304 ـ پسرم 8 ساله است و بیش از حد خیالبافى مى‏كند. علت چیست و براى پیشگیرى از این خیالبافى‏هاى افراطى چه باید كرد؟

خیالبافى‏هاى افراطى كودكان علل متفاوتى دارد:

1. فشارهاى روحى: فشارهاى روحى ناشى از اختلافات والدین یا تولد فرزند دوم و... جهان حقیقى را براى او تیره و تار مى‏كند و وى را به خیالبافى مى‏كشاند تا از دنیاى واقعى بگریزد؛

2. برآورده نشدن نیازها: برآورده نشدن نیازهاى جسمى او (غذا، لباس، اسباب‏بازى) و روحى‏اش (محبت و توجه)، او را به خیالبافى مى‏كشاند تا در خیال به آن‏ها برسد؛

3. محرومیت: محرومیت كودك از علاقه‏مندى‏ها (پارك، سینما، شهربازى)، محرومیت از دیدار نزدیكان و همسالان، عامل مهمى براى خیالبافى‏هاى افراطى است. در حد توان به علایق او توجه كنید؛

4. تنهایى: در صورتى كه برادر یا خواهرى ندارد، ارتباط او را با همسالان بیشتر كنید؛

5. بیكارى: با برنامه‏هاى متنوع، جلو بیكارى او را بگیرید. دیدن متعادل تلویزیون (حدود 1 ساعت در روز [1])، نقاشى، مطالعه (البته نه داستان‏هاى خیالى)، بازى با همسالان یا با خودتان، بازى‏هایى كه به دست و فكر با هم نیاز دارند (بازى‏هاى رایانه‏اى، بازى با كلمات، كارت بازى و...) او را مشغول ساخته، از خیالبافى باز مى‏دارد.

6. رقابت‏هاى شدید: اوج‏گیرى برترى جویى به سبب رقابت‏هاى شدید در مدرسه یا بین نزدیكان در خیالبافى او مؤثر است.


[1] ـ دیدن زیادى تلویزیون، عامل تشدید خیالبافى است.