223 ـ با توجه به عدم درك نوزاد، آموزش
223 ـ با توجه به عدم درك نوزاد، آموزش در دوران نوزادى چگونه صورت مىگیرد؟
آموزش در دوران نوزاى به صورت غیر مستقیم و با القا بر ضمیر ناخودآگاه (ذهن ناهوشیار) فرزند صورت مىگیرد كه در آینده، با انتقال از ضمیر ناخودآگاه (ذهن ناهوشیار) به ضمیر خودآگاه (ذهن هوشیار)، خود را نشان مىدهد.
گفتن اذان در گوش راست و اقامه در گوش چپ نوزاد پس از تولد كه از مستحبات اسلامى است، در حقیقت، آموزش توحید، نبوت و امامت به همین شكل است.
انتقال آموزهها از ضمیر ناخودآگاه به ضمیر خودآگاه در بزرگسالى، در موارد متعددى مشاهده شده است: دخترى 17 ساله كه سورههاى متعددى از قرآن كریم را از حفظ مىخواند؛ در حالى كه آنها را حفظ نكرده (مادرش در دوران نوزادى، این سورههاى مباركه را فراوان تلاوت مىكرده است).
پسر نوجوانى كه دعاهایى چون ندبه و كمیل را از حفظ مىخواند؛ در حالى كه وقتى را براى حفظ آنها صرف نكرده (پدرش او را در دوران نوزداى به محافل دعا مىبرده است).
مرحوم سید رضى (در سنین جوانى) هنگام حضور در درس فقه استاد، احساس مىكرد مطالب را پیشتر شنیده است (پدرش كنار گهواره او به شاگردان خود، همان مطالب فقهى را مىآموخته است).
مرد فنلاندى كه از 4 سالگى به آمریكا رفت و زبان مادرى خود را كاملا رها كرد، هنگام مرگ در 78 سالگى به زبان فنلاندى هذیان مىگفت.
با توجه به اهمیت مطلب، به والدین عزیز توصیه مىشود كه از همان اوایل تولد فرزند، با او با واژگان زیبا سخن بگویند؛ از كاربرد الفاظ زشت بپرهیزند؛ برایش قرآن و اشعار زیبا بخوانند؛ در مكانهایى كه دیگران سخن ناشایست مىگویند، حضور نیابند، و در گفت و گو با هم از واژگان ناپسند استفاده نكنند.