303 ـ دختر 4 ساله‏اى دارم كه بسیار خیالبافى مى‏كند. آیا این خیال‏پردازى‏ها نگران كننده است؟

خیال‏پردازى در كودكان تا 4 سالگى كاملا طبیعى و جزئى از روند رشد آنان است و ویژگى جاندار پندارى آنان، آن را تشدید مى‏كند. این ویژگى باعث مى‏شود كه به اشیا جان بدهند و با آنان صحبت كنند.

كودك شما در ذهن خود چیزهایى را مجسم مى‏كند كه اصلا وجود خارجى ندارند. قدرت تخیل در این سن آن قدر زیاد است كه مى‏تواند خود را به جاى دیگران بگذارد و این كه در بازى‏ها، خود را قهرمان مى‏داند و درباره والدین خود اغراق مى‏كند و دوستان خیالى دارد، به همین ویژگى بر مى‏گردد؛ به همین دلیل، توصیه مى‏كنم فرزند خود را به سبب خیالبافى‏هایش تمسخر نكنید و از موجودات خیالى مانند غول و دیو و هیولا نترسانید. این ترس‏ها تشدید كننده خیالبافى است.

خیالپردازى در این سن نگران كننده نیست؛ بنابراین، لزومى ندارد او را از این كار باز دارید و مطمئن باشید كه ضررى برایش ندارد و به تعادل روحى او لطمه‏اى نمى‏زند.

او را هرگز به دروغگویى متهم نكنید؛ چون خیالبافى كودك (عروسكم مى‏گه، خرسم گفت، با گنجشكاى روى شاخه درخت حرف زدم و...) در این سن، دروغگویى مصطلح بین بزرگسالان نیست. وقتى به شما مى‏گوید: با اسب پرنده‏ام در آسمان پرواز كردم، بگویید: دوست دارى یك اسب پرنده داشته باشى، مگه نه؟

خوب است او را در قالب داستان و در زمینه كارتون‏ها و فیلم‏ها با دنیاى واقعى آشناتر سازید تا بین دنیاى خیالى و واقعى فرق بگذارد و بداند كه وقتى در یك كارتون تلویزیونى، موش یا گربه زیر ماشین مى‏رود و پس از تبدیل شدن به یك ورق كاغذ، با یك تكان دادن به خود، به حال اول باز مى‏گردد، واقعى نیست.