رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: لا يَقبَلُ اللَّهُ صَلاةَ رَجُلٍ لا يُؤَدِّي الزَّكاةَ حَتّى‏ يَجمَعَهُما، فَإِنَّ اللَّهَ تَعالى‏ قَد جَمَعَهُما، فَلا تُفَرِّقوا بَينَهُما.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند عز و جل، نماز كسى را كه زكات نپردازد، نمى ‏پذيرد تا آن گاه كه ميان هر دو جمع كند؛ چرا كه خداوند متعال، ميان آن دو، جمع كرده است. (در قرآن بارها آمده: «أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ» )، پس ميان آن دو، جدايى نَيندازيد.

شناخت نامه نماز ؛ ج 2؛ حدیث 882

الإمام الصادق عليه السلام: مَن شَرِبَ مُسكِراً لَم تُقبَل مِنهُ صَلاتُهُ أربَعينَ يَوماً؛ فَإِن ماتَ فِي الأَربَعينَ ماتَ ميتَةً جاهِلِيَّةً، وإن تابَ تابَ اللَّهُ عَلَيهِ.

امام صادق عليه السلام: هر كس مست كننده ‏اى بنوشد، نمازش تا چهل روز قبول نمى ‏شود و اگر در اين چهل روز بميرد، به مرگ جاهلى مرده است؛ ولى اگر (قبل از چهل روز) به سوى خدا باز گردد، خدا نيز به سوى او باز مى ‏گردد. (در روایات یک صحت داریم و یک قبولی، اگر کسی شراب بخورد و پس از مستی نماز بخواند نمازش قبول است و دیگر نیازی به خواندن آن نیست و ترک کننده نماز محسوب نمی شود ولی اگر توبه نکند نباید منتظر پذیرش آن در درگاه الهی باشد)

وسائل الشیعه ؛ ج 17 ؛ ص 257

رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: مَنِ اغتابَ مُسلِماً أو مُسلِمَةً لَم يَقبَلِ اللَّهُ تَعالى‏ صَلاتَهُ ولا صِيامَهُ أربَعينَ يَوماً و لَيلَةً، إلّا أن يَغفِرَ لَهُ صاحِبُهُ.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداى متعال، نماز و روزه غيبت كننده از مرد يا زن مسلمان را تا چهل شبانه ‏روز نمى ‏پذيرد، مگر اين كه غيبت شونده از او در گذرد.

بحار الانوار؛ ج 75 ؛ ص 258