فرزندان سه گونه‏اند

1. فرزندانى‏كه همه آثار و حقوق فرزندى را دارند همچون محرميت، لزوم نفقه، ارث و ...

2. فرزندانى كه بخشى از آثار فرزندى را دارند مانند فرزندان رضاعى كه در محرميت همچون فرزند است و نيز ربيبه كه فقط محرم است.

3. فرزندانى كه هيچ كدام از اين آثار را ندارند مانند فرزندخوانده ولو اينكه او را بزرگ كرده باشند و براى او شناسنامه گرفته باشند.

تفاوت‏هاى فرزند نسبى و رضاعى‏

كودكى كه از زنى شير بخورد، با شرايط خاص شير دادن، فرزند آن خانوده به‏حساب مى‏آيد كه به آن فرزند رضاعى مى‏گويند. ولى چند فرق بين فرزند رضاعى و فرزند نسبى وجود دارد:

1. در فرزند رضاعى، توارث نيست. يعنى نه او از خانواده ارث مى‏برد و نه آن خانواده از او ارث مى‏برند، بر خلاف فرزند نسبى.

2. در فرزند رضاعى‏نفقه واجب نيست، يعنى لازم نيست آن خانواده خرجى او را بدهند و يا اگر آن خانواده فقير شوند، بر فرزند رضاعى خرج آنها واجب نيست، ولى در فرزند نسبى، لازم است.[1]

3. فقط كودكى‏كه از خانمى شير خورده، فرزند آن خانواده به حساب مى‏آيد و به آن خانواده محرم مى‏شود و برادر و خواهر او فرزند آن خانواده به حساب نمى‏آيند[2] بر خلاف فرزندان نسبى.

چهار نكته در رابطه با فرزند و والدين‏

1. نفقه پدر در صورتى كه نيازمند و فقير باشد بر پسر واجب است و نفقه فرزند فقير نيز بر پدر واجب است.

2. اگر پدر و مادر به فرزند دستور دهند كه در نماز جماعت شركت كند (به نحوى كه از شركت نكردن فرزندشان در نماز جماعت ناراحت هستند) شركت در نماز جماعت بر فرزند واجب است (چه فرزندى كه در كنار پدر و مادر زندگى مى‏كند و چه فرزندى كه بزرگسال است و جداى از پدر و مادر زندگى مى‏كند).

3. عقوق والدين يعنى به خشم آوردن پدر و مادر حرام است و اين حكم شامل هر فرزندى مى‏شود.

4. سفر فرزند اگر موجب اذيت والدين شود، بايد نماز ظهر و عصر و عشا را كامل (چهار ركعتى) بخواند.[3]

پنج نكته درباره نگهدارى و پرستارى كودك‏

1. حضانت و نگهدارى پسر تا دو سالگى با مادر اوست، هرچند بهتر است تا هفت سالگى در حضانت مادر بماند؛ و بعد از دو سال تا زمان بلوغ با پدر است.

2. حضانت دختر تا هفت سالگى با مادر و بعد از آن با پدر است.

3. مادر كودك مجاز است حضانت او را بپذيرد يا خير.

4. فرزندى كه بالغ شد، حضانتش تمام مى‏شود و پدر و مادر حق حضانت او را ندارند بلكه او مالك نفس خويش است.

5. پس از مرگ پدر و مادر حضانت كودك به ترتيب با جد پدرى، وصى پدر و وصى جدّ اوست.[4]

چهار نكته در زمينه تصرفات و اختيارات مالى كودك‏

1. كودك اگرچه مميز باشد، نمى‏تواند در مال خود تصرف كند و يا عقد و قرارداد در ملكش جارى سازد، مانند بيع، اجاره و ...

2. كودك نمى‏تواند چيزى را نسيه بگيرد يا قرض‏كند يا بر ذمه بگيرد.

3. در مواردى كه براى كودك تصرف ممنوع است، فرق نمى‏كند بين اين كه وليش قبل از تصرف اجازه بدهد يا پس از تصرف.

4. در صورتى، ولى كودك مى‏تواند اموال او را در اختيارش بگذارد كه كودك بالغ شده و به رشد عقلى رسيده باشد.

دو نكته درباره خريد و فروش كودكان‏

1. معامله و داد و ستد كودكان در صورتى كه مستقل عمل كنند باطل است، خواه هر دو طرف معامله كودك باشند يا يكى كودك باشد.

2. اگر از بچه نابالغ چيزى بخرد يا بفروشد بايد جنس يا پولى را كه از او گرفته به صاحب آن بدهد و يا از صاحبش رضايت بطلبد و اگر صاحب آن را نمى‏شناسد بايد چيزى را كه از بچه گرفته از طرف صاحب آن مظالم بدهد.[5]

سه نكته درباره كودكانى كه از دنيا رفته‏اند

1. بچه سقط شده را اگر چهار ماه يا بيشتر دارد، بايد غسل بدهند و كفن كنند و حنوط كنند[6] و اگر چهار ماه ندارد بايد در پارچه‏اى بپيچند و بدون غسل دفن كنند.[7]

2. با مس بچه مرده، حتى بچه سقط شده‏اى كه چهار ماه او تمام شده، غسل مس ميت واجب مى‏شود. و اگر مادر بميرد و بچه به دنيا بيايد، بعد از اين كه بالغ شد، بايد غسل مس ميت نمايد.[8]

3. نماز خواندن بر ميت مسلمان اگرچه بچه باشد واجب است ولى بايد شش سال بچه تمام شده باشد.[9]

عبادات تمرينى‏

يكى از وظايف والدين آماده‏سازى كودكان براى انجام تكاليف شرعى است كه از آنها به عبادات تمرينى ياد مى‏شود در اين زمينه چهار نكته را ذكر مى‏نماييم:

1. تمرين اطفال به وظايف شرعى بر عهده والدين است.[10]

2. بر دختران غير بالغ حجاب واجب نيست، ولى بر پدر و مادر لازم است كه دختران خود را به رعايت حجاب وادار نمايند.[11]

3. شايسته است دخترانى كه به بلوغ نرسيده‏اند به حجاب تشويق شوند تا هنگام بلوغ رعايت حجاب براى آنان دشوار نباشد.[12]

4. مستحب است بچه مميز را به نماز خواندن و عبادت‏هاى ديگر عادت دهند بلكه مستحب است او را به قضاى نمازها هم وادار نمايند.[13]

شرايط عبادات تمرينى‏

1. رعايت توان جسمى كودك.

اولين شرط عبادات تمرينى رعايت توان و طاقت جسمى نوجوان است. امام صادق (ع) فرمود:

إِنَّا نَأْمُرُ صِبْيانَنَا بِالصِّيامِ ... بِمَا أَطَاقُوا[14]

ما به‏ميزان طاقت وتوان فرزندانمان آنها را به روزه داشتن وادار مى‏كنيم.

2. رعايت نشاط و رغبت‏هاى روحى و روانى نوجوان.

به همان ميزان كه رعايت طاقت‏جسمى نوجوان ضرورت دارد رعايت نشاط روحى و فراهم آوردن زمينه‏هاى رغبت و تمايل كودك به امور دينى نيز ضرورت دارد. رعايت اين شرط از دو جهت لازم است نخست اين كه اساساًدين اسلام دين آسان است، ديگر اين كه انسان به امورى كه رغبت نداشته باشد پاسخ مثبت نمى‏دهد.

3. توجه بيشتر به واجبات‏

بايد توجه داشت تا حد ممكن عبادات تمرينى در محدوده واجبات و پرهيز از محرمات اختصاص يابد.

4. پرهيز از درشتى و خشونت‏

از ديگر شرايط عبادات تمرينى اين است كه نبايد همراه با خشونت و تندى باشد زيرا رفتار خشن مى‏تواند ارتباط عاطفى بين مربى و متربى و پدر و فرزند را از بين ببرد.

اقسام خوردنى‏ها

خوردنى‏ها به لحاظ جنس سه نوع است:

1. حيوانات دريايى، پرندگان، چهارپايان.

2. گياهان و نباتات.

3. جمادات همچون مواد مختلفى كه از حيوانات، گياهان و تركيبات شيمايى بدست مى‏آيد مانند نشاسته، ماكارونى، مرباها، عسل و ...[15]

شش نكته در رابطه با خوردنى‏ها

1. خوراندن عين نجس به كودك حرام است.[16]

2. خوراندن غذاهاى متنجس به كودك حرام نيست.[17]

3. خوراندن غذايى كه براى كودك ضرر دارد جايز نيست.[18]

4. اگر كودك خودش غذاى نجس را بخورد، جلوگيرى از او واجب نيست.

5. خوراندن اجزاى حرام حيوانات به كودك حرام است.

6. خوراندن لقمه حرام به كودك حرام است.

چند نكته در رابطه با آموزش كودكان‏

بر والدين است كه به فرزندشان مجموعه‏اى از آموزش‏ها را بدهند همچون:

1. آموزش قرآن‏

پيامبر اكرم (ص) فرمود:

أَدِّبُوا أولادكم عَلى ثَلاث خِصال، حُبُّ نَبيكم، و حُبُّ أَهل بيته، و قراءةُ القُرآن‏[19]

فرزندان خود را به سه خصلت تأديب نماييد: 1. دوستى پيغمبر اكرم (ص) 2. علاقه‏مندى به اهل بيت او 3. خواندن قرآن.

امام على (ع) فرمود:

وَ أَنْ أَبْتَدِئَكَ بِتَعْلِيمِ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَ تَأْوِيلِه‏[20]

پس در آغاز تربيت، تصميم گرفتم تا كتاب خداى توانا و بزرگ را همراه با تأويل آيات، به تو بياموزم.

2. آموزش نماز.

3. آموزش مسائل شرعى و احكام حلال و حرام كه از هفت سالگى مستحب است آموزش داده شود. پيامبر اكرم (ص) جمعى از كودكان را ديد و فرمود:

واى برفرزندان آخر الزمان از پدرانشان! عرض شد: از پدران مشرك آنها؟ حضرت فرمود: نه، از پدران مسلمانشان كه هيچ يك از فرايض را به آنها نمى‏آموزند و اگر خود آنان پاره‏اى از مسائل دينى را فرا گيرند، آنها را از اداى آن باز مى‏دارند و تنها به اين قانع هستند كه فرزندانشان متاع ناچيزى از دنيا به دست آورند. من از اين قبيل پدران بيزارم و آنان نيز از من بيزارند.[21]

4. آموزش حجاب، پوشش مناسب و مسائل محرم و نامحرم.

5. نمازهاى يوميه.

6. احترام به قرآن.

7. احترام به مال و حق ديگران.


[1] جامع المدارك، سيد احمد خوانسارى، ج 4، ص 476.

[2] توضيح المسائل مراجع، ج 2، ص 505.

[3] همان، م 1295.

[4] توضيح المسائل مراجع، ص 446.

[5] توضيح المسائل مراجع، ج 2، م 2082.

[6] عروة الوثقى، ج 1، ص 199، م 570.

[7] توضيح المسائل مراجع، ج 1، م 524.

[8] همان، م 525.

[9] همان، م 594.

[10] مسائل جديد، محسن محمودى، ص 180.

[11] همان.

[12] عروة الوثقى، ج 2، ص 317، م 1337.

[13] توضيح المسائل مراجع، ج 1، م 1389.

[14] كافى، ج 4، ص 124.

[15] فرهنگ فقه، ج 3، ص 526.

[16] عروة الوثقى، ج 1، ص 93، م 33؛ توضيح المسائل مراجع، ج 1، م 141.

[17] همان.

[18] توضيح المسائل آية الله گلپايگانى، ص 25، م 142.

[19] فضائل الخمسه من الصحاح الستة، ج 2، ص 78.

[20] نهج البلاغه، نامه 31.

[21] مستدرك الوسائل، ج 2، ص 625.