چرا امیرالمؤمنین از خواندن هزار رکعت نماز خسته نمی شدند؟

آية الله سيّد احمد فهري زنجاني رضوان الله علیه فرمودند:

سيد علي اكبر اَعمی [که طلبه باتقوایی بود و در مدرسه رضویه قم حجره داشت] مي‌گفت: مدت ده روز براي من حالي دست داد كه هر مشكلي داشتم حل مي‌شد. شبهه اي در حال نماز برايم پيش آمد و آن اين بود كه چگونه ممكن است افرادي مانند اُويس قَرَن و... يك شب تا صبح سجده كنند.

با اين ذهنيت به ركوع رفتم و گفتم: «سُبحانَ رَبِّيَ العظيمِ وبِحَمدِهِ». خيلي لذت بردم. دوباره گفتم. لذتم بيشتر شد. همچنان هر چه بيشتر اين ذكر را مي‌گفتم بيشتر لذت مي‌بردم.... بدين سان شبهه من برطرف شد كه اهل معرفت كه از انس با خدا خسته نمي شوند به دليل لذّتي است كه از نظر معنوي احساس مي‌نمايند.

[ خاطرات آموزنده ؛ محمدی ری شهری ، صفحه ۳۳۲]