مطالب نمازی کتاب فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام جلد ۲

باد: از اسباب وجوب نماز آیات به قول مشهور، وزیدن باد های ترسناک است.

باد معده: آغاز کردن نماز با حبس باد معده و نیز خارج کردن باد معده در مسجد مکروه است.

معتکف برای امر ضروری - مانند خارج کردن باد معده - می تواند از مسجد خارج شود.

بادیه نشین بادیه نشین [= أعرابی] : بیابان نشین.

به کسانی که مکان ثابتی برای اقامت ندارند بلکه به صورت سیار در صحراها و مراتع زیر چادر زندگی میکنند،

بدوی» یا بادیه نشین گفته می شود، در مقابل «حضری» که اعم از شهر نشین و روستا نشین است.

در کراهت یا حرمت پیش نماز شدن بدوی برای حضری اختلاف است. قول نخست، مشهور میان متأخران است.

بر بادیه نشینی که برای تأمین آب و علف دام خویش پیوسته در حال جابه جایی است حکم مسافر جاری نمی شود؛ بلکه نمازش تمام و روزه اش صحیح است مگر آنکه برای منظوری دیگر همچون زیارت، تجارت و حج سفر کند که با تحقق عنوان سفر شرعی، حکم مسافر را پیدا می کند.

باران: قطره های آب، در حال فرو چکیدن از ابر.

وضو و غسل ترتیبی، با باران صحيح است.

برای همسایه مسجد مکروه است نماز را در غير مسجد بخواند مگر در حال بارش باران شدید. خواندن نماز استسقاء (نماز باران) جهت آمدن باران، مشروع است.

دعا کردن هنگام بارش باران مستحب است.

بازار: مکان داد و ستد کالا.

نماز خواندن در مسجد بازار همچون دیگر مساجد مستحب است؛ لیکن فضيلت آن نسبت به مساجد دیگر، مانند مسجد جامع و مسجد محل کمتر می باشد.

بازو: حد فاصل بین شانه و آرنج.

در وضو علاوه بر شستن آرنج، شستن مقداری از بازو، جهت علم به شسته شدن آرنج، واجب است.

مستحب است مرد هنگام سجده بازوان خود را به پهلوی خویش نچسباند.

باطن: درون چیزی.

در تیم لازم است تمامی کف (باطن) دست به چیزی که تیمم بر آن صحیح است زده شود و نیز با همان، صورت و پشت دست مسح گردد ( تيمم).

در وضو و غسل، شستن ظاهر اعضا کفایت می کند و شستن باطن آنها، مانند داخل دهان، بینی و گوش لازم نیست؛ هرچند شستن قسمتی از آنها برای حصول علم به شستن مقدار واجب از صورت، لازم است.

مستحب است در شستن دست برای وضو در مرحله نخست، مرد از ظاهر ذراع و زن از باطن آن آغاز نمایند و در شستن دوم به عکس عمل کنند. در وضو همچون تیمم در صورت امکان، مسح باید با کف (باطن) دست صورت گیرد. برخی، مسح با کف (باطن) را مستحب دانسته اند.

تجدید وضو در صورت مس باطن عورت بر مرد و زن مستحب است.

در سجده شرط است کف دستها روی زمین قرار گیرد. در حال قنوت مستحب است نمازگزار به باطن دست خود نگاه کند.