246 ـ از كجا بفهمم كه فرزندم داراى اعتماد
246 ـ از كجا بفهمم كه فرزندم داراى اعتماد به نفس است؟ آیا خودباورى، نشانههایى دارد؟
خودباورى، نشانههایى دارد كه مهمترین آنها چنین است:
1. حس استقلال: در امور شخصى خود (تحصیل، عبادت و...) مستقل عمل مىكند و به والدین و دیگران وابسته نیست.
2. مسؤولیتپذیرى: دوست دارد مسؤولیت بپذیرد و از زیر بار مسؤولیتهاى مناسب سن خود، شانه خالى نمىكند.
3. انتخابگرى: در امورى چون استفاده از پول توجیبى، خرید كفش و لباس و لوازم التحریر و... به انتخاب دست مىزند.
4. خلاقیت: اهل ابتكار و خلاقیت است و از دست زدن به آزمایش و آفرینش نمىترسد و براى انجام تجربههاى جدید مىكوشد.
5. كامیابى تحصیلى: براساس پژوهشها، بین اعتماد به نفس و توانایى یادگیرى و در نتیجه كامیابى تحصیلى، رابطهاى دو سویه برقرار است.
6. مثبتاندیشى و خوشبینى: فرزند داراى اعتماد به نفس، بیشتر نقاط مثبت خود را مىبیند و خوشبین است.
7. روابط عمومى قوى: او در دوستیابى و حفظ رابطه دوستانه توانمند است و با رفتار خوب، به دیگران احترام مىگذارد.
8. بروز هیجانها و احساسات: دامنه گستردهاى از هیجانها و احساسات (خندیدن، گریستن، ابراز محبت و...) را بروز مىدهد.
9. كمك به دیگران: آن قدر به توانمندىهاى خود اطمینان دارد كه به راحتى به دیگران كمك مىكند.
10. تصدیق توانمندىهاى خود: به شایستگىهاى خود اعتماد دارد و توانمندىهاى خود را تصدیق مىكند به این معنا كه وقتى از پیشرفتهایش تعریف و تمجید مىكنند، آن را با خشنودى مىپذیرد و رد نمىكند و حتى گاهى به جهت آن توانمندىها، از خود تعریف مىكند. [1]
11. اثرگذارى: او روابط میان فردى خوبى دارد و مىتواند بر دوستان و همسالان و اعضاى خانواده و حتى معلمان خود اثر بگذارد و در آنها نفوذ كند.
12. خطرجویى (ریسكپذیرى): او از ریسك نمىترسد و میزان خطر جویىاش بالا است. وقتى فعالیتى جدید توجهش را جلب مىكند، با اطمینان به آن مشغول مىشود.
13. تحمل ناكامىها: هنگام رو به رو شدن با شكستها (بدون تسلیم شدن) بردبارى مىكند و مىتواند از آنچه باعث ناكامىاش شده، سخن بگوید.
14. انتقادپذیرى:او مىتواند بدون خشم و حالت تدافعى، انتقاد دیگران را بپذیرد.
[1] ـ والدین باید مراقب باشند كه این ویژگى، به صفت ناپسند عجب (خودپسندى) تبدیل نشود. خوب است به فرزند خود بیاموزید كه وققتى او را مىستایند، بگوید: خداوندا! مرا به آنچه مىگویند، مؤاخذه مكن و از آنچه گمان مىكنند، برتر قرارم ده؛ اللهم لا تؤاخذنى بما یقولون و اجعلنى افضل مما یظنون (نهجالبلاغه، خطبه 193).