فصل سوم : بر پا داشتن نماز

الإمام الصادق عليه السلام: امتَحِنوا شيعَتَنا عند ثلاثِ: عِندَ مَواقيتِ الصَّلاةِ كَيفَ مُحافَظَتُهُم عَلَيها؟ وعِندَ أسرارِهِم كَيفَ حِفظُهُم لَها عِندَ عَدُوِّنا؟ وإلى‏ أموالِهِم كَيفَ مُواساتُهُم لِإِخوانِهِم فيها؟

امام صادق عليه السلام: پيروان ما را در وقت ‏هاى نماز بيازماييد كه مواظبت بر نمازشان‏ چگونه است؟ و هنگام رازدارى ‏شان كه چگونه راز ما را نزد دشمنانمان نگاه مى ‏دارند؟ و چگونه برادرانشان را در اموالشان سهيم مى‏ كنند؟

بحار الانوار؛ ج 69 ؛ ص 149

الإمام الصادق عليه السلام: يُعرَفُ مَن يَصِفُ الحَقَّ بِثَلاثِ خِصالٍ: يُنظَرُ إلى‏ أصحابِهِ مَن هُم؟

وإلى‏ صَلاتِهِ كَيفَ هِيَ؟ وفي أيِّ وَقتٍ يُصلّيها؟

امام صادق عليه السلام: آن كه حق را وصف مى‏ كند [و خود را پيرو آن مى ‏داند ]، با سه ويژگى شناخته مى ‏شود: به يارانش نگريسته مى ‏شود كه كيان‏ اند؟ و به نمازش كه چگونه است و كِى آن را مى ‏خواند؟

بحار الانوار؛ ج 67 ؛ ص 302

الإمام الصادق عليه السلام: اختَبِروا إخوانَكُم بِخَصلَتَينِ، فَإِن كانَتا فيهِم وإلّا فَاعزُب‏ ثُمَّ اعزُب ثُمَّ اعزُب: مُحافَظَةٍ عَلَى الصَّلَواتِ في مَواقيتِها، وَالبِرِّ بِالإِخوانِ فِي العُسرِ وَاليُسرِ.

امام صادق عليه السلام: برادرانتان را با دو ويژگى بيازماييد. اگر هر دو ويژگى در آنها بود، [چه بهتر] و گر نه دورى گزين [- يد]، دورى گزين [- يد]، دورى گزين [- يد]: مواظبت بر نمازها در وقت آن و نيكى به برادران در سختى و آسانى.

الکافی ؛ ج 2 ؛ ص 672