پيوند نماز با سياست
پيوند نماز با سياست
بر اساس روايات، اگر نماز با بهترين شرايط اقامه شود ولي همراه با ولايت رهبران معصوم نباشد، قبول نيست.
در مراسم حج مشاهده مي شود كه بهترين نمازها در مكه و در مسجدالحرام اقامه ميشود ولي اثري كه بايد داشته باشد ندارد. جمعيت ميليوني در كنار كعبه و مقابل قبله واقعي، وضو با بهترين آب يعني آب زمزم، ايستادن در بهترين مكان (مسجدالحرام)، و اقامه نماز به امامت فردي كه حافظ و قاري قرآن است اما اين نماز در اين نيم قرن اخير نه مانع فحشا شده است و نه مانع منكر، مسلمانان زيادي در فلسطين كشته شدند و فحشا توسعه پيدا كرد ولي اين نماز ميليوني اثري كه بايد داشته باشد نداشت.
آيا نعوذ بالله وعده خداوند درباره اثر نماز كه «إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهي عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَر» است، دروغ ميباشد؟يا نمازي كه اكنون در كنار كعبه خوانده ميشود، آن نماز قرآني نيست زيرا علاوه بر جمعيت و قبله و طهارت و قرائت، از روح نماز خالي است و بر اساس روايات روح نماز، ولايت رهبران معصوم يعني اميرالمومنين و ائمه اطهار «علیهم السلام» است.
(پیوند های نماز ؛ حجت الاسلام قرائتی ؛ ص ۸۴)
انواع سست نماز ها و بی نماز ها
انسان هایی که نماز را اقامه نمیکنند، به چند دسته تقسیم می شوند :
الف: عدّهاي ايمان ندارند ونماز نميخوانند: «فَلا صَدَّقَ وَ لا صَلَّي»
ب: عدّهاي مانع نماز ديگران ميشوند: «أَرَءَيتَ الَّذِي يَنهَيعَبْدًا إِذَا صَلي»
ج: عدّهاي نماز را مسخره ميكنند: «وَ إِذا نادَيتُمْ إِلَي الصَّلاةِ اتَّخَذُوها هُزُواً وَ لَعِبا»
د: عدّهاي بينشاط نماز ميخوانند: «وَ إِذا قامُوا إِلَي الصَّلاةِ قامُوا كُسالي»
هـ : عدّهاي گاهي ميخوانند و گاهي نميخوانند: «الَّذينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُون»
و: عدّهاي به خاطر رسيدن به دنيا، از نماز كم ميگذارند: «وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيها وَ تَرَكُوكَ قائِما»
(پیوند های نماز ؛ حجت الاسلام قرائتی ؛ ص ۸۹)
دو دعای حضرت ابراهیم برای فرزندانش
حضرت ابراهيم «علیه السلام» در دو مورد براي نسلش دعا كرد: يكي براي مقيم نماز شدن كه اينچنين دعا كرد: «رَبِّ اجْعَلْني مُقيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيتي» و يكي هم براي امام و رهبر شدن هنگامي كه خدا او را به رهبري رساند و به او فرمود: «إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً» او از خدا خواست كه ذريه او هم رهبر شوند: «قالَ وَ مِنْ ذُرِّيتي» كه خداوند به او فرمود امامت يك عهد الهي است كه به ظالمين نميرسد: «قالَ لا ينالُ عَهْدِي الظَّالِمين».
بنابراين از حلقوم مبارك حضرت ابراهيم دو بار كلمه «وَ مِنْ ذُرِّيتي» صادر شد: يكي براي اقامه نماز و ديگري هم براي رهبري.
(پیوند های نماز ؛ حجت الاسلام قرائتی ؛ ص ۹۲)
پيوند نماز با مسأله جبر و اختيار
در نماز ميگوييم: «اياك نعبد» يعني ما با اراده و اختيار خود تو را بندگي ميكنيم و سپس ميگوييم «و اياك نستعين» يعني همه چيز به ما تفويض نشده و ما همچنان به خداوند نياز داريم. مثل كساني كه آموزش رانندگي ميبينند كه شاگرد در گاز دادن و ترمز گرفتن اختيار دارد، ولي يك پدال گاز و ترمز هم زير پاي معلم است. انسان نيز اينگونه است كه هم اختيار دارد و هم پشت سرش قدرت ديگري نيز هست.
(پیوند های نماز ؛ حجت الاسلام قرائتی ؛ ص ۹۵)
پيوند نماز با رعايت ادب
انسان حق ندارد نماز را نيمه كاره رها كند، زيرا همانگونه كه رها كردن كلاس درس براي معلم و رها كردن كار براي كارگر اتلاف وقت و انرژي و سرمايه و يك نوع بي اعتنايي است، رها كردن نماز نيز نوعي بي اعتنايي و اهميت ندادن به نماز ميباشد چنانكه اگر با شخص محترمي گفتگو ميكنيم و ناگهان كلام خود را قطع كنيم، به مخاطب خود توهين كرده ايم.
(پیوند های نماز ؛ حجت الاسلام قرائتی ؛ ص ۹۹)
پيوند نماز با تكميل كارها
نماز گزار بايد تمام واجبات نماز را به طور كامل انجام دهد و اگر هر يك از اركان و واجبات نماز را كم كند، نماز او قابل قبول نيست و اين خود يك درس مهم است كه بايد در زندگي از ناقص كاري و اهمال كاري اجتناب نمود.
در حديث ميخوانيم كه خداوند دوست دارد كارها با دقت و استحكام انجام گيرد: «وَ لَكِنَّ اللَّهَ يحِبُّ عَبْداً إِذَا عَمِلَ عَمَلًا أَحْكَمَه».
(پیوند های نماز ؛ حجت الاسلام قرائتی ؛ ص ۹۹)
پيوند نماز با یادآوری معاد
مردم نسبت به رستاخيز و معاد چند دسته هستند:
1- گروهي به قيامت شك دارند: «يا أَيهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ في رَيبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ تُراب»
2- گروهي به قيامت گمان دارند: «يظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِم»
3- گروهي به قيامت يقين دارند: «وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يوقِنُون»
4- گروهي منكر قيامت هستند: «وَ كُنَّا نُكَذِّبُ بِيوْمِ الدِّين»
5 - گروهي ايمان دارند ولي فراموش ميكنند: «نَسُوا يوْمَ الْحِساب»
قرآن براي رفع شك گروه اول استدلال كرده و از مؤمنين و باوردارندگان معاد ستايش كرده است و از منكران، برهان خواسته كه دليل انكار شما چيست و براي گروه پنجم دائماً تذكّراتي داده كه انسان فراموش نكند.
نماز، هم شكزدايي ميكند و هم «غفلت»ها را به «ياد» تبديل ميسازد. در نماز با گفتن «مالك يوم الدّين» در هر شبانه روز حداقل ده بار، انسان مسئله قيامت را به خود تلقين ميكند و تذكّر ميدهد.
همچنين سفارش شده هنگام وضو كه صورت خود را ميشوييم، بگوييم خدايا مرا در قيامت رو سفيد كن: «اللَّهُمَّ بَيضْ وَجْهِي يوْمَ تَسْوَدُّ فِيهِ الْوُجُوهُ وَ لَا تُسَوِّدْ وَجْهِي يوْمَ تَبْيضُّ فِيهِ الْوُجُوهُ».
به هنگام شستن دست راست بگوييم خدايا در قيامت نامه مرا به دست راستم بده: «اللَّهُمَّ أَعْطِنِي كِتَابِي بِيمِينِي وَ الْخُلْدَ بِيسَارِي».
به هنگام مسح پا بگوييم خدايا پاي مرا بر صراط نلغزان: «اللَّهُمَّ ثَبِّتْ قَدَمَي عَلَي الصِّرَاطِ يوْمَ تَزِلُّ فِيهِ الْأَقْدَامُ»
(پیوند های نماز ؛ حجت الاسلام قرائتی ؛ ص ۱۰۵)
چرا در نماز که عبادت خداوند است بر پیامبر سلام می کنیم؟
در نماز با جمله «السَّلَامُ عَلَيكَ أَيهَا النَّبِي وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ» نسبت به شخص پيامبر اسلام اظهار عشق و ادب ميكنيم. همانگونه كه در اذان و اقامه و تشهد به رسالت حضرت گواهي ميدهيم و اين وعده خداوند به پيامبر است كه ميفرمايد: «وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَك» نام تو را بلند مرتبه قرار ميدهيم.
(پیوند های نماز ؛ حجت الاسلام قرائتی ؛ ص ۱۱۷)