فصل دوم: بركتهاى مسجد
فصل دوم: بركتهاى مسجد
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: مَن أدمَنَ الاختِلافَ إلَى المَساجِدِ أصابَ إحدَى الثَّمانِ: أخا مُستَفاداً فِي اللّهِ عَزَّ و جَلَّ، أو عِلما مُستَظرَفاً أو آية محكمة ، أو كَلِمَةً تَدُلُّهُ عَلى هُدىً، أو اخرى تَصرِفُهُ عَنِ الرَّدى، أو رَحمَةً مُنتَظَرَةً، أو تَركَ الذَّنبِ حَياءً، أو خَشيَةً.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كه پيوسته به مساجد، آمد و شد كند، به يكى از هشت چيز دست خواهد يافت: برادرى كه در راه خداى عز و جل از او بهره برَد، يا دانشى لطيف و نغز یا آیه ای محکم، يا سخنى كه او را به هدايتْ رهنمون شود، يا از هلاكت برَهاند، يا رحمتى كه چشم به راهش باشد، يا آن كه گناهى را از روى شرم يا ترس [از خدا] ترك گويد.
من لا يحضره الفقيه: ج 1 ص 237
الإمام عليّ عليه السلام: إنَّ اللّهَ تَبارَكَ و تَعالى إذا أرادَ أن يُصيبَ أهلَ الأَرضِ بِعَذابٍ قالَ: لَو لَا الَّذين يَتَحابّونَ بِجَلالي، و يَعمُرونَ مَساجِدي، و يَستَغفِرونَ بِالأَسحارِ، لَولاهُم لَأَنزَلتُ عَذابي.
امام على عليه السلام: هرگاه خداوند تبارك و تعالى بخواهد كه زمينيان را عذاب كند، مىفرمايد: «اگر نبودند كسانى كه به پاس بزرگى و عظمت من، يكديگر را دوست مىدارند و مسجدهايم را آباد مىكنند و سحرگاهان آمرزش مىطلبند، بى ترديد، عذابم را فرو مىفرستادم.
بحار الأنوار: ج 73 ص 382
الإمام الصادق عليه السلام لِفَضلِ بنِ عَبدِ المَلِكِ: يا فَضلُ إنَّهُ لا يَرجِعُ صاحِبُ المَسجِدِ بِأَقَلَّ مِن إحدى ثَلاثٍ: إمّا دُعاءٍ يَدعو بِهِ يُدخِلُهُ اللّهُ بِهِ الجَنَّةَ، و إمّا دُعاءٍ يَدعو بِهِ لِيَصرِفَ اللّهُ بِهِ عَنهُ بَلاءَ الدُّنيا، و إمّا أخٍ يَستَفيدُهُ فِي اللّهِ عَزَّ و جَلَ
امام صادق عليه السلام به فضل بن عبد الملك: اى فضل! مسجدرو، دستِكم يكى از اين سه چيز نصيبش مىشود: يا دعايى مىكند كه خداوند با آن او را به بهشت مىبرد، يا دعايى كه به سبب آن، خداوند، بلاى دنيا را از او دور مىسازد، و يا برادرى كه در راه خداى عز و جل بهرهاش مىگردد.
بحار الأنوار: ج 78 ص 195
فصل سوم: ساختن مسجد
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: مَن بَنى مَسجِدا و لَو مَفحَصَ قَطاةٍ، بَنَى اللّهُ لَهُ بَيتا فِي الجَنَّةِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس مسجدى بسازد، اگر چه به قدرِ آشيانه مرغ سنگخواره باشد، خداوند براى او خانهاى در بهشت خواهد ساخت.
بحار الأنوار: ج 77 ص 121
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: مَن بَنى للّهِ بَيتا يُعبَدُ اللّهُ فيهِ مِن مالٍ حَلالٍ، بَنَى اللّهُ لَهُ بَيتا فِي الجَنَّةِ مِن دُرٍّ و ياقوتٍ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس براى خدا از دارايى حلال، خانهاى بسازد كه خداوند در آن پرستش شود، خدا برايش در بهشت، خانهاى از مرواريد و ياقوت خواهد ساخت.
فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 25
رسول اللّه صلى الله عليه و آله في بَيانِ ما رَأى في لَيلَةِ المِعراجِ مِمّا كُتِبَ عَلى بَعضِ أبوابِ الجَنَّةِ: مَن أحَبَّ أن يَكونَ قَبرُهُ واسِعا فَسيحا فَليَبنِ المَساجِدَ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در بيان آنچه در شب معراج، بر برخى از درهاى بهشت، نوشته ديد: هر كس دوست دارد كه قبرش وسيع و فراخ باشد، مسجدها را بسازد.
بحار الأنوار: ج 8 ص 144
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: خَمسَةٌ في قُبورِهِم و ثَوابُهُم يَجري إلى ديوانِهِم ... مَن بَنى للّهِ مَسجِدا.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پنج نفر در گور خويش مىآرمند و پاداششان، همچنان به كارنامه آنان سرازير است: .... كسى كه براى خدا مسجدى بسازد.
بحار الأنوار: ج 104 ص 97
السنن الكبرى عن أبي قَتادة: إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله أتى عَلى قَومٍ مِنَ الأَنصارِ و هُم يَبنونَ مَسجِدا لَهُم، فَقالَ: أوسِعوهُ تَملَؤوهُ.
السنن الكبرى به نقل از ابو قتاده: پيامبر خدا، بر گروهى از انصار كه براى خود مسجدى مىساختند وارد شد و فرمود: «وسيع و جادار بنايش كنيد كه [در آينده] آن را پُر خواهيد كرد».
فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 38
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: ضَعُوا المَطاهِرَ عَلى أبوابِ المَساجِدِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: وضوخانهها را كنار درهاى ورودى مسجد، قرار دهيد.
بحار الأنوار: ج 83 ص 383
عيون الأخبار في الحديث القدسي فيما أوحَى اللّهُ إلى شَعيا: يُشَيِّدونَ لِيَ البُيوتَ و يُزَوِّقونَ (مُزَوّقا: مُزَيّنا) لِيَ المَساجِدَ، و أيُّ حاجَةٍ بي إلى تَشييدِ البُيوتِ و لَستُ أسكُنُها؟! و إلى تَزويقِ المَساجِدِ و لَستُ أدخُلُها؟! إنَّما أمَرتُ بِرَفعِها لِأُذكَرَ فيها و اسبَّحَ، و يُنَجِّسونَ أنفُسَهُم و عُقولَهُم و قُلوبَهُم و يُخَرِّبونَها.
فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 51
عيون الأخبار در حديثى قدسى، در آنچه خداوند به شَعيا وحى فرمود: خانهها را برايم برافراشته مىسازند و مسجدها را به خاطر من، آذين مىبندند. مرا چه حاجت به برافراشتن خانههايى كه در آنها سُكنا نمىگزينم، و به آراستن مسجدهايى كه در آنها وارد نمىشوم! به افراشتن آنها فرمان دادهام، تنها براى اين كه در آنها ياد شوم، و تسبيحم كنند، در حالى كه جانها و خردها و دلهايشان را آلوده كرده و ويران مىسازند.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: سَيَكونُ في آخِرِ امَّتي أقوامٌ يُزَخرِفونَ مَساجِدَهُم و يُخَرِّبونَ قُلوبَهُم.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: در آخر امّتم كسانى پديدار مىشوند كه مسجدهايشان را آذين مىبندند و دلهايشان را ويرانه مىسازند.
فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 53
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: إذا رَأَيتُمُ المَصاحِفَ حُلِّيَت، وَ المَساجِدَ زُيِّنَت، وَ المَنارَةَ طُوِّلَت، وَ اتُّخِذَ القُرآنُ مَزاميرَ، وَ المَساجِدُ طُرُقا، المُؤمِنُ في ذلِكَ الزَّمانِ أعَزُّ مِنَ الكِبريتِ الأَحمَرِ، أما إنَّ مَساجِدَهُم مُزَخرَفَةٌ، و أبدانَهُم نَقِيَّةٌ، و قُلوبَهُم أنتَنُ مِنَ الجيفَةِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هرگاه ديديد كه قرآنها، جامهاى زيبا بر تن كردهاند و مساجد، زينت يافتهاند و منارهها، قد برافراشتهاند و قرآن، با ساز و آواز خوانده مىشود و مسجدها، گذرگاه قرار گرفتهاند، مؤمن در آن روزگار، از گوگرد سرخ، كميابتر خواهد بود. آرى. مساجدشان آذينبندى و جسمشان پاكيزه؛ ليكن دلهايشان از مُردار، بدبوتر است.
روضة الواعظين: ص 370
الكافي عن عمرو بن جُمَيع: سَأَلتُ أبا جَعفَرٍ عليه السلام عَنِ الصَّلاةِ فِي المَساجِدِ المُصَوَّرَةِ، فَقالَ: أكرَهُ ذلِكَ، و لكِن لا يَضُرُّكُم ذلِكَ اليَومَ، و لَو قَد قامَ العَدلُ رَأَيتُم كَيفَ يَصنَعُ في ذلِكَ.
الكافى به نقل از عمرو بن جُمَيع: از امام باقر عليه السلام در باره نماز خواندن در مسجدهاى نقّاشى شده پرسيدم. فرمود: «آن را نمىپسندم؛ ليكن امروزه، شما را زيان نمىرساند. اگر عدل بر پا شود، خواهيد ديد در اين باره چه خواهد كرد».
بحار الأنوار: ج 52 ص 374
الإمام عليّ عليه السلام: حَريمُ المَسجِدِ أربَعونَ ذِراعا (فی روایة اُخری: ... ذِراعا مِن كُلِّ ناحِيَةٍ) ، وَ الجِوارُ أربَعونَ دارا مِن أربَعَةِ جَوانِبِها.
امام على عليه السلام: حريم مسجد، چهل گز است و همسايگان، چهل خانه از چهار سو.
بحار الأنوار: ج 84 ص 3
فصل چهارم: بزرگداشت مسجد
علل الشرائع عن أبي بَصيرٍ: سَأَلتُ أبا عَبدِ اللّهِ عليه السلام عَنِ العِلَّةِ في تَعظيمِ المَساجِدِ، فَقالَ: إنَّما امِرَ بِتَعظيمِ المَساجِدِ لِأَنَّها بُيوتُ اللّهِ فِي الأَرضِ.
علل الشرائع به نقل از ابو بصير: از امام صادق عليه السلام در باره علّت بزرگداشت مساجد پرسيدم. فرمود: «تنها از آن رو به بزرگداشتِ مساجد فرمان داده شده كه آنها، خانههاى خدا در زمين هستند».
بحار الأنوار: ج 84 ص 6
الإمام عليّ عليه السلام: مَن وَقَّرَ مَسجِدا، لَقِيَ اللّهَ يَومَ يَلقاهُ ضاحِكا مُستَبشِرا، و أعطاهُ كِتابَهُ بِيَمينِهِ.
امام على عليه السلام: هر كه مسجدى را حرمت نهد، در روز ملاقات با خدا، او را خندان و شادمان ديدار مىكند، در حالى كه كارنامهاش را به دست راست او داده است.
بحار الأنوار: ج 7 ص 304
الإمام الصادق عليه السلام لِيونُسَ بنِ يعقوبَ: مَلعونٌ مَلعونٌ مَن لَم يُوَقِّرِ المَسجِدَ.
امام صادق عليه السلام به يونس بن يعقوب: ملعون است، ملعون كسى كه مسجد را حرمت ننهد!
بحار الأنوار: ج 76 ص 355