای که باعث خوشحالی امام زمان(عج) می‌شود. همین برگزاری مجالس و گریه و عزاداری برای جدش امام حسین است. چون اول عزا‌دار امام حسین خود امام زمان است.

ذکر مصیبت بازگشت اسب باوفای امام حسین(ع) به خیمه ها

 برویم در خانه آقا ابا عبدالله(ع). روضه بی‌صاحب برگشتن ذوالجناح خیلی روضه سختی است که خود امام زمان(عج) هم اشاره کرده است. که بی‌صاحب برگشتن ذوالجناح به خیمه‌ها، اهل بیت و اهل خیام را نا امید کرد. اگر اهل خیمه‌ها این همه عزیز از دست دادن اما گوشه دلشان آرام بود؛ امامشان مولایشان سروشان آقا امام حسین(ع) هستند. اما سخت‌ترین موقع همان برگشت ذوالجناح بدون صاحب به خیمه‌ها است. ذوالجناح خیلی اسب با وفایی بود. وقتی که حس کرد آقا(ع) بدنشان پر از زخم و جراحت است وتوان نشستن ندارند؛ این زانوها را خم کرد و آقا(ع) روی زمین قرار گرفت. دور بدن آقا(ع) دور میزد و از آقا(ع) محافظت می‌کرد. عمر سعد گفت: این اسب قیمتی است برای من بیاروید. هر کسی که جلو می‌آمد. با لگد می زد و مقاومت می‌کرد. گفت: رهایش کنید ببینیم چه کار می‌کند. رهایش کردند. وقتی رهایش کردند دیدند آمده این سر و کاکلش را به خون ابا عبدالله(ع) می‌مالد. امام زمان(عج) می فرماید: ای جد بزرگوار فراموش نمی کنم اون ساعتی که اسب بی‌صاحب هم همه کنان گریه کنان فریاد کنان راه خیمه را در پیش گرفت. هشتاد و چند زن و بچه پر ابتلا و غربت زده در خیمه ها منتظرند آقا(ع) برگردد. جمال آقا شان را ببینند. یک وقت ببینند صدای شیحه ذوالجناح می‌ید بی بی سکینه صدا بزند عمه جان شاید بابام آمده است شاید برایمان آب آورده است.

 امام زمان(عج) می‌فرماید: وقتی با اسب بی صاحب مواجه شدند که یال و کاکلش خونین است. زینش واژگون است «لداعیات وعلی الوجوه لاطمات» آقا(عج) می فرماید: آن چنان ناله و فریاد می‌زدند به سرو صورت می‌زدند دور ذوالجناح را گرفتند هر کدام درد و دلی دارند اما بی بی سکینه(س) آمد صدا زد ای اسب بابا می‌دانم به این حال که آمدی یعنی بابام را شهید کردند ولی بگو ببینم به پدرم آب دادند یا با لب تشنه پدرم را کشتند .