فداییان امام هادی علیه السلام

آغاز نماز

الإمام الصادق علیه السلام‏ لِرَجُلٍ: تَعَوَّذ بَعدَ التَّوَجُّهِ مِنَ الشَّیطانِ، تَقولُ: أعوذُ بِاللّهِ السَّمیعِ العَلیمِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ.

امام صادق علیه السلام‏ به مردی: پس از توجّه (گفتنِ‏ «وَجَّهْتُ وَجْهِی لِلَّذِی فَطَرَ ...»)، از شیطان، به خدا پناه می‏بری و می‏گویی: «از شیطانِ رانده‏شده، به خدای شنوای دانا پناه می‏برم». (سپس سوره حمد را شروع می کنی)

بحار الأنوار: ج 85 ص 48.

عن حنّان بن سدیر: صَلَّیتُ خَلفَ أبی عَبدِ اللّهِ علیه السلام فَتَعَوَّذَ بِإِجهارٍ، ثُمَّ جَهَرَ بِبِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ.

حنّان بن سدیر: پشت سر امام صادق علیه السلام به نماز ایستادم. ایشان نخست با صدای بلند استعاذه گفت و سپس بلند گفت: «بسم اللّه الرحمن الرحیم».

بحار الأنوار: ج 85 ص 79.

پس از هر نماز

رسول اللّه صلی الله علیه و آله‏ فی دُبُرِ الصَّلَواتِ: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن عِلمٍ لا ینفَعُ، و قَلبٍ لا یخشَعُ، و نَفسٍ لا تَشبَعُ، و دُعاءٍ لا یسمَعُ، اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن اولئِک الأَربَعِ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله‏ بعد از نمازها: بار خدایا! به تو پناه می‏برم از دانشی که سود نبخشد، و دلی که خاشع نباشد، و نفْسی که سیر نشود و دعایی که شنیده [و اجابت‏] نگردد. بار خدایا! از این چهار چیز به تو پناه می‏برم.

بحار الأنوار: ج 86 ص 18.

دعای قنوتِ نماز وَتر

الإمام علی علیه السلام: إنَّ النَّبِی صلی الله علیه و آله کانَ یقولُ فی وَترِهِ: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِرِضاک مِن سَخَطِک، و أعوذُ بِمُعافاتِک مِن عُقوبَتِک، و أعوذُ بِک مِنک.

امام علی علیه السلام: پیامبر صلی الله علیه و آله در نماز وترش می‏گفت: «بار خدایا! از ناخشنودی تو، به خشنودی‏ات پناه می‏برم و از کیفرت، به بخشایشت پناه می‏برم و از تو، به خودت پناه می‏آورم.»

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2226.

وارد شدن به بازار

الإمام علی علیه السلام: إذَا اشتَرَیتُم ما تَحتاجونَ‏ إلَیهِ مِنَ السّوقِ، فَقولوا حینَ تَدخُلونَ الأَسواقَ: ... اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن صَفقَةٍ خاسِرَةٍ، و یمینٍ فاجِرَةٍ، و أعوذُ بِک مِن بَوارِ الأَیمِ‏.

امام علی علیه السلام: هرگاه ما یحتاج خود را از بازار خریدید، هنگام وارد شدن به بازارها بگویید: «... بار خدایا! از معامله زیانبار و سوگند دروغ، به تو پناه می‏برم و از بی‏مشتری ماندنِ زنان بی‏شوی به تو پناه می‏برم».

بحار الأنوار: ج 76 ص 172.

آمیزش‏

عن سلیمان بن خالد: قُلتُ لِأَبی عَبدِ اللّهِ علیه السلام: ما قَولُ اللّهِ عز و جل: «وَ شارِکهُمْ فِی الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ» (الإسراء: 64.) ؟ قالَ: فَقالَ: قُل فی ذلِک قَولًا: أعوذُ بِاللّهِ السَّمیعِ العَلیمِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ.

سلیمان بن خالد: به امام صادق علیه السلام گفتم: این سخن خدای عز و جل: «و در دارایی‏ها و فرزندان، شریک آنان بشو» به چه معناست؟ فرمود: «در آن هنگام بگو:" پناه می‏برم به خدای شنوای دانا از شیطانِ رانده‏شده"».

بحار الأنوار: ج 103 ص 294.

وارد شدن مسافر به شهر یا روستا

رسول اللّه صلی الله علیه و آله‏ لِعَلِی علیه السلام: یا عَلِی، إذا أرَدتَ مَدینَةً أو قَریةً فَقُل حینَ تُعاینُها: اللّهُمَّ إنّی أسأَلُک خَیرَها، و أعوذُ بِک مِن شَرِّها، اللّهُمَّ حَبِّبنا إلی أهلِها و حَبِّب صالِحی أهلِها إلَینا.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله‏ به علی علیه السلام: ای علی! هرگاه آهنگ شهر یا روستایی کردی، زمانی که چشمت به آن افتاد، بگو: «بار خدایا! خیر آن را از تو درخواست می‏کنم و از بدی‏هایش، به تو پناه می‏برم. بار خدایا! ما را در نزد اهالی آن، محبوب گردان و اهالی نیک آن را محبوب ما بدار».

بحار الأنوار: ج 76 ص 248.

دیدن ماه نو

عن عبادة بن الصامت: کانَ رَسولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله إذا رَأَی الهِلالَ قالَ: اللّهُ أکبَرُ، الحَمدُ للّهِ، لا حَولَ و لا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ، اللّهُمَّ إنّی أسأَلُک خَیرَ هذَا الشَّهرِ، و أعوذُ بِک مِن شَرِّ القَدَرِ، و مِن سوءِ الحَشرِ.

عبادة بن صامت: پیامبر خدا هرگاه ماه نو را می‏دید، می‏فرمود: «خدا بزرگ‏تر از هر توصیفی است. ستایش خدای را. هیچ نیرو و توانی نیست، جز به یاری خدا. بار خدایا! خیر این ماه را از تو می‏خواهم و از بدی تقدیر، و از بد محشور شدن [در قیامت‏] به تو پناه می‏برم».

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2271.

قبل از خواب

عن جندب بن عبد اللّه: سافَرنا مَعَ رَسولِ اللّهِ صلی الله علیه و آله سَفَرا فَأَتاهُ قَومٌ فَقالوا: یا رَسولَ اللّهِ، سَهَونا عَنِ الصَّلاةِ فَلَم نُصَلِّ حَتّی طَلَعَتِ الشَّمسُ.

فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: تَوَضَّؤوا و صَلُّوا، ثُمَّ قالَ: إنَّ هذا لَیسَ بِالسَّهوِ إنَّ هذا مِنَ الشَّیطانِ، إذا أخَذَ أحَدُکم مَضجَعَهُ مِنَ اللَّیلِ فَلیقُل: بِاسمِ اللّهِ، أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ.

جندب بن عبد اللّه: با پیامبر خدا به سفری رفتیم. عدّه‏ای نزد ایشان آمدند و گفتند: ای پیامبر خدا! از نماز غافل گشتیم و نماز نخواندیم، تا آن که خورشید طلوع کرد.

پیامبر خدا فرمود: «وضو سازید و نماز بگزارید» و سپس فرمود: «این، از غفلت نیست. این، کار شیطان است. هرگاه یکی از شما شب به بسترش رفت، بگوید:" به نام خدا. از شیطانِ رانده شده، به خدا پناه می‏برم"».

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2287.

دیدن خواب ناخوش‏

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: مَن رَأی فی مَنامِهِ خَیرا فَلیحمَدِ اللّهَ وَ لیشکرهُ، و مَن رَأی غَیرَ ذلِک فَلیستَعِذ بِاللّهِ فَلا یذکرها، فَإِنَّها لا تَضُرُّهُ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هر کس خواب خوشی دید، خدا را بستاید و سپاسش بگوید، و هر کس غیر آن دید، به خدا پناه برد و خوابش را بازگو نکند، که در این صورت، به او آسیبی نخواهد رساند.

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2295.

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: إذا رَأی أحَدُکم رُؤیا یحِبُّها فَإِنَّما هِی مِنَ اللّهِ، فَلیحمَدِ اللّهَ عَلَیها وَ لیحَدِّث بِها،(و فی روایة اُخری : فلا یحَدِّث بِهِ إلّا مَن یحِبُّ) و إذا رَأی غَیرَ ذلِک مِمّا یکرَهُ فَإِنَّما هِی مِنَ الشَّیطانِ، فَلیستَعِذ مِن شَرِّها و لا یذکرها لِأَحَدٍ، فَإِنَّها لا تَضُرُّهُ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هرگاه یکی از شما خوابی دید که دوست دارد، آن خواب از خداست. پس خدا را بر آن بستاید و خوابش را بازگو کند، و هرگاه خوابی دید که دوست ندارد، آن خواب از جانب شیطان است. پس، از شرّ آن به خدا پناه ببرد و برای کسی بازگویش نکند، که در این صورت، به او آسیبی نخواهد رساند.

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2298.

الإمام الصادق علیه السلام: إذا رَأَی الرَّجُلُ ما یکرَهُ فی مَنامِهِ فَلیتَحَوَّل عَن شِقِّهِ الَّذی کانَ عَلَیهِ نائِما وَ لیقُل: «إِنَّمَا النَّجْوی‏ مِنَ الشَّیطانِ لِیحْزُنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَیسَ بِضارِّهِمْ شَیئاً إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ» (المجادلة: 9.) ثُمَّ لِیقُل: عُذتُ بِما عاذَت بِهِ مَلائِکةُ اللّهِ المُقَرَّبونَ، و أنبِیاؤُهُ المُرسَلونَ، و عِبادُهُ الصّالِحونَ، مِن شَرِّ ما رَأَیتُ، و مِن شَرِّ الشَّیطانِ الرَّجیمِ.

امام صادق علیه السلام: هرگاه مردی خواب بدی دید، از آن سمت بدنش که خوابیده است، به سمت دیگر برگردد و بگوید: «به راستی که نجوا کردن، کار شیطان است تا مؤمنان رای اندوهگین سازد، در حالی که به آنان هیچ گزندی نمی‏زند، مگر با اجازه خدا» و سپس بگوید: «از گزند خوابی که دیدم و از گزند شیطانِ رانده‏شده به آن پناه می‏برم که فرشتگان مقرّب خدا و پیامبران فرستاده او و بندگان شایسته‏اش پناه بردند».

بحار الأنوار: ج 76 ص 219.

هر بام و شام‏

عن أنس: إنَّ رَسولَ اللّهِ صلی الله علیه و آله کانَ یدعو بِهذِهِ الدَّعَواتِ إذا أصبَحَ و إذا أمسی: «اللّهُمَّ إنّی أسأَلُک مِن فَجأَةِ الخَیرِ، و أعوذُ بِک مِن فَجأَةِ الشَّرِّ»، فَإِنَّ العَبدَ لا یدری ما یفجَؤُهُ إذا أصبَحَ و إذا أمسی.

از انَس: پیامبر خدا هر صبح و شام، این دعاها را می‏خواند: «بار خدایا! غافلگیری خیر را از تو درخواست می‏کنم و از غافلگیری شر، به تو پناه می‏برم»؛ چرا که بنده نمی‏داند چون صبح کرد یا به شب در آمد، چه چیزی او را غافلگیر خواهد کرد».

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2325.

هنگام شنیدن بانگ برخی جانوران‏

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: إذا سَمِعتُم نُباحَ الکلابِ و نَهیقَ الحُمُرِ بِاللَّیلِ، فَتَعَوَّذوا بِاللّهِ، فَإِنَّهُنَّ یرَینَ ما لا تَرَونَ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هرگاه عوعو سگان و عرعر خران را در شب شنیدید، به خدا پناه ببرید؛ زیرا اینها چیزهایی را می‏بینند که شما نمی‏بینید.

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2359.

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: إذا سَمِعتُم صِیاحَ الدِّیکةِ، فَاسأَلُوا اللّهَ مِن فَضلِهِ؛ فَإِنَّها رَأَت مَلَکا، و إذا سَمِعتُم نَهیقَ الحِمارِ، فَتَعَوَّذوا بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ؛ فَإِنَّهُ رَأی شَیطانا.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هرگاه بانگ خروس را شنیدید، خدای را از فضلش طلب کنید؛ چرا که آن خروس، فرشته‏ای را دیده است، و هرگاه عرعر الاغ را شنیدید، از شیطان به خدا پناه ببرید؛ چرا که آن الاغ، شیطانی را دیده است.

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2362.

مسجد

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: إذا دَخَلَ العَبدُ المَسجِدَ و قالَ: «أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ»، قالَ الشَّیطانُ الرَّجیمُ: کسَرَ ظَهری، و کتَبَ اللّهُ لَهُ بِها عِبادَةَ سَنَةٍ. و إذا خَرَجَ مِنَ المَسجِدِ و قالَ مِثلَ ذلِک، کتَبَ اللّهُ لَهُ بِکلِّ شَعرَةٍ عَلی بَدَنِهِ مائَةَ حَسَنَةٍ، و رَفَعَ لَهُ مائَةَ دَرَجَةٍ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هرگاه بنده وارد مسجد شود و بگوید: «از شیطانِ رانده‏شده، به خدا پناه می‏برم»، شیطانِ رانده‏شده می‏گوید: «کمرم را شکست» و خداوند به ازای آن، برایش عبادت یک سال را می‏نویسد، و چون در هنگام خارج شدن از مسجد نیز همین را بگوید، خداوند به تعداد هر موی بدنش، [ثواب‏] صد کار نیک برایش می‏نویسد و مقامش را صد درجه بالا می‏برد.

بحار الأنوار: ج 84 ص 26.

گرمابه‏

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: نِعمَ البَیتُ یدخُلُهُ المُسلِمُ بَیتُ الحَمّامِ، و ذاک أنَّهُ إذا دَخَلَهُ یعنی سَأَلَ اللّهَ الجَنَّةَ، وَ استَعاذَ بِاللّهِ مِنَ النّارِ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: خوب خانه‏ای است حمّام برای مسلمان که وارد آن می‏شود؛ چون هرگاه وارد آن می‏شود، از خداوندْ بهشت می‏طلبد و از آتش، به خدا پناه می‏بَرد!

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2374.

بازار

رسول اللّه صلی الله علیه و آله‏ مِمّا كانَ يَقولُهُ إذا دَخَلَ السّوقَ: بِاسمِ اللّهِ، اللّهُمَّ إنّی أسأَلُک خَیرَ هذِهِ السّوقِ و خَیرَ ما فیها، و أعوذُ بِک مِن شَرِّها و شَرِّ ما فیها.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله‏ از دعاهایی که هنگام وارد شدن به بازار می‏خواند: به نام خدا. بار خدایا! خیر این بازار و خیر آنچه را در آن است، از تو می‏خواهم و از شرّ آن و شرّ آنچه در آن است، به تو پناه می‏برم.

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2377.

مستراح‏

الإمام الصادق علیه السلام: مَن کثُرَ عَلَیهِ السَّهوُ فِی الصَّلاةِ، فَلیقُل إذا دَخَلَ الخَلاءَ: بِاسمِ اللّهِ و بِاللّهِ، أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الرِّجسِ النَّجِسِ، الخَبیثِ المُخبِثِ، الشَّیطانِ الرَّجیمِ.

امام صادق علیه السلام: هر که در نمازْ زیاد سهو می‏کند، باید هنگامی که وارد آبریزگاه می‏شود، بگوید: «به نام خدا و به یاری خدا. از آلوده ناپاک و پلیدِ پلیدگر، شیطانِ رانده‏شده، به خدا پناه می‏برم».

من لا يحضره الفقيه: ج 1 ص 25.

فصل ششم: پناه‏خواهی‏های نقل شده از اهل بیت‏

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن غَلَبَةِ الدَّینِ، و غَلَبَةِ العَدُوِّ، و شَماتَةِ (الشَّماتَةُ: فَرَحُ العدوّ ببليّةٍ تنزل بمن يعاديه) الأَعداءِ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از چیرگی قرض و چیرگی دشمن و دشمن شاد شدن، به تو پناه می‏برم.

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2397.

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن غَلَبَةِ الدَّینِ، و مِن بَوارِ الأَیمِ، و مِنَ الجوعِ؛ فَإِنَّهُ بِئسَ الضَّجیعُ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از چیره آمدن قرض و از بی‏شوی ماندن بی‏شوهر (واژه« ايّم» در متن عربی حديث، به معنای زنان بی‏شوهر است، اعمّ از بيوِگان و دختران.) و از گرسنگی، به تو پناه می‏برم، که گرسنگی، بد همخوابه‏ای است.

مستدرك الوسائل: ج 13 ص 387.

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن یومِ السَّوءِ، و مِن لَیلَةِ السَّوءِ، و مِن ساعَةِ السَّوءِ، و مِن صاحِبِ السَّوءِ، و مِن جارِ السَّوءِ فی دارِ المُقامَةِ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از روز بد و از شب بد، و از ساعت بد و از دوست بد و از همسایه بد در محلّ اقامت، به تو پناه می‏برم.

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2403.

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن سوءِ القَضاءِ، و سوءِ القَدَرِ، و سوءِ المَنظَرِ فِی‏ الأَهلِ وَ المالِ وَ الوَلَدِ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از بدی قضا و بدی تقدیر، مواجه شدن با منظره بد در باره زن و مال و فرزند، به تو پناه می‏برم.

بحار الأنوار: ج 95 ص 360.

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِنَ الفَقرِ وَ القِلَّةِ وَ الذِّلَّةِ، و أعوذُ بِک مِن أن أظلِمَ أو اظلَمَ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از ناداری و کمبود و خواری، به تو پناه می‏برم، و به تو پناه می‏برم از این که ستم کنم یا ستم ببینم.

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2407

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِنَ الکسَلِ وَ الهَرَمِ، وَ المَأثَمِ وَ المَغرَمِ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از سستی و سالخوردگی و گناهکاری و بدهکاری به تو پناه می‏برم.

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2410.

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن غِنی یطغینی، و فَقرٍ ینسینی، و هَوی یردینی، و عَمَلٍ یخزینی، و جارٍ یؤذینی.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! به تو پناه می‏برم از توانگری‏ای که مرا به سرکشی وا دارد، و از فقری که مرا به فراموشی [از تو و یاد تو] بکشاند، و از هوسی که مرا به تباهی اندازد، و از کرداری که رسوایم سازد، و از همسایه‏ای که مرا بیازارد.

بحار الأنوار: ج 95 ص 360.

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن وَلَدٍ یکونُ عَلَی رَبّا (الرَبُّ: المَولی و السيّد )، و مِن مالٍ یکونُ عَلَی ضَیاعا.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! به تو پناه می‏برم از فرزندی که بر من سَروَری کند، و از مالی که مایه تباهی من شود.

من لا يحضره الفقيه: ج 3 ص 558.

رسول اللّه صلی الله علیه و آله: أعوذُ بِک یا رَبِّ أن تَبتَلِینی بِبَلِیةٍ تَحمِلُنی ضَرورَتُها عَلَی التَّغَوُّثِ بِشَی‏ءٍ مِن مَعاصیک، و أعوذُ بِک یا رَبِّ أن أکونَ فی حالِ عُسرٍ أو یسرٍ أظُنُ‏ أنَّ معاصِیک أنجَحُ فی طَلِبَتی مِن طاعَتِک، و أعوذُ بِک مِن تَکلُّفِ ما لَم تُقَدِّر لی فیهِ رِزقا.

و ما قَدَّرتَ لی مِن رِزقٍ، فَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِهِ، و آتِنی بِهِ فی یسرٍ مِنک و عافِیةٍ، یا أرحَمَ الرّاحِمینَ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: به تو پناه می‏برم ای پروردگار من از این که مرا در چنان وضعیت دشواری افکنی که ناگزیر شوم به چیزی از معصیت تو پناه برم! به تو پناه می‏برم ای پروردگار من از آن که در حالت تنگی یا گشایش، گمان برم معصیت تو، در برآوردن خواستم مؤثّرتر از طاعت توست! به تو پناه می‏برم از آن که خود را برای چیزی به رنج افکنم که آن را برایم مقدّر نکرده‏ای!

بر محمّد و خاندان او درود فرست و آن روزی‏ای را هم که برایم مقدّر ساخته‏ای، به آسانی و عافیت برایم برسان، ای مهربان‏ترینِ مهربانان!

بحار الأنوار: ج 87 ص 66.

الإمام العلی علیه السلام‏ فِی الحِکمِ المَنسوبَةِ إلَیهِ: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک أن أقولَ حَقّا لَیسَ فیهِ رِضاک، ألتَمِسُ بِهِ أحَدا سِواک، و أعوذُ بِک أن أتَزَینَ لِلنّاسِ بِشَی‏ءٍ یشینُنی عِندَک، و أعوذُ بِک أن أکونَ عِبرَةً لِأَحَدٍ مِن خَلقِک، و أعوذُ بِک أن یکونَ أحَدٌ مِن خَلقِک أسعَدَ بِما عَلَّمتَنی مِنّی.

امام علی علیه السلام‏ در حکمت‏های منسوب به ایشان: بار خدایا! به تو پناه می‏برم از این که حقّی را نه برای خشنودی تو، که برای جلب خشنودی غیر تو بگویم! به تو پناه می‏برم از این که خویشتن را برای مردم به چیزی بیارایم که مرا در نزد تو، زشت می‏گرداند! به تو پناه می‏برم از این که مایه عبرت خلق تو شوم! به تو پناه می‏برم از این که احَدی از خلق تو، به آنچه مرا آموخته‏ای، سعادتمندتر از خود من باشد!

شرح نهج البلاغة: ج 20 ص 348.

الإمام العلی علیه السلام:‏ قَبلَ رَفعِ المَصاحِفِ یومَ صِفّینَ: اللّهمّ إنّی أعوذُ بِک مِنَ الغَمِّ وَ الحَزَنِ، وَ العَجزِ وَ الکسَلِ، وَ الجُبنِ وَ البُخلِ، و سوءِ الخُلُقِ، و ضَلَعِ الدَّینِ، و غَلَبَةِ الرِّجالِ، و غَلَبَةِ العَدُوِّ، و تَوالِی الأَیامِ، و مِن شَرِّ ما یعمَلُ الظّالِمونَ فِی الأَرضِ.

امام علی علیه السلام‏ پیش از بالا بردن قرآن‏ها در جنگ صفّین: بار خدایا! به تو پناه می‏برم از غم و اندوه و ناتوانی و سستی و ترسویی و بخل و بدخویی و فشار قرض و چیرگی مردان (اوباش) و چیره آمدن دشمن و در پی هم آمدن روزها، (شايد مراد از« روزها» جنگ و درگيری و روزهای دشوار باشد.) و از شرّ کارهایی که ستمگران در زمین می‏کنند.

بحار الأنوار: ج 94 ص 239.

الإمام العلی علیه السلام: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن کلِّ شَی‏ءٍ زَحزَحَ بَینی و بَینَک، أو صُرِفَ بِهِ عَنّی وَجهُک الکریمُ.

امام علی علیه السلام: بار خدایا! پناه می‏برم به تو از هر آن چیزی که میان من و تو، جدایی افکند یا روی گرامی تو را از من بگردانَد.

بحار الأنوار: ج 98 ص 128.

الإمام الصادق علیه السلام: کانَ أمیرُ المُؤمِنینَ علیه السلام یقولُ: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِنَ الاحتِلامِ، و مِن سوءِ الأَحلامِ، و أن یلعَبَ بِی الشَّیطانُ فِی الیقَظَةِ وَ المَنامِ.

امام صادق علیه السلام: امیر مؤمنان می‏گفت: «بار خدایا! به تو پناه می‏برم از محتلم شدن، و از خواب‏های بد، و از این که شیطان در بیداری و خواب، با من بازی کند.

بحار الأنوار: ج 76 ص 197.

الإمام زین العابدین علیه السلام:‏ مِن دُعاءِ الرِّزقِ: اللّهُمَّ سَأَلتَ عِبادَک قَرضا مِمّا تَفَضَّلتَ بِهِ عَلَیهِم، و ضَمِنتَ لَهُم مِنهُ خَلَفا، و وَعَدتَهُم عَلَیهِ وَعدا حَسَنا، فَبَخِلوا عَنک، فَکیفَ بِمَن هُوَ دونَک إذا سَأَلَهُم؟ فَالوَیلُ لِمَن کانَت حاجَتُهُ إلَیهِم، فَأَعوذُ بِک یا سَیدی أن تَکلَنی إلی أحَدٍ مِنهُم، فَإِنَّهُم لَو یملِکونَ خَزائِنَ رَحمَتِک لَأَمسَکوا خَشیةَ الإِنفاقِ بِما وَصَفتَهُم، و کانَ الإِنسانُ قَتورا (إشارة للآية 100 من سورة الإسراء.)

امام زین العابدین علیه السلام‏ از دعای روزی: بار خدایا! تو از آنچه خود به بندگانت بخشیدی، از آنان وام خواستی و جبران آن را برای ایشان ضمانت کردی و برای آن [وام‏]، وعده‏ای نیکو به ایشان دادی، و آنان، از تو مضایقه کردند. پس چه رسد به این که غیر تو از آن، درخواست [وام‏] کند؟ بیچاره کسی که نیازش به آنان باشد! پس به تو پناه می‏برم سَرورم از این که مرا به کسی از بندگانت واگذاری، که آنان، اگر گنجینه‏های رحمت [و ثروت‏] تو را می‏داشتند، باز از بیم تهی دستی، بخل ورزیدند که آدمی، بسی بخیل است.

بحار الأنوار: ج 95 ص 298.

الإمام زین العابدین علیه السلام:‏ مِن دُعائِهِ فی یومِ عَرَفَةَ: أعِذنی مِمّا یباعِدُنی عَنک، و یحولُ بَینی و بَینَ حَظّی مِنک، و یصُدُّنی عَمّا احاوِلُ لَدَیک.

امام زین العابدین علیه السلام‏ از دعای ایشان در روز عرفه: مرا از هر آنچه از تو دورم می‏سازد و میان من و بهره‏ای که از سوی تو به من می‏رسد، حایل می‏گردد و مرا از آنچه برای تو می‏کوشم، باز می‏دارند، در پناه خود دار.

الصحيفة السجّاديّة: ص 196 الدعاء 47.

الإمام زین العابدین علیه السلام:‏ مِن مُناجاتِهِ فی أسحارِ شَهرِ رَمَضانَ: أنَا یا سَیدی عائِذٌ بِفَضلِک، هارِبٌ مِنک إلَیک، مُتَنَجِّزٌ ما وَعَدتَ مِنَ الصَّفحِ عَمَّن أحسَنَ بِک ظَنّا ...

اللّهُمَّ إنّی ... أعوذُ بِک یا رَبِّ عَلی نَفسی و دینی و مالی، و عَلی جَمیعِ ما رَزَقتَنی، مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ، إنَّک أنتَ السَّمیعُ العَلیمُ.

امام زین العابدین علیه السلام‏ از مناجات ایشان در سحرهای ماه رمضان: سَرورم! من به فضل تو پناه آورده‏ام، از تو به خود تو گریخته‏ام و بی‏گمان، تو به وعده گذشت از کسی که به تو گمان نیک بَرَد، جامه عمل می‏پوشانی ....

بار خدایا! من ... از گزند شیطان رانده شده به خودم و دینم و اموالم و همه آنچه روزی‏ام کرده‏ای، به تو پناه می‏برم ای پروردگار من که به راستی، تو شنوا و دانایی.

بحار الأنوار: ج 98 ص 84 93.

الإمام زین العابدین علیه السلام:‏ مِن مُناجاتِهِ: رَبَّنا ... أعِذنا مِن ... کثرَةِ الکلامِ فیما لا تُحِبُّ، وَ التَّشاغُلِ بِما لا یعودُ عَلَینا نَفعُهُ.

امام زین العابدین علیه السلام‏ از راز و نیاز ایشان با خداوند: پروردگارا! ما را ... از پُرگویی در آنچه تو دوست نداری، و پرداختن به آنچه برایمان سودی ندارد، ما را در پناه خویش بدار.

بحار الأنوار: ج 94 ص 125.

الإمام زین العابدین علیه السلام:‏ مِن دُعائِهِ فِی الاستِعاذَةِ مِنَ المَکارِهِ و سَیئِ الأَخلاقِ و مَذامِّ الأَفعالِ: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن ... إلحاحِ الشَّهوَةِ، ... و إیثارِ الباطِلِ عَلَی الحَقِّ، وَ الإِصرارِ عَلَی المَأثَمِ، وَ استِصغارِ المَعصِیةِ، وَ استِکبارِ الطّاعَةِ و مُباهاةِ المُکثِرینَ وَ الإِزراءِ بِالمُقِلِّینَ، و سوءِ الوِلایةِ لِمَن تَحتَ أیدینا، ... أو نَقولَ فِی العِلمِ‏ بِغَیرِ عِلمٍ. و نَعوذُ بِک أن نَنطَوِی عَلی غِشِّ أحَدٍ، و أن نُعجَبَ بِأَعمالِنا، و نُمَدَّ فی آمالِنا.

امام زین العابدین علیه السلام‏ از دعای ایشان در پناه جستن به خدا از ناخوشایندها و خوی‏های بد و رفتارهای نکوهیده: بار خدایا! به تو پناه می‏برم از ... پافشاری شهوت، ... و برگزیدن باطل بر حق، و پای فشردن بر گناه، و خُرد شمردن معصیت‏ها و بزرگ شمردن طاعت، و نازیدن توانگران و خوار داشتن درویشان، و سوء سرپرستی نسبت به کسانی که زیردست ما هستند، ... یا دَم‏ از علمی بزنیم که نمی‏دانیم. به تو پناه می‏بریم از این که در سر، خیال فریب کسی را بپروریم و به کردارهای خویش، مغرور شویم و به آرزوهای دور و دراز، گرفتار آییم.

الصحيفة السجّاديّة: ص 45 الدعاء 8.

الإمام زین العابدین علیه السلام:‏ مِن دُعائِهِ لِلمُهِمّاتِ: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِنَ الرِّیاءِ وَ السُّمعَةِ.

امام زین العابدین علیه السلام‏ از دعای ایشان در گرفتاری‏های بزرگ: بار خدایا! از خودنمایی و آوازه‏خواهی به تو پناه می‏برم!

بحار الأنوار: ج 95 ص 182.