رسول اللَّه صلى الله عليه و آله
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ يُدعى بِالعَبدِ فَأَوَّلُ شَيءٍ يُسأَلُ عَنهُ الصَّلاةُ، فَإِن جاءَ بِها تامَّةً وإلّا زُخَ بِهِ فِي النّارِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: روز قيامت كه فرا برسد، بنده را مى خوانند و نخستين چيزى كه از او مى خواهند، نماز است. اگر آن را درست بياورد، [نجات يافته است] و گر نه در آتش انداخته مى شود.
بحار الانوار؛ ج 82 ؛ ص 202
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إنَّ عَمودَ الدّينِ الصَّلاةُ، وهِيَ أوَّلُ ما يُنظَرُ فيهِ مِن عَمَلِ ابنِ آدَمَ، فَإِن صَحَّت نُظِرَ في عَمَلِهِ، وإن لَم تَصِحَّ لَم يُنظَر في بَقِيَّةِ عَمَلِهِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نماز، ستون دين و نخستين عمل انسان است كه در آن مى نگرند. پس اگر صحيح بود، اعمالش را مى بينند و اگر صحيح نبود، بقيّه كارهايش ديده نمى شوند.
بحار الانوار؛ ج 82 ؛ ص 227
الإمام عليّ عليه السلام: إنَّ آخِرَ ما قالَ النَّبِيُّ: «الصَّلاةَ، الصَّلاةَ». إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله كانَ واضِعاً رَأسَهُ في حِجري، فَلَم يَزَل يَقولُ: «الصَّلاةَ، الصَّلاةَ»، حَتّى قُبِضَ.
امام على عليه السلام: آخرين حرفى كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود، اين بود: «نماز! نماز!». پيامبر صلى الله عليه و آله سرش را بر دامانم نهاده بود و پيوسته مى فرمود: «نماز! نماز!»، تا آن كه قبض روح شد.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 101
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: الصَّلاةُ ميزانٌ، مَن وَفّى استَوفى.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نماز، ترازوست. هر كس تمام بياورد، تمام مى برد.
بحار الانوار؛ ج 82 ؛ ص 235
الإمام عليّ عليه السلام- في رِسالَتِهِ إلى مُحَمَّدِ بن أبي بَكرٍ-: صَلِّ الصَّلاةَ لِوَقتِها المُؤَقَّتِ لَها، ولا تُعَجِّل وَقتَها لِفَراغٍ، ولا تُؤَخِّرها عَن وَقتِها لِاشتِغالٍ، و اعلَم أنَّ كُلَّ شَيءٍ مِن عَمَلِكَ تَبَعٌ لِصَلاتِكَ.
امام على عليه السلام- در نامه ايشان به محمّد بن ابى بكر-: نماز را در وقت مقرّرش بخوان و به دليل بيكار بودن، آن را جلو نينداز، و به دليل اشتغال به كارى، آن را به تأخير نيفكن و بدان كه همه كارهايت تابع نماز توست.
بحار الانوار؛ ج 33 ؛ ص 582
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: الصَّلاةُ عَمودُ الدّينِ، وفيها عَشرُ خِصالٍ: زَينُ الوَجهِ، ونورُ القَلبِ، وراحَةُ البَدَنِ، وانسُ القُبورِ، ومُنزِلُ الرَّحمَةِ، ومِصباحُ السَّماء، وثِقلُ الميزانِ، ومَرضاةُ الرَّبِّ، وثَمَنُ الجَنَّةِ، وحِجابٌ مِنَ النّارِ، ومَن أقامَها فَقَد أقامَ الدّينَ، ومَن تَرَكَها فَقَد هَدَمَ الدّينَ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نماز، ستون دين است و ده ويژگى دارد: زينت چهره است و نور دل و آسايش تن و مونس در قبر و فرود آورنده رحمت و چراغ آسمان و سنگينى ميزان و خشنودى پروردگار و بهاى بهشت و مانعى در برابر آتش. هر كس آن را بر پا كند، دين را بر پا داشته و هر كس آن را رها كند، دين را نابود كرده است.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 110