سنن الدّارِميّ عن أبي عثمان
سنن الدّارِميّ عن أبي عثمان: كُنتُ مَعَ سَلمانَ تَحتَ شَجَرَةٍ، فَأَخَذَ مِنها غُصنًا يابِسًا فَهَزَّهُ حَتّى تَحاتَ وَرَقُهُ، قالَ: أما تَسأَلُني لِمَ أفعَلُ هذا؟ قُلتُ لَهُ: لِمَ فَعَلتَهُ؟ قالَ:
هكَذا فَعَلَ بي رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله ثُمَّ قالَ: إنَّ المُسلِمَ إذا تَوَضَّأَ فَأَحسَنَ الوُضوءَ وصَلَّى الخَمسَ تَحاتَّت ذُنوبُهُ كما تَحاتَّ هذَا الوَرَقُ، ثُمَّ قالَ: «وَ أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ ... ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ».
سنن الدارمى- به نقل از ابو عثمان-: با سلمان زير درختى بوديم كه شاخه خشكى را از آن گرفت و تكان داد، تا اين كه برگ هايش ريخت و گفت: آيا نمى پرسى: چرا اين گونه مى كنم؟
گفتم: چرا اين گونه كردى؟
گفت: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله برايم اين گونه كرد و سپس فرمود: «همانا مسلمان، هر گاه وضويى نيكو گرفت و نمازهاى پنجگانه را خواند، گناهانش مى ريزد، همان گونه كه اين برگ ها ريخت». سپس فرمود: «و در دو طرف روز و نخستين ساعات شب، نماز بر پا دار. همانا خوبى ها، بدى ها را از ميان مى برند. اين، پندى براى پند گيرندگان است».
بحار الانوار؛ ج 2 ؛ ص 319
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إنَّ المُسلِمَ لَيُصَلّي وخَطاياهُ مَوضوعَةٌ عَلى رَأسِهِ، فَكُلَّما سَجَدَ تَحاتَّت عَنهُ، فَيَفرُغُ حينَ يَفرُغُ مِن صَلاتِهِ وقَد تَحاتَّت خَطاياهُ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: همانا مسلمان نماز مى گزارد، در حالى كه خطاهايش بر سرش نهاده شده اند. پس هر گاه سجده مى كند، فرو مى ريزند و او از نماز فارغ مى شود، در حالى كه خطاهايش ريخته است.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 240
مستدرك الوسائل: رَأى (رسولُ اللَّه) صلى الله عليه و آله رَجُلًا يَقولُ: اللَّهُمَّ اغفِر لي ولا أراكَ تَفعَلُ، فَقالَ صلى الله عليه و آله لَهُ: لِمَ تَسوءُ ظَنَّكَ؟! قالَ: لِأَنّي أذنَبتُ فِيالجاهِليَّةِ والإِسلام. فَقالَ صلى الله عليه و آله: أمّا ما أذنَبتَ فِي الجاهِليَّةِ فَقَد مَحاهُ الإِيمانُ، وما فَعَلتَ فِي الإِسلامِ؛ الصَّلاةُ إلَى الصَّلاةِ كَفّارَةٌ لِما بَينَهُما.
مستدرك الوسائل: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مردى را ديد كه مى گويد: «خدايا! مرا بيامرز و نمى بينم كه چنين كنى!».
پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «چرا بدگمانى؟»
گفت: چون، من هم در دوران جاهليت و هم در اسلام، گناه كرده ام.
فرمود: «اما گناهانى كه در جاهليت كرده اى، ايمان، آنها را زدود و آنچه در اسلام انجام داده اى، نماز تا نماز، كفّاره ميان آن دو است».
مستدرک الوسائل؛ ج 3؛ ص 16