293 ـ پسر 9 سالهام به شدت به پول علاقه دارد
293 ـ پسر 9 سالهام به شدت به پول علاقه دارد و پولهایش را براى خود و به ویژه دیگران خرج نمىكند. مىترسم روحیه خساست در او ایجاد شود. آیا راهى براى تعدیل او هست؟
علاقه كودكان به پول تا حدى طبیعى است؛ اما اگر از حد طبیعى خارج و غیر عادى شود، باید جلو آن را گرفت. پولپرستى ویژگى خوبى نیست.
علل چنین روحیهاى مسائل ذیل است:
1. الگوهاى نامطلوب: اگر بین نزدیكان یا دوستان و همسالان، الگویى دارد كه داراى چنین مشكلى است، باید نقش الگویى او را با كمرنگ كردن ارتباط فرزند با وى كاهش دهید (ر.ک: پرسش 166).
2. پیامهاى دنیاطلبى والدین: ناله فراوان والدین از سختى زندگى، آرزوهاى بلند، نگاههاى حسرتآمیز آنان به داشتههاى دیگران، تعریف از دارایىهاى مردم، گشودن دست نیاز به سوى دیگران و... این پیام را به فرزند مىدهد كه پول، حلال همه مشكلات است و او را به تدریج به سوى پولپرستى مىكشاند.
3. سختگیرى در دادن پول توجیبى: سختگیرى در دادن پول توجیبى او را حریصتر مىكند؛ پس در این مسأله بر او سخت نگیرید (ر.ک: پرسش 292). پول توجیبى كودك نباید پاداشى براى رفتار خوب او یا حقالزحمهاى براى كارهاى روزانهاش باشد.
از پول توجیبى براى واداشتن كودك به اطاعت استفاده نكنید و در صورت استفاده از روش محرومیت، او را از پول توجیبى محروم نكنید.
4. تشویقهاى صرفا مادى والدین: اگر براى رشد او از تشویقهاى صرفا مادى (به ویژه پول) استفاده مىكنید، آن را كاهش دهید. استفاده از انواع دیگر تشویق (ر.ک: پرسش 137)، این روحیه او را تعدیل مىكند.
5. توجه و بازخورد دیگران: گاهى این روحیه از طرف والدین و دیگران، با توجه كردن زیادى به این رفتار كودك و تحسینهاى كلامى افزایش مىیابد.
چـنـد توصیـه
1. او را تشویق كنید تا قسمتى از پول توجیبىاش را براى خودش و قسمتى را براى دوست صمیمىاش خرج كند. خرج پول توجیبى براى خودش، خساست را از بین مىبرد و خرج براى دوستش، روحیه سخاوت را در او تقویت مىكند.
2. صدقههاى خود را از طریق او به مستمندان برسانید.
3. خوب است مقدارى پول براى مخارج ابتدایى منزل (خرید نان، ماست، سبزى و...) را در اختیارش قرار دهید تا با آنها خرید كند. با توجه به این كه پولهاى خودش نیست، راحتتر خرج مىكند.
4. با بیان نرم و برخوردى مناسب، درباره آثار و بركات صدقه دادن یا امور عامالمنفعه و هدیه دادن و كمكهاى مالى به دیگران برایش توضیح دهید و براى این امر، از روایات دینى استفاده كنید.
رسول گرامى اسلام 6 مىفرماید:
و الله فى عون العبد ما كان العبد فى عون اخیه. [1]و خداوند یارى دهنده بنده است تا زمانى كه بنده، یارى رسان برادر خود باشد.
امام صادق 7 فرمود: مؤمنى كه از دارایىاش به مؤمن دیگر ندهد در حالى كه نیازمند است، خداوند طعم بهشت را به او نمىچشاند. [2]
[1] ـ كلینى، كافى، ج 2، ص 200.
[2] ـ شیخ صدوق، ثواب الاعمال، ص 240 .