فداییان امام هادی علیه السلام

پذيرفته شدن دعا

رسول اللّه صلی الله عليه و آله: صَلاتُكُم عَلَيَّ إجابَةٌ لِدُعائِكُم، و زَكاةٌ لِأَعمالِكُم.

پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: درود فرستادن شما بر من، سبب اجابت دعا می‏شود و زكاتِ (/ مايه رشدِ) اعمالتان است.

بحار الأنوار: ج 94 ص 54.

عَن أميرِ المُؤمِنينَ عليه السلام أنَّهُ قالَ: لا تَدعُ بِدُعاءٍ إلّا أن تَقولَ في أوَّلِهِ: «صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ، وَ افعَل بي كَذا و كَذا».

و كانَ عليه السلام يَفعَلُ كَذلِكَ، فَقيلَ لَهُ في ذلِكَ، فَقالَ: الدُّعاءُ مَعَ الصَّلاةِ مَقرونٌ بِالإِجابَةِ، وَ اللّهُ تَعالی يَستَحي أن يَسأَلَ عَنهُ العَبدُ حاجَتَينِ يُجيبُ إحداهُما و يَرُدُّ الاخری.

امام علی عليه السلام: «هيچ دعايی مكن، مگر آن كه در آغازش بگويی:" بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و با من، چنين و چنان كن"».

خودِ ايشان هم چنين می‏كرد. علّت را از ايشان، جويا شدند. فرمود: «دعای همراه با صلوات، اجابت می‏شود. خداوند متعال شرم می‏كند از اين كه بنده، دو حاجت از او بخواهد و او يكی را بپذيرد و ديگری را رد كند».

مستدرك الوسائل: ج 5 ص 227.

كارسازی در دنيا و آخرت‏

الإمام الصادق عليه السلام: إنَّ رَجُلًا أتی رَسولَ اللّهِ صلی الله عليه و آله فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، إنّي جَعَلتُ ثُلُثَ صَلَواتي لَكَ، فَقالَ لَهُ خَيرا. فَقالَ لَهُ: يا رَسولَ اللّهِ، إنّي جَعَلتُ نِصفَ صَلَواتي لَكَ، فَقالَ لَهُ: ذاكَ أفضَلُ. فَقالَ: إنّي جَعَلتُ كُلَّ صَلَواتي لَكَ، فَقالَ: إذا يَكفِيَكَ اللّهُ عز و جل ما أهَمَّكَ مِن أمرِ دُنياكَ و آخِرَتِكَ.

فَقالَ لَهُ رَجُلٌ: أصلَحَكَ اللّهُ، كَيفَ يَجعَلُ صَلاتَهُ لَهُ؟ فَقالَ أبو عَبدِ اللّهِ عليه السلام: لا يَسأَلُ اللّهَ عز و جل شَيئا إلّا بَدَأَ بِالصَّلاةِ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِهِ.

امام صادق عليه السلام: «مردی خدمت پيامبر خدا آمد و گفت: ای پيامبر خدا! من يك سوم دعاهايم را به شما اختصاص دادم. [پيامبر صلی الله عليه و آله‏] فرمود:" نيكوست". گفت: ای پيامبر خدا! نصف دعايم را به شما اختصاص دادم. فرمود:" اين، نيكوتر است".

گفت: همه دعاهايم را به شما اختصاص دادم. فرمود:" در اين صورت، خداوند عز و جل در دنيا و آخرت برايت كارسازی می‏كند"». مردی به امام صادق عليه السلام گفت: به سلامت باشيد! چگونه كسی دعاهايش را به ايشان، اختصاص می‏دهد؟ فرمود: « [اين گونه كه‏] هر حاجتی از خداوند عز و جل خواست، نخست بر محمّد و خاندان او درود بفرستد».

بحار الأنوار: ج 94 ص 60.

الإمام الصادق عليه السلام: جاءَ رَجُلٌ إلی رَسولِ اللّهِ صلی الله عليه و آله فَقالَ: أجعَلُ نِصفَ صَلَواتي لَكَ؟ قالَ: نَعَم. ثُمَّ قالَ: أجعَلُ صَلَواتي كُلَّها لَكَ؟ قالَ: نَعَم.

فَلَمّا مَضی قالَ رَسولُ اللّهِ صلی الله عليه و آله: كُفِيَ هَمَّ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ.

امام صادق عليه السلام: مردی خدمت پيامبر خدا آمد و گفت: نصف دعاهايم را به شما اختصاص بدهم؟ فرمود: «آری». دوباره گفت: همه دعاهايم را به شما اختصاص بدهم؟ فرمود: «آری». چون آن مرد رفت، پيامبر خدا فرمود: «دنيا و آخرتش تضمين شد».

الكافي: ج 2 ص 493.

روشنايی روز رستاخيز

رسول اللّه صلی الله عليه و آله: أكثِرُوا الصَّلاةَ عَلَيَّ؛ فَإِنَّ الصَّلاةَ عَلَيَّ نورٌ فِي القَبرِ، و نورٌ عَلَی الصِّراطِ، و نورٌ فِي الجَنَّةِ.

پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: فراوان بر من درود بفرستيد؛ زيرا درود فرستادن بر من، نوری در قبر، و نوری بر صراط، و نوری در بهشت است.

بحار الأنوار: ج 82 ص 64.

سنگين كردن ترازوی اعمال‏

الإمام الباقر أو الإمام الصادق عليهما السلام: ما فِي الميزانِ شَي‏ءٌ أثقَلُ مِنَ الصَّلاةِ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ، و إنَّ الرَّجُلَ لَتوضَعُ أعمالُهُ فِي الميزانِ فَتَميلُ بِهِ، فَيُخرِجُ صلی الله عليه و آله الصَّلاةَ عَلَيهِ فَيَضَعُها في ميزانِهِ فَيُرَجَّحُ بِهِ.

امام باقر يا امام صادق عليهما السلام: در ترازو [ی اعمال‏]، عملی سنگين‏تر از درود فرستادن بر محمّد و خاندان محمّد وجود ندارد. آدمی، اعمالش در ترازو نهاده می‏شود و سبك است. پيامبر صلی الله عليه و آله درودهای او را بيرون می‏آورد و در ترازويش می‏گذارد و به سبب آن، سنگين می‏شود.

الكافي: ج 2 ص 494.

رفتن به بهشت‏

رسول اللّه صلی الله عليه و آله: جاءَني جَبرائيلُ عليه السلام و قالَ: إنَّهُ لا يُصَلّي عَلَيكَ أحَدٌ إلّا و يُصَلّي عَلَيهِ سَبعونَ ألفَ مَلَكٍ، و مَن صَلّی عَلَيهِ سَبعونَ ألفَ مَلَكٍ كانَ مِن أهلِ الجَنَّةِ.

پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت: هر كس بر تو درود فرستد، هفتاد هزار فرشته بر او درود می‏فرستند، و كسی كه هفتاد هزار فرشته بر او درود بفرستند، اهل بهشت است.

بحار الأنوار: ج 94 ص 64.

فصل پنجم: صلوات فرستادن بر پيامبران‏

رسول اللّه صلی الله عليه و آله: صَلّوا عَلی أنبِياءِ اللّهِ و رُسُلِهِ؛ فَإِنَّ اللّهَ بَعَثَهُم كَما بَعَثَني.

پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: بر پيامبران و فرستادگان خدا درود بفرستيد؛ زيرا آنها هم مانند من، فرستاده خدا هستند.

محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 4 ؛ حدیث 3066

عن معاوية بن عمّار: ذَكَرتُ عِندَ أبي عَبدِ اللّهِ الصّادِقِ عليه السلام بَعضَ الأَنبِياءِ فَصَلَّيتُ عَلَيهِ، فَقالَ: إذا ذُكِرَ أحَدٌ مِنَ الأَنبِياءِ فَابدَأ بِالصَّلاةِ عَلی مُحَمَّدٍ ثُمَّ عَلَيهِ، صَلَّی اللّهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِهِ و عَلی جَميعِ الأَنبِياءِ.

معاوية بن عمّار: در محضر امام صادق عليه السلام از پيامبری ياد كردم و بر او درود فرستادم. ايشان فرمود: «هرگاه از يكی از پيامبران ياد شد، نخست بر محمّد، درود بفرست و سپس بر او درود خدا بر محمّد و خاندان او و بر همه پيامبران باد!».

بحار الأنوار: ج 94 ص 48.

فصل ششم: صلوات‏های رسيده از پيشوايان بر پيامبر خدا و اهل بيت او

1. صَلَواتُ اللّهِ و صَلَواتُ مَلائِكَتِهِ و أنبِيائِهِ و رُسُلِهِ و جَميعِ خَلقِهِ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ

«درود خدا و درود فرشتگان او و پيامبران و فرستادگان او و همه آفريدگانش بر محمّد و خاندان محمّد باد».

2. اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَلی جَمیعِ الأنبیاءِ وَ المُرسَلينَ وَ الصِّدّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصّالِحينَ.

خدایا درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد و بر پيامبران و فرستادگان و راست‏باوران و شهیدان و درستكاران.

3. اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ ما صَلّی عَلَيهِ المُصَلّونَ.

بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست به آن شمار كه درود فرستندگان بر او درود فرستاده‏اند.

4. اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و عَلی آلِ مُحَمَّدٍ و عَلی جَميعِ مَلائِكَتِكَ و أنبِيائِكَ و رُسُلِكَ.

بار خدايا! بر محمّد و بر خاندان محمّد و بر همه فرشتگانت و پيامبرانت و فرستادگانت، درود فرست

5. اللّهُمَّ وَ اجعَل صَلَواتِكَ و بَرَكاتِكَ و مَنَّكَ و مَغفِرَتَكَ و رَحمَتَكَ و رِضوانَكَ و فَضلَكَ و سَلامَتَكَ و ذِكرَكَ و نورَكَ و شَرَفَكَ و نِعمَتَكَ و خِيَرَتَكَ عَلی مُحَمَّدٍ و عَلی آلِ مُحَمَّدٍ، كَما صَلَّيتَ و بارَكتَ و تَرَحَّمتَ عَلی إبراهيمَ و آلِ إبراهيمَ، إنَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ.

بار خدايا! درودها و بركت‏هايت را، و احسان و آمرزش و مِهر و خشنودی و فزونی و سلامتت را، و يادت را، و روشنايی و بزرگی و نعمت و خوبی‏هايت را بر محمّد و بر خاندان محمّد، قرار ده، چنان كه بر ابراهيم و خاندان ابراهيم، درود فرستادی و بركتشان دادی و مورد مهر خود، قرارشان دادی، كه به راستی تو ستودنی و بزرگواری.

6. اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ، و بارِك عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ، وَ ارحَم مُحَمَّداً و آلَ مُحَمَّدٍ، كَما صَلَّيتَ و بارَكتَ و تَرَحَّمتَ عَلی إبراهيمَ و آلِ إبراهيمَ إنَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ.

بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست. به محمّد و خاندان محمّد، بركت ده. بر محمّد و خاندان محمّد، رحمت آور، همچنان كه بر ابراهيم و خاندان ابراهيم، درود فرستادی و بركت دادی و رحمت آوردی، كه به راستی، تو ستوده و بزرگی.

مسند ابن حنبل عن امّ سلمة: إنَّ رَسولَ اللّهِ صلی الله عليه و آله قالَ لِفاطِمَةَ عليها السلام: ايتيني بِزَوجِكِ وَ ابنَيكِ، فَجاءَت بِهِم، فَأَلقی عَلَيهِم كِساءً فَدَكِيّا، ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَيهِم، ثُمَّ قالَ: اللّهُمَّ إنَّ هؤُلاءِ آلُ مُحَمَّدٍ، فَاجعَل صَلَواتِكَ و بَرَكاتِكَ عَلی مُحَمَّدٍ و عَلی آلِ مُحَمَّدٍ، إنَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ.

امّ سلمه: پيامبر صلی الله عليه و آله به فاطمه عليها السلام فرمود: «شوهرت و دو پسرت را نزد من بياور». او آنان را آورد. پيامبر صلی الله عليه و آله جامه‏ای فَدَكی بر روی آنان افكند. سپس دست خود را بر ايشان نهاد، آنگاه فرمود: «بار خدايا! اينان، خاندان (آل) محمّدند. پس درودها و بركت‏هايت را بر محمّد و بر خاندان محمّد قرار ده، كه تو ستودنی و بزرگواری».

بحار الأنوار: ج 25 ص 242.

الإمام عليّ عليه السلام‏ فِي الحِكَمِ المَنسوبَةِ إلَيهِ: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ عَدَدَ كَلِماتِكَ و عَدَدَ مَعلوماتِكَ.

امام علی عليه السلام‏ : بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست، به شمارِ كلماتت و به عدد معلوماتت.

شرح نهج البلاغة: ج 20 ص 348.

الإمام الصادق عليه السلام في فَضلِ الصَّلاةِ عَلَی النَّبيِّ و آلِهِ عليهم السلام بَعدَ فَريضَةِ العَصرِ يَومَ الجُمُعَةِ: إذا كان يَومُ القِيامَةِ بَعَثَ اللّهُ تَعالَی الأَيّامَ، و يَبعَثُ الجُمُعَةَ أمامَها ... فَتَقِفُ عَلی بابِ الجَنَّةِ وَ الأَيّامُ خَلفَها، فَيَشفَعُ لِكُلِّ مَن أكثَرَ الصَّلاةَ فيها عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ عليهم السلام ...

تَقولُ: «اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ و عَجِّل فَرَجَهُم» مائَةَ مَرَّةٍ.

امام صادق عليه السلام: در ارزش درود فرستادن بر پيامبر و خاندان او، پس از نماز عصر روز جمعه: چون روز رستاخيز شود، خدای متعال، روزها را زنده می‏گرداند، و جمعه را پيشاپيش آنها می‏فرستد ... و او بر درِ بهشت می‏ايستد و ديگر روزها، در پسِ او. برای هر كس كه در آن، بيشتر بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرستاده است، شفاعت می‏كند.

[پس بعد از نماز عصر جمعه‏] صد مرتبه می‏گويی: «بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و در فرج آنان، تعجيل فرما».

بحار الأنوار: ج 90 ص 91.

الإمام الصادق عليه السلام: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ، و أدخِلني في كُلِّ خَيرٍ أدخَلتَ فيهِ مُحَمَّدا و آلَ مُحَمَّدٍ، و أخرِجني مِن كُلِّ سُوءٍ أخرَجتَ مِنهُ مُحَمَّدا و آلَ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللّهُ عَلَيهِ و عَلَيهِم.

امام صادق عليه السلام: بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست، و هر آن خوبی‏ای كه محمّد و خاندان محمّد را به آن در آوردی، مرا نيز به آن در آور، و هر آن بدی‏ای كه محمّد و خاندان محمّد را كه درود خدا بر او و بر ايشان باد، بيرون بردی، مرا نيز از آن بيرون بِبَر.

بحار الأنوار: ج 97 ص 362.

الإمام الكاظم عليه السلام: مَن قالَ في دُبُرِ صَلاةِ الصُّبحِ و صَلاةِ المَغرِبِ قَبلَ أن يَثنِيَ‏ (أراد قبل أن يَصرِف رجلَه عن حالته التي عليها في التشهّد ) رِجلَيهِ أو يُكَلِّمَ أحَدا: «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَی النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً»، اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ النَّبيِّ و ذُرِّيَّتِهِ» قَضَی اللّهُ لَهُ مائَةَ حاجَةٍ؛ سَبعونَ فِي الدُّنيا و ثَلاثونَ فِي الآخَرةِ.

امام كاظم عليه السلام: هر كس در پی نماز صبح و نماز مغرب، پيش از آن كه پاهايش را از حالت تشهّد خارج سازد يا با كسی حرفی بزند، بگويد: « «خدا و فرشتگان‏ او بر پيامبر درود می‏فرستند. ای كسانی كه ايمان آورده‏ايد! شما نيز بر او درود فرستيد و سلامی كامل دهيد». بار خدايا! بر محمّد پيامبر و نسل او درود فرست»، خداوند صد حاجت او را بر می‏آورد؛ هفتاد در دنيا و سی در آخرت.

بحار الأنوار: ج 86 ص 95.