برای نماز ، اول دستشویی می روید
برای نماز ، اول دستشویی می روید و خودتان را از نجاست پاک می‌کنید بعد وضو می گیرید و طهارت انجام می دهید و نماز می خوانید ، یعنی اول ازاله بعد اقامه.
«طاغوت» عین نجاست است و «الله» عین طهارت. با کفر به طاغوت ، نجاست را از خود دور می‌کنیم و با ایمان به خدا طهارت را به دست می‌آوریم.
در آیت الکرسی می‌خوانیم: «فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لَا انفِصَامَ لَهَا.» ﭘﺲ ﻫﺮ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺎﻏﻮﺕ [ ﻛﻪ ﺷﻴﻄﺎﻥ ، ﺑﺖ ﻭ ﻫﺮ ﻃﻐﻴﺎﻥﮔﺮی ﺍﺳﺖ ] ﻛﻔﺮ ﻭﺭﺯﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ، بیﺗﺮﺩﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺤﻜﻢ ﺗﺮﻳﻦ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮﻩ ای که گسستنی ﻧﻴﺴﺖ ، ﭼﻨﮓ ﺯﺩﻩ ﺍﺳﺖ. (سوره بقره ، آیه 256)
(تمثیلات آیت الله حائری شیرازی ، جلد 1 ، خلاصه‌ای از صفحه ۱۵۰ و ۱۵۱.)
حضرت علی علیه السلام در خطبه ۱۹۲ نهج البلاغه می فرماید : «وَ لَكِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ يَبْتَلِي خَلْقَهُ بِبَعْضِ مَا يَجْهَلُونَ أَصْلَهُ تَمْيِيزاً بِالاِخْتِبَارِ لَهُمْ» خدا بندگان خود را امتحان می‌کند به چیزی که نسبت به اصل آن غافل و جاهل‌اند.
وقتی خدا ملائکه را امر به سجده بر آدم نمود آنان نسبت به اصل و حقیقت آدم جاهل بودند.
به کسانی که می‌گویند : «ما تا نداریم چرا باید وضو بگیریم؟ یا چرا اینگونه وضو بگیریم [و نماز بخوانیم] ، آن را انجام نمی دهیم».
باید گفت : «اگر علت آن را بدانید ، دیگر از علم خود اطاعت کرده اید نه از خدا ! مطیع معلومات خود شده اید نه مطیع فرمان خدا!!»
پس امتحان اصلی، امتحانِ اطاعت است نه عبادت. امتحان خدا مثل معلمی است که می‌داند شاگرد کجای کتاب را خوانده و کجا را نخوانده و از آنجایی سوال می‌کند که شاگرد نخوانده است.
(تمثیلات آیت الله حائری شیرازی ، جلد ۱ ؛ صفحه ۳۰.)
اگر ۱۰ عدد سنجاق را در طول هم قرار دهیم ، هیچ اتصال و جاذبه‌ای نسبت به یکدیگر ندارند ، اما اگر در رأس آنها آهن‌ربایی قرار داده شود در رشته تسبیح مانند سنجاق ها ، هر سنجاق نسبت به سنجاق بعدی جاذبه دارد. البته قدرت جاذبه این سنجاق ها، همه از آهن‌ربا است و خودشان هیچ قدرتی ندارند.
در ذکر «لا حولَ ولا قوةَ الا بِاللّه» بیان می‌کنیم که : «همه مخلوق ها مانند سنجاق هایی هستند که قدرت خود را از «الله» گرفته اند و بدون آن بدون اتصال به آن هیچ و فقر محض هستند»
(تمثیلات آیت الله حائری شیرازی ، جلد ۱ ؛ خلاصه ای از صفحه ۳۶.)
ماهی طوری آفریده شده که در آب خوش باشد. اگر آن را از آب بگیرند مثل این است که هوا را از ما بگیرند و زیر آب برویم. در این صورت آرامش ما گرفته می شود و احساس خفگی می کنیم.
نیاز قلب ما به یاد و توجه به خدا مثل نیاز ماهی به آب است هر وقت دل به یاد خدا بود آرام می‌گیرد. «أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» (سوره رعد ، آیه ۲۸)
در روایت داریم که مومن در مسجد مثل ماهی در آب است [یعنی در مسجد به آرامش می رسد] «المؤمن فی المسجد کالسمک فی الماء»
(تمثیلات آیت الله حائری شیرازی ، جلد ۱ ؛ خلاصه‌ای از صفحه ۴۸.)
ما برای آب و نان پول می پردازیم ولی برای هوا نه؟ برای نان روزانه پول می‌دهیم و برای آب ماهانه، اما برای هوا سالانه یک ریال هم نمی دهیم! کدام قیمتی تر است هوا یا آب یا نان؟
انسان وقتی نان می خورد می گوید «اَلحَمدُلِلّه» وقتی آب می خورد می گوید «الهی شکر» اما آیا شده وقتی هوا تنفس می کنید بگویید «اَلحَمدُلِلّه»
اصلاً وقتی هم می‌گویید «اَلحَمدُلِلّه» باز تنفس می‌کنید ، پس برای یک نفس خودتان هم نمی‌توان خدا را حمد کنید.
بنده همان به که ز تقصیر خویش عُـذر به درگاه خـدای آورد
ونـه سـزاوار خداونـدیـــش کس نتواند که به جای آورد
اگر انسان به نعمت های خدا توجه کند با هفده رکعت نماز در شبانه روز خود از خدا طلبکار نمی داند، بلکه همیشه بدهکار می داند.
(تمثیلات آیت الله حائری شیرازی ، جلد ۱ ؛ خلاصه‌ای از صفحه ۵۰ همراه با مقداری اضافات)