تمیز تر!

آن زمان در نجف آبهای زیرزمینی هم شور بود و هم کثیف. آب تمیز و قابل شرب، جداگانه از کوفه به نجف می‌آمد.

روزی کنار حوض وسط مدرسه برای حضور نشسته بودم که آقای قاضی را دیدم ظرف آبی در دست داشت و می‌خواست با آن وضو بگیرد.

با خودم فکر کردم: «چرا مثل بقیه از همین آب معمولی وضو نمی گیرد»

رو کرد به من و گفت: «در حجره آب آشامیدنی داری؟»

گفتم: «بله دارم»

پرسید: «پس چرا از آن برای وضو استفاده نمی کنی؟!»

من هم فرصت را غنیمت دانستم: «خوب آب حوض که تمیز است! همه از همین آب وضو می گیرند»

لبخندی زد: «بله، ولی آن آب تمیز تر است!» [یعنی بهترین ها را برای ملاقات با خدا انتخاب کن آب تمیز تر لباس پاکیزه تر و...]

(استاد؛ صد روایت از زندگی آیت الله سید علی قاضی رضوان الله علیه ، صفحه ۸۰)